Ο… πλάγιος δρόμος για εξωτερικό

Πολλοί μαθητές που δεν καταφέρνουν να περάσουν με την πρώτη στις
Πανελλαδικές Εξετάσεις, προσπαθούν ξανά τη δεύτερη χρονιά.

Ένα ποσοστό μάλιστα δοκιμάζει την τύχη του και τρίτη χρονιά. Το όνειρο του
Πανεπιστημίου επιτρέπει το… χάσιμο ενός και ή δύο ετών. Ακριβώς γιατί δεν
θεωρείται χάσιμο αλλά προετοιμασία.

Κάπως έτσι σκέφτηκαν οι Βρετανοί και θέσπισαν το «προπαρασκευαστικό έτος» για
όσους δεν έχουν εξαρχής τα προσόντα για να δώσουν εξετάσεις GCE Α-LEVEL για
την εισαγωγή στα Πανεπιστήμια τους (τα οποία συγκινούν ένα μεγάλο μέρος των
Ελλήνων φοιτητών). Όσο και αν φαίνεται παράξενο αυτό το έτος θεσπίστηκε για
κοινωνικούς και όχι εκπαιδευτικούς λόγους ή καλύτερα για να μη δημιουργηθούν
εντάσεις και προβλήματα στο πλαίσιο του κοινωνικού συνόλου. Συγκεκριμένα η
απειλούμενη διόγκωση της ανεργίας στην Μεγάλη Βρετανία υποχρέωσε τους
αρμόδιους στην επινόηση ενός τρόπου να εισάγονται ευκολότερα οι νέοι στα
Πανεπιστήμια, ακόμα και αν οι βαθμοί των απολυτηρίων τους δεν «επέτρεπαν»
τέτοιες σκέψεις.

Το μέτρο αυτό, του προκαταρτικού έτους, έγινε ευρύτερα γνωστό και σε
υποψήφιους φοιτητές άλλων εθνοτήτων, των Βρετανικών Πανεπιστημίων. Ενδεχομένως
αυτή η μέθοδος να κοστίζει λίγο παραπάνω (γύρω στα δύο εκατομύρια έχει
υπολογιστεί το κόστος για την είσοδο σε ένα καλό Πανεπιστήμιο) αλλά προφανώς
αξίζει τον κόπο.

Λειτουργούν στην χώρα μας Εργαστήρια Ελευθέρων Σπουδών που προσφέρουν
«προπαρασκευαστικό έτος» για απευθείας εισαγωγή σε μεγάλα Αγγλικά
Πανεπιστήμια. Μετά την επιτυχή παρακολούθηση αυτού του έτους, η φοίτηση
συνεχίζεται στο Πανεπιστήμιο. Αξίζει να σημειωθούν βέβαια ορισμένες σημαντικές
λεπτομέρειες. Το προκαταρτικό έτος οδηγεί σε συγκεκριμένα πανεπιστήμια και
συγκεκριμένες ειδικότητες. Δικλίδα ασφαλείας για τον υποψήφιο φοιτητή είναι να
ζητήσει έγγραφη «εγγύηση προσφοράς θέσης» από τα συνεργαζόμενα Πανεπιστήμια,
ώστε να υπάρχει βεβαίωση ότι υπάρχει η προσφορά το συγκεκριμένο έτος. Ο
υποψήφιος φοιτητής επίσης την προκαταρκτική χρονιά οφείλει να παρακολουθήσει
με συνέπεια και προσοχή τα μαθήματα ώστε να επιτύχει τους απαραίτητους
βαθμούς. Στο μυαλό των παιδιών πρέπει να υπάρχει ότι η παρακολούθηση του
προκαταρκτικού έτους και η πληρωμή των αντίστοιχων διδάκτρων δεν σημαίνει ότι
έγιναν αυτόματα δεκτοί στα Πανεπιστήμια. Από τους βαθμούς του, από το αν θα
πιάσει έναν προκαθορισμένο μέσο όρο βαθμολογίας, θα εξαρτηθεί η εισαγωγή.

Και προγράμματα για μαθητές Λυκείων

Σημαντική και απαραίτητη κίνηση είναι να ελεχθούν από τους φοιτητές ή τους
γονείς τους αν τα Πανεπιστήμια που υπόσχονται «θέση» είναι ή όχι ομοταγή των
αντίστοιχων ελληνικών εκπαιδευτικών ιδρυμάτων και επίσης αν η φήμη τους είναι
καλή. Υπάρχουν βέβαια και ορισμένα προκαταρκτικά προγράμματα που απευθύνονται
σε μαθητές Λυκείων ώστε να προετοιμάζεται ο μαθητής παράλληλα με το Λύκειο για
να μη χάνει τη χρονιά. Κάποια, πάλι, εγγυώνται εξασφάλιση της διαμονής του
φοιτητή σε Πανεπιστημιακές εστίες ώστε να μειώνεται σημαντικά το κόστος της
διαβίωσης. Βέβαια πολλοί φοιτητές αποφεύγουν τις εστίες, αφού θεωρούν την
πανεπιστημιακή περίοδο της ζωής τους ευκαιρία γα ανεξαρτησία και ελευθερία.

«Προκαταρκτικό έτος» υπάρχει και για μια σειρά πανεπιστήμια γειτονικών μας,
πρώην «ανατολικών» χωρών. «Υπάρχουν πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα για να
σπουδάσει κάποιος σε αυτές τις χώρες» αναφέρει ο Αρχαιολόγος Θ. Μπουρόπουλος
που φοίτησε σε Πανεπιστήμιο της Σερβίας. «Το κόστος σπουδών είναι πολύ χαμηλό.
Προσφέρεται η δυνατότητα σε όποιον πραγματικά ενδιαφέρεται να αποκτήσει ένα
καλό πτυχίο και να ασχοληθεί με την επιστήμη του. Μείον όμως θεωρείται η
τελείως άγνωστη γλώσσα που δημιουργεί προβλήματα προσαρμογής σε μια ξένη χώρα.».