Φροντιστήριο από… κούνια

Περίπου 2.000 παιδιά-μαθητές του Δημοτικού Σχολείου ήδη έχουν εγγραφεί σε
φροντιστήρια προκειμένου να αντιμετωπίσουν στο μέλλον τον «ανταγωνισμό».

Το φαινόμενο πήρε διαστάσεις, σύμφωνα με φροντιστές, τα δύο τελευταία χρόνια
και αφορά παιδιά της Ε’ και της Στ’ τάξης Δημοτικού, των οποίων οι γονείς
έχουν δώσει ειδικό βάρος στην «επιλογή». Τουλάχιστον 100 φροντιστήρια στο
Λεκανοπέδιο έχουν δραστηριοποιηθεί, ενώ είναι πλέον καθημερινό φαινόμενο τα
ιδιαίτερα μαθήματα να επεκτείνονται και πέραν των θετικών μαθημάτων, που είναι
από τα αδύνατα σημεία πολλών.

Σημαντικό ρόλο στη στροφή των οικογενειών προς τα φροντιστήρια έπαιξε και η
αποτυχία 25.000 μαθητών της Β’ Λυκείου. «Αυτό προκάλεσε πανικό σε χιλιάδες
γονείς», λένε πολλοί εκπαιδευτικοί.

Εκτός από τα θετικά μαθήματα, τα παιδιά πλέον έχουν στρέψει την προσοχή τους
και στις ξένες γλώσσες (τα περισσότερα μαθαίνουν τουλάχιστον δύο) και στην
εκμάθηση κομπιούτερ. Και για τον λόγο αυτό πλέον οι ταμπέλες των φροντιστηρίων
καλούν και τους μαθητές Δημοτικού.

Προσθέτουν λέξεις!

Οι διαφημιστικές ταμπέλες ορισμένων μεγάλων φροντιστηρίων προσθέτουν τη λέξη
«Δημοτικό» δίπλα στο Γυμνάσιο και το Λύκειο, πράγμα που θα ήταν αδιανόητο τρία
χρόνια πριν. Την ίδια στιγμή, η Διδασκαλική Ομοσπονδία (ΔΟΕ) και το
Παιδαγωγικό Ινστιτούτο διαφωνούν απόλυτα με την αναγκαιότητα τέτοιων μαθημάτων.

Η ταμπέλα. Δίπλα στη λέξη «Γυμνάσιο» προστέθηκε και η λέξη «Δημοτικό» στις ταμπέλες των μεγαλύτερων φροντιστηρίων

Οι εγγραφές άρχισαν λοιπόν στα φροντιστήρια του Λεκανοπεδίου που έχουν
προγραμματίσει μαθήματα για τα παιδιά του Δημοτικού. «Καλύπτουμε μια ανάγκη»
λένε οι φροντιστές. «Το μοντέλο της οικογένειας έχει πλέον αλλάξει στην
κοινωνία μας. Η μητέρα δεν είναι στο σπίτι για να είναι πάνω από το παιδί και
να το επιβλέπει τα πρώτα δύσκολα χρόνια, για να το διαβάζει και να της λέει τα
μαθήματα. Αυτό το κενό, αυτή την έλλειψη ερχόμαστε να καλύψουμε εμείς», τονίζουν.

Δύσκολο πρόγραμμα

Η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση πρόσθεσε άλλο ένα επιχείρημα στους υποστηρικτές
αυτών των μαθημάτων. «Εν όψη της μεταρρύθμισης που έχουμε, ο μαθητής καλείται
να ανταποκριθεί σε ένα αρκετά δύσκολο εκπαιδευτικό σύστημα, το οποίο
προϋποθέτει σφαιρικές γνώσεις όλων των αντικειμένων και γερές βάσεις από πολύ
μικρές ηλικίες», αναφέρει ο κ. Άρης Μπαντέλης, ιδιοκτήτης μεγάλου ομίλου
φροντιστηρίων, που έχουν προγραμματίσει φροντιστηριακά μαθήματα για παιδιά
Δημοτικού για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά φέτος. «Η μεταρρύθμιση ξεκίνησε από
τις μεγάλες τάξεις του Λυκείου και όχι από χαμηλά, με αποτέλεσμα να
δημιουργείται κενό στη δημόσια εκπαίδευση σε επίπεδο Δημοτικού και Γυμνασίου.
Η ιδιωτική εκπαίδευση καλείται να καλύψει αυτό το κενό. Γι’ αυτόν το λόγο
δημιουργούνται τμήματα με σκοπό να θέσουν τις βάσεις, ώστε να μπορέσουν να
ανταποκριθούν οι μαθητές στις ανάγκες του εκπαιδευτικού συστήματος»
συμπληρώνει. «Συνήθως, πάντως, ξεκινούν οι ανάγκες από την Ε’ και Στ’ τάξη του
Δημοτικού, όπου το σύστημα αρχίζει να γίνεται πιο απαιτητικό».

Κομπιούτερ πριν από τα έξι

«Στο εξωτερικό στα ίδια τα σχολεία υπάρχουν πρακτικά μαθήματα πάνω στα
κομπιούτερ για παιδιά ηλικίας ακόμα και τριών ή τεσσάρων ετών. Εδώ το μάθημα
της πληροφορικής είναι ένα ολιγόωρο θεωρητικό μάθημα, που δεν προσφέρει
τίποτα», δίνει μια άλλη διάσταση η παιδοψυχολόγος Μαρίλα Καρέλλα, υπεύθυνη
αλυσίδας φροντιστηρίων που ειδικεύεται σε μαθήματα κομπιούτερ. «Στο δικό μας
αντικείμενο η εκμάθηση πρέπει να γίνεται σε πάρα πολύ μικρή ηλικία. Η επιστήμη
λέει ότι αν ένα παιδί δεν ασχοληθεί με ένα αντικείμενο μέχρι την ηλικία των
έξι ετών, τότε δεν πρόκειται να το αγαπήσει και να το μάθει πραγματικά ποτέ», συμπληρώνει.

Τα μαθήματα αυτά είναι φυσικά προσαρμοσμένα στις ανάγκες και τις απαιτήσεις
των παιδιών. «Εμείς προωθούμε ένα άλλο μοντέλο. Μαθαίνουμε στα παιδιά να
χρησιμοποιούν τον ηλεκτρονικό υπολογιστή τους και στην Δ’ ή την Ε’ Δημοτικού,
όπου παραδεχόμαστε ότι υπάρχει εκπαιδευτικό κενό στη δημόσια εκπαίδευση. Τους
παρέχουμε προγράμματα σε μορφή δισκέτας Φυσικής, Χημείας, Ιστορίας και άλλων
μαθημάτων στην ελληνική γλώσσα. Προγράμματα που πιστεύουμε ότι αποτελούν
πραγματικό βοήθημα».

Από 20.000 – 40.000 δρχ.

Οι τιμές των μαθημάτων, πάντως, κυμαίνονται από 20 μέχρι και 40 χιλιάδες τον
μήνα, ενώ αυτά τα τμήματα είναι συνήθως ολιγομελή.

Εντελώς αντίθετη άποψη έχει η ΔΟΕ και το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο σχετικά με τη
χρησιμότητα αυτών των μαθημάτων. «Δεν υπάρχει πραγματική ανάγκη γι’ αυτά τα
μαθήματα. Στο Δημοτικό Σχολείο εδώ και χρόνια γίνεται πολύ σοβαρή και υπεύθυνη
δουλειά», τονίζει ο γραμματέας της ΔΟΕ κ. Μπράτης. «Δεν υπάρχει άγχος, αφού η
ποσότητα της ύλης είναι μικρή και ο χρόνος που διατίθεται προκειμένου αυτή να
καλυφθεί είναι επαρκέστατος. Δεν υπάρχει κανένας απολύτως λόγος να βάζουμε τα
παιδιά από τόσο μικρά στον ανταγωνισμό και στην ανασφάλεια της μελλοντικής
τους πιθανής ή όχι εισόδου στα Πανεπιστήμια, γιατί ουσιαστικά πρόκειται για
πρόωρη έναρξη αυτού του άγχους» συμπληρώνει, ενώ επισημαίνει ότι «υπάρχει
κίνδυνος γενικής σύγχυσης αν αυξηθεί αυτό φαινόμενο. Είμαστε κατηγορηματικά
αντίθετοι. Καμία ανάγκη δεν υπάρχει για τέτοιου είδους μαθήματα. Δεν λέω ότι
τα πάντα στο Δημόσιο Σχολείο είναι καταπληκτικά. Υπάρχουν ελλείψεις και κενά.
Όχι τέτοια όμως που να δικαιολογούν το φροντιστήριο από τόσο μικρή ηλικία».

«Το τέλος της παιδικής ηλικίας»

«Το να στραφούν οι μαθητές του Δημοτικού Σχολείου στα φροντιστήρια, αυτό
αυτομάτως θα σημάνει και το τέλος της παιδικής ηλικίας». Ο φιλόλογος ερευνητής
κ. Χρ. Κάτσικας είναι ξεκάθαρος. Η λογική ότι «αν ετοιμάσουμε καλύτερα τα
παιδιά για το Γυμνάσιο», όχι μόνο δεν βοηθάει τους μαθητές, αντίθετα τους
στερεί πολύτιμο χρόνο όχι από το παιχνίδι («και αυτό χρειάζεται») αλλά και από
άλλες δραστηριότητες, όπως είναι ο αθλητισμός. Σύμφωνα με τα πρώτα στοιχεία,
όπως εκτιμά ο κ. Κάτσικας, πολλοί γονείς στρέφονται στα φροντιστήρια μετά τη
μεγάλη αποτυχία των μαθητών της Β’ Λυκείου στις φετινές εξετάσεις. Δίνοντας
βάρος στην «επιλογή», οι γονείς αδιαφορούν για «το τέλος της παιδικής ηλικίας
που έρχεται», καθώς εκτός των θετικών μαθημάτων τα παιδιά είναι υποχρεωμένα να
παρακολουθούν μαθήματα ξένων γλωσσών και κομπιούτερ. «Τα φροντιστήρια», λέει ο
κ. Κάτσικας, «δίνουν συνταγές σχολικής επιβίωσης και γι’ αυτόν τον λόγο οι
γονείς μέσα στον πανικό τους προσπαθούν να κάνουν το καλύτερο, άσχετα αν αυτό
στην ουσία δεν συμβαδίζει με το συμφέρον του μαθητή».