ΔΡΟΜΟΙ

Αφού έχασε…

… τους σοβιετικούς γονείς του, το νεοσύστατο και έκθετο ρωσικό κράτος
ανατράφηκε με υπερβολική επιείκεια από τους θετούς δυτικούς γονείς του. Το
Διεθνές Νομισματικό Ταμείο το «προίκισε» με τουλάχιστον 20 δισ. δολάρια. Με
δάνεια από εδώ και από εκεί, το ρωσικό εξωτερικό χρέος έφτασε τα 140 δισ.
δολάρια έναντι μόλις 70 δισ. δολαρίων επί σοβιετικής εποχής. Οι χώρες και οι
οργανισμοί της Δύσης ήταν συνεπαρμένοι από το υψηλό έργο που είχαν αναλάβει:
να εκπαιδεύσουν αυτό το νέο κράτος ώστε να ξεχάσει το κακό παρελθόν του ­ τον
κομμουνισμό ­ και να εκτιμήσει τις ανώτερες αξίες της καπιταλιστικής
δημοκρατίας. Είχαν πιστέψει πως μια γερή δόση ανταμοιβής θα έδινε το κατάλληλο κίνητρο.

Απρόθυμοι…

… να τιμωρήσουν σκληρά τα παραπτώματα της νέας Ρωσίας, οι δυτικοί κηδεμόνες
της έκαναν για πολλά χρόνια τα στραβά μάτια μπροστά στη διαφθορά της ηγεσίας
και τη διάβρωση από τη μαφία, γράφουν οι «Τάιμς». «Πταισματάκια» σαν τις
σκανδαλώδεις ιδιωτικοποιήσεις, την κλοπή των φυσικών πόρων, τις πληρωμένες
δολοφονίες και την ευνοιοκρατία έπρεπε να παραβλέπονται για δύο λόγους.
Πρώτον, γιατί κάποιες ατιμίες ήταν αναπόφευκτες ώστε η κομμουνιστική περιουσία
να περάσει το συντομότερο δυνατόν σε ιδιωτικά χέρια. (Μπορεί κάποιοι
αδίστακτοι να πλούτιζαν πιο γρήγορα από όλους τους άλλους, αλλά αυτό που είχε
σημασία ήταν να περάσει η χώρα στο σύστημα της ελεύθερης αγοράς.) Δεύτερον,
ακόμη και αν ο πλούτος περνούσε στα χέρια λίγων κλεπτοκρατών, αυτό τελικά θα
οδηγούσε σε κοινωνική σταθερότητα, αφού η νέα ελίτ θα επιδίωκε να κατοχυρώσει
τα προνόμιά της για τους κληρονόμους της.

Οι ανακρίσεις…

… που γίνονται σήμερα στην Αμερική και την Ευρώπη υποχρεώνουν ακόμη και τους
πιο ιδεολόγους ρωσολόγους να αντικρύσουν την ωμή αλήθεια. Περισσότερα από 15
δισ. δολάρια που προορίζονταν για το καλό της Ρωσίας ­ πολλά από αυτά ήταν
χρήματα του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου ­ «ξεπλύθηκαν» μέσα από την Τράπεζα
της Νέας Υόρκης. Τα πρόσωπα που «δείχνουν» οι ανακρίσεις αποκαλύπτουν ποιοι
κυβερνούν σήμερα τη Ρωσία κρυμμένοι κάτω από την ομπρέλα που επιγράφεται
«δημοκρατία». Φαίνεται πως το αγαπημένο παιδί της νέας παγκόσμιας τάξης έγινε
πολύ κακομαθημένο.

Πολιτικές εξηγήσεις…

… υπάρχουν πολλές. Οι Ρεπουμπλικάνοι τα βάζουν με τον Αλ Γκορ, που
χειριζόταν τις σχέσεις Ουάσιγκτον – Μόσχας. Ήξερε, αλλά σώπαινε. Η ανοχή ήταν
επιλογή της αμερικανικής ηγεσίας, όπως γράφει η «Στάμπα»: «Εσύ θα βομβαρδίζεις
τον Λευκό Οίκο της Μόσχας και εγώ θα σε επαινώ για σωτήρα της Δημοκρατίας. Εσύ
θα βομβαρδίζεις την Τσετσενία και εγώ θα κάνω τα στραβά μάτια. Εσύ θα τρως και
θα πίνεις με το διεφθαρμένο καθεστώς σου και εγώ θα σε αφήνω, γιατί δεν μου
αρέσει κανείς άλλος εκτός από σένα». Πώς θα μπορούσε ο Τσερνομίρντιν να
παραδώσει τον Μιλόσεβιτς στο πιάτο της Δύσης, αν ο Γκορ είχε βγάλει στη φόρα
τα στοιχεία που είχε για το «ρωσικό πλυντήριο»; Μερικές ρωσικές εφημερίδες
υποστηρίζουν ότι πρόκειται για μια προεκλογική προσπάθεια δυσφήμησης των
«δημοκρατών» του Γιέλτσιν που θα ωφελήσει τον πρώην πρωθυπουργό Πριμακόφ και
τον δήμαρχο της Μόσχας Λουζκόφ. Το σκάνδαλο σίγουρα ανοίγει τον δρόμο για
δίωξη του Γιέλτσιν μετά το τέλος της θητείας του τον Ιούνιο. Μα οι
κλεπτοκράτες που εξέθρεψε η Δύση μπορεί να δυσκολέψουν την ομαλή διαδοχή του.