Εναλλακτικές λύσεις για την ιδιωτικοποίηση του ΟΛΠ

Τρεις εναλλακτικούς τρόπους έχει το Δημόσιο προκειμένου να προωθήσει την
εισαγωγή ιδιωτικών κεφαλαίων στον Οργανισμό Λιμένος Πειραιώς, σύμφωνα με τον
πρόεδρό του κ. Κωνσταντίνο Μανιατόπουλο.

Συγκεκριμένα, οι τρόποι αυτοί είναι οι εξής: πρώτον, να εισαχθεί ο ΟΛΠ, ως
έχει, στο Χρηματιστήριο. Δεύτερον, να μετατραπεί ο ΟΛΠ σε εταιρεία holding και
να εισαχθούν κάποιες θυγατρικές του, οι οποίες θα ασκούν επιμέρους
δραστηριότητές του, στο Χρηματιστήριο. Ο τρίτος τρόπος είναι να παραχωρηθούν
οι βασικές λιμενικές του δραστηριότητες σε ιδιώτες με συμβάσεις παραχώρησης.

«Όμως, παράλληλα, όποια και αν είναι η λύση που θα επιλεγεί», τονίζει ο κ.
Μανιατόπουλος, «είναι απαραίτητο, κατά τη γνώμη μου, να εισαχθούν ιδιωτικά
κεφάλαια, μέσω συμβάσεων παραχώρησης, για την αξιοποίηση μη λιμενικών
δραστηριοτήτων του Οργανισμού, που έχουν ήδη αναπτυχθεί και αποδίδουν
ελάχιστα.

Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι οι χώροι πάρκινγκ ή το εκθεσιακό κέντρο, ενώ
θα μπορούσαν να δημιουργηθούν και νέες δραστηριότητες, όπως συνεδριακό ή
εμπορικό κέντρο ή ξενοδοχείο και να αξιοποιηθούν έτσι υπάρχοντα κτίρια και γήπεδα».

Ο ίδιος, μάλιστα, υποστηρίζει ότι κατά την προσωπική του άποψη η τέταρτη λύση,
της παραχώρησης με συμβάσεις σε ιδιώτες ορισμένων μη λιμενικών δραστηριοτήτων,
όχι μόνο θα μπορούσε αλλά και είναι στους στόχους της διοίκησης του ΟΛΠ για να
προωθηθεί άμεσα. Όπως λέει χαρακτηριστικά, «είναι παράλογο να είναι σήμερα
ζημιογόνο το πάρκινγκ του ΟΛΠ, ή να μην αξιοποιούνται χώροι και κτίρια που θα
μπορούσαν να αποδώσουν σημαντικά κέρδη».

Σχολιάζοντας, εξάλλου, τη δυνατότητα της εισαγωγής στο Χρηματιστήριο, είτε του
ΟΛΠ είτε θυγατρικών του, λέει ότι αυτή προβλέπεται από τον νόμο που μετέτρεψε
τον Οργανισμό σε Ανώνυμη Εταιρεία.

Όμως σημειώνει ότι πιθανή εφαρμογή της θα χρειασθεί χρόνο, δεδομένου ότι
πρέπει να ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις εισαγωγής, όπως η δημοσίευση τριών
ισολογισμών, την ώρα που ο ΟΛΠ θα δημοσιεύσει τον πρώτο του ισολογισμό το
2000, αφού φέτος μόλις μετατράπηκε σε Ανώνυμη Εταιρεία.

Τα αποτελέσματα χρήσεως του ΟΛΠ ήταν αρνητικά το 1996 και το 1997 (ζημίες 1,4
δισ. δρχ και 961 εκατ. δρχ., αντίστοιχα), ενώ το 1998 σημείωσε κέρδη 5 δισ.
δρχ., περίπου. «Στην πραγματικότητα», διευκρινίζει ο κ. Μανιατόπουλος, «σήμερα
η μόνη κερδοφόρα δραστηριότητα του ΟΛΠ είναι ο σταθμός εμπορευματοκιβωτίων».
Τα αποτελέσματα, μάλιστα, αυτά αναμένεται να βελτιωθούν περαιτέρω μετά την
πρόσφατη υπογραφή νέας σύμβασης με ελβετική ναυτιλιακή εταιρεία, με την οποία
αναμένεται σημαντική αύξηση του όγκου των εργασιών στον σταθμό των κοντέινερς.

Μια τέτοια εταιρεία θα μπορούσε να είναι ο συμβασιούχος για τον σταθμό
εμπορευματοκιβωτίων του ΟΛΠ, σε περίπτωση που θα επιλεγόταν η λύση της
σύμβασης παραχώρησης για τις λιμενικές δραστηριότητες.

Όμως, όπως λέει ο κ. Μανιατόπουλος, απαντώντας σε σχετική ερώτηση, «σε αυτή
την περίπτωση όλες οι άλλες δραστηριότητες του ΟΛΠ θα έπρεπε να επιδοτούνται
από τον προϋπολογισμό ή θα έπρεπε να αυξηθούν τα τιμολόγια». Οπωσδήποτε, ο
ίδιος τονίζει ότι τη λύση θα τη δώσει η κυβέρνηση, βασιζόμενη στην εισήγηση
του συμβούλου που έχει προσλάβει γι’ αυτόν το σκοπό.

Προσθέτει, εξάλλου, ότι οποιαδήποτε λύση και αν επιλεγεί θα απαιτήσει χρόνο,
που σαφέστατα θα ξεπεράσει το τέλος του 1999».

Ο κ. Μανιατόπουλος θεωρεί ότι η εισαγωγή ιδιωτικών κεφαλαίων στον ΟΛΠ «είναι
απαραίτητη για να αποκτήσει η νέα Α.Ε. τον δυναμισμό που χρειάζεται, ύστερα
από 50 χρόνια λειτουργίας με τη μορφή ΝΠΔΔ και να αποδεσμευτεί από τη
γραφειοκρατία του δημόσιου τομέα, μέσω τού ενδιαφέροντος των μετόχων και της
διοίκησης να αξιοποιηθούν τα κεφάλαια που θα τοποθετήσουν».

Διευκρινίζει, όμως, ότι για να επιτύχει η οποιαδήποτε λύση επιλεγεί «πρέπει να
υπάρχει ένας συνδυασμός κυβερνητικής βούλησης, βούλησης της διοίκησης,
αποδοχής από το μέγιστο δυνατό ποσοστό εργαζομένων και αποδοχή από την αγορά».

Ο ΟΛΠ, σημειώνει, είναι μια εταιρεία στρατηγικής σημασίας, με διπλό ρόλο:
εμπορικό και κοινής ωφέλειας, κάτι που συνεπάγεται ορισμένες δεσμεύσεις και περιορισμούς.

«Για τον ΟΛΠ», συνεχίζει, «αυτό που έχει σημασία είναι η αλλαγή της
νοοτροπίας, η εισαγωγή της έννοιας της παραγωγικότητας και του μάρκετινγκ.

Το λιμάνι είναι σύγχρονο και οι ανάγκες για επενδύσεις είναι μικρές σε σχέση
με τις ανάγκες για νοικοκύρεμα και αξιοποίηση των επενδύσεων που έχουν ήδη
γίνει. Για παράδειγμα, με πολύ μικρές επενδύσεις μπορούμε να δημιουργήσουμε
έναν αποδοτικό για τα οικονομικά της ΟΛΠ Α.Ε. σταθμό υποδοχής αυτοκινήτων.

Αλλά αυτό προϋποθέτει τη συνεργασία της ναυπηγοεπισκευαστικής ζώνης του
Περάματος, που κάποτε πρέπει να μετρήσει τα οφέλη από την κοινή πορεία προς
την ανάπτυξη».

Απαντώντας σε ερώτηση για τους εργαζομένους στον ΟΛΠ και την τύχη τους εν όψει
της ιδιωτικοποίησης, ο κ. Μανιατόπουλος λέει ότι ο νόμος για την μετατροπή τού
ΟΛΠ σε Ανώνυμη Εταιρεία εγγυάται ότι δεν θα απολυθούν και ότι δεν θα μειωθεί η
αμοιβή τους.

Άλλωστε, προσθέτει ο ίδιος, το προσωπικό του ΟΛΠ δεν είναι υπεράριθμο, αλλά
κακώς κατανεμημένο. Υπάρχουν τομείς όπου οι εργαζόμενοι υποαπασχολούνται,
λέει. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο σταθμός εμπορευματοκιβωτίων, όπου θα έπρεπε
να απασχολούνται το πολύ 3-4 εργαζόμενοι στην κάθε ομάδα εργασίας και
απασχολούνται 9.

Επίσης, στην εκφόρτωση αυτοκινήτων, ο κάθε εργαζόμενος, σύμφωνα με τις
προδιαγραφές αντίστοιχων λιμένων άλλων χωρών, θα έπρεπε να εκφορτώνει 70
αυτοκίνητα στη βάρδια, ενώ ο σχετικός Κανονισμός του ΟΛΠ προβλέπει μόνο 19.

«Αυτοί είναι κανονισμοί του παρελθόντος που πρέπει να αλλάξουν», τονίζει ο κ.
Μανιατόπουλος. «Επίσης, αυτό που χρειάζεται είναι η αναβάθμιση του επιπέδου
του προσωπικού και η πρόσληψη ενός μικρού αριθμού εξειδικευμένων στελεχών
στους τομείς του μάρκετινγκ, της διοίκησης και της οργάνωσης».

«Η μετατροπή τού ΟΛΠ σε Ανώνυμη Εταιρεία, τονίζει ο κ. Μανιατόπουλος, δεν
αρκεί. Πρέπει παράλληλα να λειτουργεί και με τους κανόνες της ιδιωτικής
οικονομίας. Αν λειτουργεί με τους κανόνες του δημόσιου τομέα, το παιχνίδι
είναι χαμένο και οι πρώτοι που θα υποστούν τις συνέπειες θα είναι οι ίδιοι οι εργαζόμενοι».

Ποιος είναι ο Κωνσταντίνος Μανιατόπουλος

Ο κ. Κωνσταντίνος Μανιατόπουλος είναι πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του
ΟΛΠ από τον Ιούλιο του 1998, ενώ παράλληλα κατέχει τις θέσεις του προέδρου του
Διοικητικού Συμβουλίου της Μονάδας Παρακολούθησης Διαχείρισης του Κοινοτικού
Πλαισίου Στήριξης (ΜΠΔ) και του μέλους του Διοικητικού Συμβουλίου του Νέου
Αεροδρομίου της Αθήνας.

Στην πλούσια και πολυσχιδή επαγγελματική του εμπειρία περιλαμβάνονται μία
μακρά θητεία στη θέση του γενικού διευθυντή Ενέργειας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής
στις Βρυξέλλες, καθώς και στη θέση του προέδρου και διευθύνοντος συμβούλου του
Ομίλου Εταιρειών ΕΚΟ. Επίσης, έχει εργασθεί ως σύμβουλος του υπουργείου
Ενέργειας την περίοδο 1981-’84, ενώ στην περίοδο 1970-1981 εργάσθηκε για
διεθνείς εταιρείες πετρελαίου στην Ελλάδα και τη Γαλλία.

Γεννημένος στην Πάτρα το 1941, ο κ. Μανιατόπουλος σπούδασε μηχανικός
παραγωγής στο ΕΜΠ και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στη διοίκηση επιχειρήσεων
στην ΑΣΟΕΕ και στην επιχειρηματική έρευνα, οικονομία και στατιστική στο
Πανεπιστήμιο των Παρισίων. Είναι παντρεμένος και έχει έναν γιο.