ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΜΑΝΟΣ «Δεν αξίζει στη Νέα Δημοκρατία να κυβερνήσει τον τόπο»

Όταν ξεκινάς την ημέρα σου ακούγοντας Μπαχ, όλα γίνονται πιο εύκολα… Και
αν τύχει να έχεις σπίτι και ένα πιάνο με ουρά, όπου παίζουν όμορφες μελωδίες η
γυναίκα και τα παιδιά σου, τότε φορτίζεις, για ημέρες, τις… μπαταρίες σου.
Οπωσδήποτε ο Στέφανος Μάνος είναι τυχερός για όλους τους παραπάνω λόγους, και
όχι μόνον. Αφού ως αρχηγός του νεοσύστατου κόμματός του «Οι Φιλελεύθεροι»
δείχνει να αγωνίζεται με κέφι και με… χιούμορ, ανεξάρτητα αν θα πετύχει
στους τελικούς σχεδιασμούς του. Πάντως, είναι ξεκάθαρος απέναντι στη Ν.Δ. από
την οποία τον διέγραψαν, τονίζοντας στη συνέντευξή του προς τα «ΝΕΑ»: «Θεωρώ
ότι η Νέα Δημοκρατία, όπως είναι σήμερα, δεν της αξίζει να κυβερνήσει». Μιλάει
με καυστικό τρόπο, κυρίως για τα δύο μεγαλύτερα κόμματα της Βουλής, και
σημειώνει: «Το μόνο πράγμα για το οποίο ενδιαφέρονται είναι η καρέκλα». Για
τον Πρωθυπουργό παρατηρεί: «Δεν βλέπω καμία προοπτική για τον κ. Σημίτη».
Κρατάει κλειστά τα χαρτιά του για την προεδρική εκλογή, πλέκοντας ωστόσο το
εγκώμιο του κ. Στεφανόπουλου και σχολιάζοντας τη συμπεριφορά της Ν.Δ. απέναντι
στον κ. Κ. Μητσοτάκη. Ζητάει να αλλάξει ο εκλογικός νόμος ο οποίος ουσιαστικά
δεν επιτρέπει, όπως τονίζει, να δημιουργηθούν κυβερνήσεις συνασπισμού.
Σημειώνει για το Χρηματιστήριο: «Ξέρετε, τα μπαλόνια ξεφουσκώνουν απότομα».
Κάνει λόγο για άμεσες αλλαγές που χρειάζονται και μπορεί να γίνουν στην Αθήνα.
Επικρίνει το σύστημα που υπάρχει με τα σχολικά βιβλία και τα συγγράμματα,
κάνοντας λόγο για «μεγάλο σκάνδαλο». Και για την ελληνική οικονομία και την
ΟΝΕ τονίζει: «Τις αδυναμίες τις κρύβουμε κάτω από το τραπέζι».

Στέφανος Μάνος: «Η Ελλάδα σήμερα έχει, κατά τη γνώμη μου, πολύ μεγάλες ανεκμετάλλευτες ευκαιρίες

Ο κ. Μάνος δεν αισθάνεται καθόλου «μόνος με το κόμμα του».

«Θα έλεγα ότι, αντιθέτως, όλη αυτή η περίοδος έδειξε με τρόπο έντονο πόσο
ανακριβές ήταν αυτό το σλόγκαν σε σημείο που εξέπληξε και εμένα».

ΕΡ.: Θα κατεβεί το κόμμα σας στις προσεχείς εκλογές;

ΑΠ.: Βέβαια θα κατεβώ στις εκλογές. Και οργανωνόμαστε γι’ αυτό τώρα.

Στον βαθμό που εκφράζουμε μία ξεκάθαρη εναλλακτική πρόταση για τον
εκσυγχρονισμό της πολιτικής και κοινωνικής μας ζωής θα συνεχίσουμε μέχρι τέλος
την προσπάθειά μας.

ΕΡ.: Λένε ορισμένοι ότι κόβετε ψήφους από τον Καραμανλή…

ΑΠ.: Τώρα με βάζετε σε δύσκολη θέση. Δηλαδή θέλετε να πείτε ότι εάν ήμουν στη
Νέα Δημοκρατία πολύς κόσμος, που σήμερα δεν την ψηφίζει διότι δεν της έχει
εμπιστοσύνη, θα την ψήφιζε επειδή θα ήμουν εκεί. Δεν το λέω εγώ αυτό. Θεωρώ
ότι η Νέα Δημοκρατία, όπως είναι σήμερα, δεν της αξίζει να κυβερνήσει.

ΕΡ.: Γιατί το λέτε αυτό, κ. Μάνο;

ΑΠ.: Διότι δεν έχω από πουθενά την εντύπωση ότι προτείνει κάτι, το οποίο
αφενός θα εφαρμόσει και αφετέρου μπορεί να κάνει αυτή την ποιοτική
διαφοροποίηση, από τη σημερινή Ελλάδα. Η Ελλάδα σήμερα έχει ­ κατά τη γνώμη
μου ­ πολύ μεγάλες ανεκμετάλλευτες ευκαιρίες. Και δεν βλέπω καμία από τις δύο
βασικές πολιτικές δυνάμεις να το νιώθουν καν ότι υπάρχει αυτό το θέμα. Το μόνο
για το οποίο ενδιαφέρονται, αλλά και τα άλλα μικρότερα κόμματα, είναι η
εξουσία, αυτή καθαυτή η καρέκλα.

ΕΡ.: Στο ΠΑΣΟΚ όμως, όπως λένε ακόμη και στελέχη της
Ν.Δ., υπάρχει ο κ. Κώστας Σημίτης, ένας σοβαρός άνθρωπος…

ΑΠ.: Δεν ξέρω τι εννοείτε με το σοβαρός. Δηλαδή δεν κάνει τρέλες εννοείτε; Πώς
το καταλαβαίνετε αυτό; Πράγματι, είναι ένας άνθρωπος σοβαρός. Δεν βλέπω όμως
καμία προοπτική με τον κ. Σημίτη ­ θα έλεγα ακόμα λιγότερο με τον κ. Καραμανλή
­ να γίνει οποιαδήποτε ποιοτική αλλαγή, δηλαδή διαρθρωτική αλλαγή του τόπου.

ΕΡ.: Ας υποθέσουμε ότι μπαίνει το κόμμα σας στη Βουλή. Τι θα κάνετε
μετά; Θα κάνετε με τη Νέα Δημοκρατία ή με τον κ. Σημίτη;

ΑΠ.: Όπως είναι σήμερα το εκλογικό σύστημα, το ενδεχόμενο δημιουργίας
κυβερνήσεων συνασπισμού είναι πάρα πολύ μικρό.

Υπάρχει στον εκλογικό νόμο μια ειδική διάταξη που είναι απόλυτα απαράδεκτη.
Διότι, πρώτον, είναι τελείως αντιδημοκρατική και δεύτερον, διαστρεβλώνει ή
πολώνει τις δυνατότητες του εκλογικού σώματος. Είναι η διάταξη που απαγορεύει
τη συμμετοχή στην τρίτη κατανομή σε συνασπισμούς κομμάτων! Και είναι κάτι το
οποίο, κατά τη γνώμη μου, είναι εξωφρενικό. Νομίζω, κάτι τέτοιες διατάξεις
είχαν γίνει τη δεκαετία του ’50 για να αποκλείουν τη δυνατότητα της Αριστεράς
ή της Κεντροαριστεράς να συνασπίζεται.

Στην εποχή μας όμως μια τέτοια διάταξη κατά βάση είναι χοντρά αντιδημοκρατική.
Και θα έπρεπε να καταργηθεί. Τα λέω όμως όλα αυτά, για να εξηγήσω ότι αν κάτι
τέτοιο δεν υπήρχε, το σωστό δεν θα ήταν να συζητούμε για το τι θα κάνει κανείς
μετά τις εκλογές, το σωστό θα ήταν να μπορούν να δημιουργηθούν συμφωνίες
κομμάτων προ των εκλογών.

ΕΡ.: Στο μεταξύ, πλησιάζει η ώρα της προεδρικής εκλογής. Τι σχεδιάζετε;

ΑΠ.: Η θέση μας είναι ξεκάθαρη. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας πρέπει να είναι ένα
πρόσωπο που συμβολίζει και ενώνει στην πράξη όλους τους Έλληνες. Ο σημερινός
Πρόεδρος αυτές τις προδιαγραφές τις έχει εκπληρώσει στο ακέραιο. Δεν γνωρίζω
αν ο ίδιος επιθυμεί την ανανέωση της θητείας του. Προσωπικά θα περιμένω να δω
ποιες θα είναι οι τελικές υποψηφιότητες, για να πάρω την τελική απόφαση.

ΕΡ.: Ο κ. Μητσοτάκης είναι ένα πρόσωπο που ενώνει, ένα
πρόσωπο που θα ψηφίζατε;

ΑΠ.: Ο κ. Μητσοτάκης είναι αναμφισβήτητα μια πολιτική προσωπικότητα που έχει
ξεχωρίσει, εκφράζει συγκεκριμένες πολιτικές θέσεις και συσπειρώνει γύρω του
φανατικούς υποστηρικτές, αλλά και εχθρούς. Δεν γνωρίζω αν η Ν.Δ. τελικά τον
προτείνει, αλλά αν κρίνω τον τρόπο με τον οποίο τον αντιμετωπίζουν ορισμένα
επιφανή στελέχη της κάθε φορά που παίρνει μια υπεύθυνη θέση σε θέματα
εξωτερικής πολιτικής, το βλέπω δύσκολο.

«Σκάνδαλο το θέμα βιβλίων και συγγραμμάτων»

«Όλο το θέμα των βιβλίων και των συγγραμμάτων στην Ελλάδα έχει πάρει
διαστάσεις ενός πελώριου σκανδάλου», πιστεύει ο κ. Στέφανος Μάνος.

«Είδατε», ρωτάει, «στη Βουλή την περίεργη αυτή ταύτιση της ανησυχίας της Νέας
Δημοκρατίας με το ΚΚΕ, μπας και παύσουν να χορηγούνται δωρεάν βιβλία στα
παιδιά, στο σχολείο; Αυτό είναι το πρώτο πράγμα που πρέπει να σταματήσει. Να
σταματήσουμε να δίνουμε τα βιβλία δωρεάν στα παιδιά.

Αυτό που πρέπει να τους δίνουμε, είναι να τους δίνουμε το βιβλίο στην αρχή του
χρόνου και στο τέλος του χρόνου να έχουμε την απαίτηση να μας το επιστρέφουν
πίσω σε καλή κατάσταση, για να ξαναχρησιμοποιηθεί τον επόμενο χρόνο και τον
μεθεπόμενο και τον τέταρτο χρόνο.

Μόνο ­ δεν ξέρω πώς να χαρακτηρίσω τον εαυτό μας ­ σε εμάς μπορούσε να περάσει
από το μυαλό μας, αυτή η κομπίνα. Διότι κομπίνα είναι. Μοιράζουμε βιβλία.
Έχουμε τυπογράφους που τυπώνουν βιβλία, έχουμε τους προμηθευτές του
υπουργείου, έχουμε τους συγγραφείς του υπουργείου. Είναι απίστευτα πράγματα
αυτά. Αφήστε τι γίνεται με τα συγγράμματα στα ΑΕΙ…

Δεν βλέπω ούτε τη μια κυβέρνηση του κ. Σημίτη ούτε την άλλη την εν αναμονή
κυβέρνηση του κ. Καραμανλή να διορθώνονται.

ΓΙΑ ΤΟ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟ

«Όταν ξεφουσκώνουν τα μπαλόνια ξεφουσκώνουν απότομα»

Τι πρέπει να προσέξει κανείς με το Χρηματιστήριο; Ο κ. Στέφανος Μάνος παρατηρεί:

«Υπάρχουν μετοχές που έχουν ακολουθήσει μία πορεία πέρα από κάθε λογική
εξήγηση. Οι αρχές οφείλουν να ελέγχουν και να νοιάζονται για τους επενδυτές
και για τη διαφάνεια. Τελευταίως, κινούνται προς αυτήν την κατεύθυνση. Η
ευθύνη που έχουν αναλάβει είναι μεγάλη. Αν πάντως κάτι ενοχλεί είναι ότι
αρκετός κόσμος έχει εθισθεί με την ιδέα πως μπορεί να κερδίζει γρήγορα και
εύκολα χρήματα μέσω του Χρηματιστηρίου. Ε, δεν είναι έτσι. Χρειάζεται μεγάλη
προσοχή με τους πολίτες και τους πολιτικούς που παίζουν στο Χρηματιστήριο».

ΕΡ.: Φοβάστε κάποιο κραχ του Χρηματιστηρίου;

ΑΠ.: Το Χρηματιστήριο σήμερα έχει ανέβει πάρα πολύ. Υπάρχουν μερικές αξίες ­
όχι όλες ­ οι οποίες πραγματικά δεν καταλαβαίνω με ποια λογική έχουν φθάσει σε
αυτά τα ύψη. Και έτσι θα μπορούσε να πει κανείς πως ό,τι φουσκώνει μπορεί και
να ξεφουσκώσει. Συνήθως τα μπαλόνια όταν ξεφουσκώνουν, ξέρετε, ξεφουσκώνουν
απότομα. Δεν ξεφουσκώνουν σιγά-σιγά. Είναι κάτι το οποίο δεν μπορεί κανείς να
το αποκλείσει. Εύχομαι να μη συμβεί. Και εύχομαι, εν πάση περιπτώσει, όποια
προσαρμογή υπάρξει να μην είναι απότομη, αλλά να είναι διορθωτική.

ΕΡ.: Υπάρχει και η ΟΝΕ…

ΑΠ.: Από καιρό έχω δηλώσει ότι μολονότι υπάρχουν μεγάλες πιθανότητες να
ενταχθούμε στην ΟΝΕ η πορεία αυτή δεν είναι εξασφαλισμένη. Και αυτό γιατί η
κυβέρνηση, έξι χρόνια μετά την ανάληψη της εξουσίας, δεν έχει τολμήσει να
περιορίσει τον ρόλο και το μέγεθος του κράτους και της κρατικής
επιχειρηματικής δραστηριότητας. Η βελτίωση των βασικών μεγεθών οφείλεται
αποκλειστικά στη θετική πορεία της διεθνούς οικονομίας, στους αυξημένους
κοινοτικούς πόρους και στην αύξηση των φορολογικών εσόδων. Οι διαρθρωτικές
αλλαγές αναβάλλονται από εκλογές σε εκλογές. Η μειωμένη ανταγωνιστικότητα της
ελληνικής οικονομίας φαίνεται τόσο στις εξαγωγές μας όσο και στην αδυναμία να
προσελκύσουμε μεγάλες και σοβαρές επενδύσεις. Όλες αυτές τις αδυναμίες τις
κρύβουμε κάτω από το τραπέζι. Μέχρι πότε όμως;

«Το βέτο δεν προσφέρει τίποτα»

Για την προεδρική εκλογή: Ο σημερινός Πρόεδρος εκπληρώνει στο ακέραιο όλες τις προδιαγραφές που πρέπει να έχει ένα πρόσωπο γι’ αυτή τη θέση

Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι «η Ελλάδα ακολουθεί ό,τι ορίζει η Ουάσιγκτον και
αυτό πρέπει να ανατραπεί».

«Όσοι το λένε αυτό, είναι πάντα με το ίδιο σύνδρομο: “Η Ελλάς ο ομφαλός της
γης”. Δηλαδή εκείνοι που φαντάζονται ότι κάθονται στην Ουάσιγκτον, έχουν στον
Λευκό Οίκο ειδικό γραφείο, που ασχολείται τι να πει στην Ελλάδα. Δυστυχώς, δεν
είναι έτσι τα πράγματα. Δυστυχώς, ο ρόλος της Ελλάδας στο σύνολο είναι
εξαιρετικά περιορισμένος.

Εμείς έχουμε κάνει μια βασική επιλογή. Και η βασική μας επιλογή ήταν,
επιδιώξαμε, επιτύχαμε, να είμαστε μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τώρα έχουμε
μπροστά μας την προοπτική της ΟΝΕ, την οποία πρέπει και αυτή με όλες μας τις
δυνάμεις να επιδιώξουμε και να εξασφαλίσουμε. Αυτή είναι η βασική μας επιλογή.

Επιπλέον έχω την εντύπωση ότι όλα τα κόμματα έχουμε συμφωνήσει πως σε ό,τι μας
αφορά, εμάς τους Έλληνες δηλαδή, θα θέλαμε η Ευρώπη να εξελιχθεί σε ομοσπονδία
ή σε μιας μορφής ομοσπονδία. Με άλλα λόγια, αυτή είναι η βασική μας επιλογή.

Θεωρούμε, δηλαδή, ότι αν ανήκουμε σ’ ένα ευρύτερο σύνολο που έχει διαρθρωθεί
και λειτουργεί δημοκρατικά, μια ομοσπονδία για παράδειγμα, εξυπηρετούμε με τον
καλύτερο δυνατό τρόπο τα συμφέροντά μας».

ΕΡ.: Υπάρχει και η πρόταση για άρση του βέτο στη χρηματοδότηση της Τουρκίας
από την Ευρωπαϊκή Ένωση…

ΑΠ.: Μα, το βέτο όχι μόνο δεν έχει προσφέρει στην ελληνική εξωτερική πολιτική
οποιοδήποτε διαπραγματευτικό πλεονέκτημα (τέτοιο πλεονέκτημα υπάρχει μόνο στη
φαντασία κάποιων εγχώριων αναλυτών και πολιτικών), αλλά αντιθέτως έχει
ενισχύσει τις δυνάμεις στο εσωτερικό της Τουρκίας που επιθυμούν την κλιμάκωση
των εξοπλισμών εις βάρος της δημοσιονομικής εξυγίανσης, της βελτίωσης της
ποιότητας ζωής του τουρκικού λαού και του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων
και των δικαιωμάτων των μειονοτήτων.

Η θέση των Φιλελευθέρων είναι ότι το εθνικό συμφέρον της χώρας επιβάλλει στην
ελληνική εξωτερική πολιτική να διευκολύνει με κάθε μέσο τη σύνδεση Ευρωπαϊκής
Ένωσης – Τουρκίας. Μια τέτοια επιλογή θα μεταφέρει την πίεση της Ευρωπαϊκής
Ένωσης από την Ελλάδα στην Τουρκία, η οποία θα υποχρεωθεί εκ των πραγμάτων να
αλλάξει προτεραιότητες. Από την κλιμάκωση των στρατιωτικών εξοπλισμών και την
εξαγωγή των εσωτερικών της προβλημάτων και αντιθέσεων, να ασχοληθεί με τη
μεταρρύθμιση της πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής της ζωής.

«Να χρεώνεται η χρήση των δρόμων που είναι ανάγκη να αποσυμφορηθούν»

«Έχει χρόνια τώρα μαλλιάσει η γλώσσα μου να λέω ότι δεν είναι δυνατόν να
συνεχίσει η Αθήνα να παρακολουθεί ­ όχι η Αθήνα, οι υπεύθυνοι ­ με απάθεια την
εκρηκτική αύξηση της χρήσης του Ι.Χ. αυτοκινήτου για τις μετακινήσεις»,
τονίζει στα «ΝΕΑ» ο κ. Μάνος.

Και παρατηρεί: «Έχω πει πολλές φορές ότι περί το έτος 2000 εκτιμώ ότι η Αθήνα
θα φθάσει να περνάει ημέρες απόλυτης παράλυσης. Απόλυτη παράλυση σημαίνει να
μπεις στο αυτοκίνητό σου και να μείνεις εκεί 4 ώρες και να μη μπορείς να
κάνεις τίποτα.

Πολλές φορές έχω παρέμβει και έχω ζητήσει, πρώτον, να γίνει ένα εξαιρετικά
εκτεταμένο πρόγραμμα κατασκευής χώρων στάθμευσης, έτσι ώστε να φύγουν τα
αυτοκίνητα από τους δρόμους και να πάνε υπογείως, για το οποίο δεν έχει γίνει τίποτα.

Προσφάτως είπα ότι κατά τη γνώμη μου στο διάστημα που μας μένει, διότι σήμερα
είμαστε ’99, η παράλυση λέω, μπορεί να συμβεί το 2000 Είπα ότι ο καλύτερος
τρόπος θα ήταν να αρχίσει να επιβάλλεται ένα τέλος στα αυτοκίνητα που
συμβάλλουν στη συμφόρηση. Δηλαδή να διαλέξουμε δρόμους που θέλουμε να
αποσυμφορήσουμε και να αρχίσουμε να χρεώνουμε τη χρήση αυτών των δρόμων, τόσο
ώστε να πάψουν να έχουν συμφόρηση.

Ταυτόχρονα είχα ζητήσει και προτείνει να καταργηθεί το μονοπώλιο ­ προσέξτε
δεν λέω να ιδιωτικοποιηθεί ­ των αστικών συγκοινωνιών. Όπως ξέρετε, στις
αστικές συγκοινωνίες ήδη συνεισφέρουμε ασύλληπτα ποσά σε επιχορηγήσεις εμείς
οι φορολογούμενοι, είτε χρησιμοποιούμε τα μέσα είτε όχι.

Με την άρση του μονοπωλίου θα μπουν στην αγορά αυτοκίνητα ­ λεωφορεία δηλαδή ­
τα οποία θα προσφέρουν υπηρεσίες, χωρίς να επιχορηγούνται, σε όποια τιμή αυτά
θέλουν, σε διαδρομές που δεν κάνουν σήμερα ή σε διαδρομές που αυτά τα ίδια θα κρίνουν.