Μεγαλώνει ο «μαυροπίνακας» των φροντιστηρίων Δημοτικού

Απλώνονται παντού τα Εργαστήρια Μελέτης για παιδιά Δημοτικού. Από την Κρήτη
και την Πελοπόννησο έως τη Βόρεια Ελλάδα και, φυσικά, στις γειτονιές της
Αθήνας, όπου εμφανίστηκαν ήδη και οι πρώτες «αλυσίδες».

Αδιαφορώντας για το γράμμα του νόμου που απαγορεύει τη λειτουργία
«φροντιστηρίων» για μαθητές Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης από το 1977, έχουν ήδη
αρχίσει τις εγγραφές μαθητών Δημοτικών για φέτος οι υπεύθυνοι σε ιδιωτικούς
χώρους που παρέχουν ενισχυτική διδασκαλία και αυτοαποκαλούνται «Εκπαιδευτικά
Κέντρα για μαθητές Δημοτικού». Ο συνηθέστερος τίτλος είναι «Εργαστήρια
Μελέτης» ή ακόμα και πινακίδες του τύπου… «Παραδίδονται σχολικά μαθήματα Δημοτικού».

Όλοι το ξέρουν

Δάσκαλοι, καθηγητές (κάποιοι από τους οποίους εργάζονται σε κέντρα μελέτης)
και φυσικά οι γονείς γνωρίζουν την ύπαρξη και την επέκταση αυτών των χώρων
στους οποίους παραδίδονται φροντιστηριακού τύπου μαθήματα. Οι γονείς όμως που
πληρώνουν ακριβά τα «έξτρα» μαθήματα για τα παιδιά τους δύσκολα μιλούν. Όπως
λένε και επωνύμως οι δάσκαλοι των δημόσιων σχολείων που ζουν καθημερινά τις
περιπτώσεις «των αδύνατων μαθητών που πάνε στο φροντιστήριο ή πληρώνουν για να
κάνουν ιδιωτικά μαθήματα στο σπίτι», το θέμα, το οποίο έχει λυθεί προ πολλού
για το Γυμνάσιο και το Λύκειο, «εξακολουθεί να αντιμετωπίζεται με ενοχή όταν
το παιδί είναι τόσο μικρής ηλικίας, καθώς αποκαλύπτει και την αδυναμία της
ίδιας της οικογένειας να ασχοληθεί και να βοηθήσει στα μαθήματα αυτής της βαθμίδας».

Όσο για τον καβγά…

Όπως τονίζει από την πλευρά της Ομοσπονδίας Εκπαιδευτικών Φροντιστών Ελλάδας η
πρόεδρος κ. Έφη Παπαδέα στα «ΝΕΑ», «αυτά τα κέντρα, για μερικά εκ των οποίων
είχαμε κάνει κι εμείς παλαιότερα καταγγελίες στο υπουργείο, λειτουργούν
παράνομα, αφού ο νόμος απαγορεύει φροντιστήρια για Δημοτικό».

Στην ερώτηση «και τα Κέντρα Μελέτης τι είναι», η κ. Παπαδέα επισημαίνει πως
«μπορεί να είναι και απλοί βρεφονηπιακοί σταθμοί. Αφού κανένας δεν τα ελέγχει,
πώς μπορούμε να ξέρουμε τι είναι; Τα φροντιστήρια που έχουν πάρει άδειες από
όλα τα συναρμόδια υπουργεία ελέγχονται, πληρώνουν φόρους. Για όλα αυτά δεν
γνωρίζουμε τίποτα». Πάντως, η ίδια διευκρινίζει ότι «δεν έχει τεθεί θέμα από
την Ομοσπονδία μας για δημιουργία φροντιστηρίων και στην Πρωτοβάθμια
Εκπαίδευση». «Εμείς είμαστε καθηγητές δεν είμαστε νηπιαγωγοί», λέει χαρακτηριστικά.

Στην οδό Παλαιολόγου

ΚΑΛΑΜΑΤΑ

Τα φροντιστήρια για παιδιά Δημοτικού σχολείου είναι ένα φαινόμενο γενικό πλέον
και συναντάται σε πολλές πόλεις.

Στην Καλαμάτα, στο κέντρο της πόλης, στην οδό Παλαιολόγου λειτουργεί το
εικονιζόμενο φροντιστήριο. Παραδίδονται, όπως λέει η ταμπέλα, «σχολικά
μαθήματα Δημοτικού, Γυμνασίου». Αναφέρονται τα τηλέφωνα 95.439 και 20.949, στα
οποία μπορεί να ζητήσει κανείς πληροφορίες.

Μαθήματα ακόμη και σε «πρωτάκια»!

ΗΡΑΚΛΕΙΟ. Του ανταποκριτή μας

Στο Ηράκλειο, ακόμα και μαθητές της Α’ Τάξης του Δημοτικού παρακολουθούν
μαθήματα ιδιαίτερα κατά κύριο λόγο ή σε ολιγομελή τμήματα!

Είναι χαρακτηριστικό το ότι φροντιστήρια ξένων γλωσσών έχουν φροντίσει για τη
δημιουργία τμημάτων όπου γίνεται χρήση μόνον του προφορικού λόγου και
απευθύνεται σε μαθητές που δεν γνωρίζουν ακόμα γραφή και ανάγνωση.
Ανταποκρίνονται δε στις ανάγκες των καιρών που θέλουν τους μαθητές να
γνωρίζουν άριστα τουλάχιστον δύο γλώσσες πριν εισέλθουν στο Λύκειο, για να
αφοσιωθούν απερίσπαστοι στον στόχο της εισαγωγής τους στα Πανεπιστήμια. Εξίσου
χαρακτηριστικά είναι τα όσα αναφέρει η ιδιοκτήτρια του «Μαθηματικού
Εργαστηρίου» και καθηγήτρια κ. Μαρία Μαρκάκη: «Το Δημοτικό Σχολείο τώρα πλέον
τελειώνει στην Δ’ Τάξη. Τα δεδομένα έχουν αλλάξει και πολλοί είναι οι γονείς
που αδυνατούν να βοηθήσουν τα παιδιά τους στην κατανόηση της ύλης, καθώς οι
ίδιοι δεν τη γνωρίζουν».

Χωρίς να παραγνωρίζει ότι η έλλειψη χρόνου λόγω εργασίας και των δύο γονέων
επιβαρύνει την κατάσταση, η κ. Μαρκάκη επισημαίνει και μία άλλη παράμετρο: «Η
πραγματική αξιολόγηση των γνώσεων ενός μαθητή των πρώτων τάξεων του Δημοτικού
είναι δύσκολη. Πολλοί γονείς ανακαλύπτουν ότι τα παιδιά τους έχουν “κενά”
αρκετά αργότερα, όταν αυτά αρχίζουν να βαθμολογούνται. Έτσι, προκειμένου τα
παιδιά τους να έχουν μια ολοκληρωμένη και σφαιρική κατάρτιση, τα εντάσσουν σε
οργανωμένα και κατάλληλα εξοπλισμένα τμήματα, ικανά να προσφέρουν στους
μαθητές το απαιτούμενο επίπεδο διδασκαλίας».

Η κ. Μαρκάκη δημιούργησε το «Μαθηματικό Εργαστήρι» πριν από δέκα χρόνια,
προσφέροντας από τότε διδασκαλία σε μαθητές του Δημοτικού, που, όπως έχει
αποδειχθεί, αντιμετωπίζουν μεγαλύτερες δυσκολίες στην κατανόηση της
μαθηματικής σκέψης. Από τότε, βεβαίως, έχουν αυξηθεί οι ανάγκες, όπως και ο
αριθμός των μαθητών μικρής ηλικίας που παρακολουθούν μαθήματα σε φροντιστήρια
ή ιδιαίτερα. Η ίδια διδάσκει ακόμα και μαθητές της Α’ και Β’ Τάξης του
Δημοτικού. Εξάλλου, τα τελευταία χρόνια στο Ηράκλειο λειτουργούν εξειδικευμένα
τμήματα εκμάθησης ηλεκτρονικών υπολογιστών για τους λιλιπούτειους μαθητές, οι
οποίοι έχουν την ευκαιρία να εξοικειωθούν με την τεχνολογία, μαθαίνοντας ξένες
γλώσσες ή κάνοντας τις σχολικές εργασίες τους, ενώ για τους μαθητές που δεν
έχουν ακόμα εξοικειωθεί με τη γραφή και την ανάγνωση παρέχονται άλλες
δυνατότητες δημιουργικής απασχόλησης που τους βοηθούν να κατανοήσουν τον τρόπο
λειτουργίας και χρήσης ενός κομπιούτερ.

Και… Κέντρο Ελευθέρων Σπουδών

ΠΑΤΡΑ. Του ανταποκριτή μας

Περίπου εκατό παιδιά – μαθητές του Δημοτικού σχολείου παρακολούθησαν την
περασμένη χρονιά μαθήματα στο μοναδικό Κέντρο Ελεθέρων Σπουδών, όπως το
χαραχτηρίζει ο ίδιος ο ιδιοκτήτης, το οποίο λειτουργεί στην Πάτρα από το 1989!

Οι νέες εγγραφές άρχισαν μόλις χθες και όπως δήλωσε στα «ΝΕΑ» ο διευθυντής του
φροντιστηρίου κ. Μάριος Βουρνάς, «φέτος αναμένεται να εγγραφούν περισσότερα
παιδιά». Είναι κυρίως της Ε’ και ΣΤ’ τάξης».

Πάντως ανέφερε ότι «στο φροντιστήριο γίνεται προετοιμασία όχι για την επόμενη
ημέρα αλλά συνολικά σε όλη την ύλη, δίχως καμία πίεση».

Τα δίδακτρα κυμαίνονται από 30 μέχρι 40 χιλιάδες δραχμές τον μήνα, ενώ τα
τμήματα είναι ολιγομελή.

Το υπουργείο Παιδείας γνωρίζει μόνο τον νόμο…

Την ώρα που δάσκαλοι, φροντιστές και γονείς αναφέρονται στα φροντιστήρια για
τα παιδιά του Δημοτικού, στο υπουργείο Παιδείας προτιμούν να εθελοτυφλούν.

Αυτό τουλάχιστον προκύπτει από τη χθεσινή επιστολή του συμβούλου Τύπου του
υπουργού κ. Γερ. Αρσένη προς «ΤΑ ΝΕΑ», όπου αναφέρονται τα εξής:

Η επιστολή

«Σχετικά με το πρωτοσέλιδο κεντρικό δημοσίευμα στο σημερινό φύλλο της
εφημερίδας σας ότι 2.000 περίπου μαθητές Δημοτικού θα παρακολουθήσουν μαθήματα
σε φροντιστήρια, θα πρέπει να διέφυγε της προσοχής του συντάκτη ότι ισχύει ο
νόμος 682/1977, με τον οποίο καταργήθηκαν τα φροντιστήρια για τους μαθητές του Δημοτικού.

Αν έχετε ασφαλείς πληροφορίες ότι παραβιάζεται η σχετική νομοθεσία, θα ήταν
χρήσιμο να είχαν επισημανθεί στο ρεπορτάζ οι παρανομούντες για να εφαρμοσθεί
αμέσως ο νόμος.

Η ευαισθησία, πάντως, του υπουργείου για την αναβάθμιση της εκπαίδευσης στο
Δημοτικό και στα Νηπιαγωγεία, αποδεικνύεται από τη λειτουργία φέτος ­ όπως
ανακοίνωσε προ ημερών ο υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων και
δημοσίευσαν όλες οι εφημερίδες ­ 1.500 και 700 ολοήμερων Δημοτικών και
Νηπιαγωγείων, αντιστοίχως, σε όλη τη χώρα».

Η απόδειξη

Είναι προφανές ότι ο συγγραφέας της επιστολής ούτε το ρεπορτάζ διάβασε ούτε
και πρόσεξε τη σχετική φωτογραφία.

Είναι όμως ανησυχητική η αντίληψη που θέλει το αρμόδιο Υπουργείο να εφησυχάζει
επειδή υπάρχει νόμος που απαγορεύει τα φροντιστήρια στο Δημοτικό και ακόμη πιο
ανησυχητική η αντίληψη που θεωρεί άλλους (και δη τον Τύπο) υπεύθυνους για την
εφαρμογή του.

Ζητούν μέτρα γονείς και εκπαιδευτικοί

Κατηγορηματικά αντίθετος με τα φροντιστήρια για παιδιά Δημοτικού σχολείου
είναι το μέλος του Δ.Σ. της Ομοσπονδίας Γονέων Αθήνας κ. Λεωνίδας Ριτζάκης.
«Ναι, έχω δει διαφημίσεις για τέτοια φροντιστήρια. Εμείς σαν ομοσπονδία
είμαστε τελείως αρνητικοί σε τέτοια φαινόμενα. Πιστεύουμε ότι αυτά τα
φροντιστήρια έχουν σαν σκοπό να προετοιμάσουν τα παιδιά για τον… Γολγοθά του
Γυμνασίου και όχι να τα προετοιμάσουν για την επόμενη μέρα. Δημιουργούν στα
παιδιά άγχος, και ουσιαστικά δεν τα βοηθούν σε τίποτα» συμπληρώνει ο κ. Ριτζάκης.

«Είναι παθογένεια του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος τα φροντιστηριακά
μαθήματα γενικά, πόσο περισσότερο αυτά που απευθύνονται σε παιδιά του
Δημοτικού σχολείου. Τα παιδιά αποξενώνονται με τα φροντιστήρια από το σχολικό
περιβάλλον» αναφέρει ο πρόεδρος της ΟΙΛΕ (Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών)
Μιχάλης Κουρουτός. «Οι υπηρεσίες του αρμόδιου Υπουργείου δεν κάνουν σωστά τους
απαραίτητους ελέγχους. Δεν υπάρχει λόγος να εθελοτυφλούμε. Δεν έχει σημασία η
ταμπέλα κάτω από την οποία λειτουργούν αυτά τα φροντιστήρια. Δεν έχει σημασία
αν λέγονται εκπαιδευτικά κέντρα η όπως αλλιώς. Σημασία έχει ότι τα μέτρα
πρέπει να ληφθούν εναντίον εκείνων που διενεργούν τους ελέγχους και όχι των
φροντιστηρίων αυτών καθαυτών».

Χωρίς γνώσεις

Πάντως θεωρεί απαράδεκτο το γεγονός ότι καθηγητές Μέσης εκπαίδευσης κάνουν
ιδιαίτερα μαθήματα σε παιδιά Δημοτικού. «Δεν έχουν τις εξειδικευμένες εκείνες
γνώσεις για να σταθούν οι καθηγητές δίπλα στο παιδί του Δημοτικού. Μόνο ο
δάσκαλος μπορεί πραγματικά να το βοηθήσει. Ο δάσκαλος που είναι όλη μέρα μαζί
τους ξέρει τις ανάγκες του, τα προβλήματά του, τον χαραχτήρα του, τις
αδυναμίες του» λέει.

Ο Παναγιώτης Ψύλλος, δάσκαλος στην περιοχή του Αγίου Ιωάννη Ρέντη έχει
προσωπική εμπειρία από την ύπαρξη και λειτουργία ιδιωτικών φροντιστηρίων για
παιδιά του Δημοτικού. «Κάποτε έψαχνα σε εφημερίδα μικρών αγγελιών για δουλειά.
Ζητούσα κάτι που να έχει σχέση με το επάγγελμά μου. Πήρα ένα τηλέφωνο και μου
είπαν ότι πρόκειται για ένα φροντιστηριακό οργανισμό που θέλει δασκάλους και
βρίσκεται στον Βύρωνα».

ΟΙ ΕΥΘΥΝΕΣ

Μήπως ξεχάσαμε το ρήμα «εκπαιδεύω»;

Η Κλεοπάτρα Χατζηκώστα (φωτογραφία) είναι δασκάλα εδώ και 25 χρόνια. Η αγάπη
και το ενδιαφέρον της για τους μαθητές της είναι γεγονός αδιαμφισβήτητο. Έχει
την εμπειρία από μαθητές που έκαναν φροντιστηριακά μαθήματα (τουλάχιστον δύο
την περασμένη σχολική χρονιά). Κάποιοι μαθητές της πάλι έκαναν ιδιαίτερα στο σπίτι.

«Οι γονείς κάνουν φροντιστήριο στα παιδιά όχι μόνο από φόβο ότι το σχολείο δεν
παρέχει εφόδια, αλλά και γιατί οι ίδιοι έπαψαν να σκύβουν υπομονετικά πάνω από
τα κεφάλια των παιδιών τους. Το κακό είναι μεγάλο για τους εξής λόγους:

1) Χάνεται ο ελεύθερος χρόνος των παιδιών, μια και τα φροντιστήρια ­
μελέτη τα λένε ­ κρατάνε ώρες.

2) Το παιδί παύει να σέβεται τον φυσικό του χώρο, το σχολείο.

3) Δεν έρχεται σε επικοινωνία με τους γονείς του ούτε και για τα
μαθήματά του. Λείπει λοιπόν η γλυκιά επαφή με τη μάνα. Και δικαιολογείς την
εργαζόμενη μητέρα. Τι να σκεφτείς όμως για ‘κείνη που είναι μόνιμος θεατής της τηλεόρασης;

4) Αποδυναμώνεται το σχολείο, το οποίο τα τελευταία χρόνια έχει αλλάξει
μορφή. Έχει και Η/Υ και δανειστική βιβλιοθήκη και ελκυστικά προγράμματα, που
κάνουν τα μαθήματα ενδιαφέροντα (Σωκράτης, Αλέξανδρος, Οικολογικά Σχολεία κ.ά.).

5) Παύει να σκέφτεται, γιατί τα προβλήματά του θα τα λύσει το απόγευμα
στη μελέτη.

Ίσως τώρα μ’ αυτή την επίθεση των επιχειρηματιών του είδους το υπουργείο
Παιδείας νιώσει την ανάγκη να αλλάξει τα βιβλία, να βοηθήσει τους αδύνατους
μαθητές αποτελεσματικότερα (αυτοί τρέχουν στη μελέτη), να στελεχώσει τα
σχολεία με ειδικούς επιστήμονες από παιδοψυχολόγο μέχρι εργοθεραπευτή. Και
επιτέλους να λειτουργήσει Σχολές Γονέων.

Η παιδεία χρειάζεται γερά πόδια και όχι δεκανίκια. Αρχίστε τη μεταρρύθμιση από
το Νηπιαγωγείο, για να μη θησαυρίζουν οι επιτήδειοι εις βάρος αθώων ψυχών.

Μήπως όλοι έχουμε ξεχάσει τι σημαίνει το ρήμα εκπαιδεύω»