Λάμπουν ακόμη

ΣΤΙΣ ΕΞΙ προηγούμενες διοργανώσεις του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος είχαμε την
ευκαιρία να θαυμάσουμε αθλητές και αθλήτριες που έλαμψαν με την παρουσία τους
για αρκετά χρόνια. Στη μνήμη των φίλων του στίβου θα μείνουν, χωρίς αμφιβολία,
πολλές σημαντικές στιγμές: η «κούρσα του αιώνα», αλλά και το ρεκόρ του Πάουελ
στο Τόκιο το ’91, οι διαδοχικές νίκες του Μάικλ Τζόνσον, τα άλματα του
Μπούμπκα στο επί κοντώ, οι προσπάθειες της Κέρσι στο έπταθλο και του Ο’
Μπράιαν στο δέκαθλο.

Η «ΟΜΑΔΑ», σε μία αναδρομή στο παρελθόν, παρουσιάζει μερικά από τα αστέρια που
έλαμψαν στα έξι Παγκόσμια Πρωταθλήματα:

ΚΑΡΛ ΛΙΟΥΙΣ: Ο Αμερικανός ήταν ο μεγάλος πρωταγωνιστής στα σπριντ τη
δεκαετία του ’80: Τουλάχιστον στα 100 μ. δεν έχασε ποτέ. Συνολικά, σε τέσσερις
συμμετοχές σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα κατέκτησε δέκα μετάλλια, από τα οποία τα
οκτώ ήταν χρυσά. Ηττήθηκε μόνο το ’91 στο Τόκιο στο μήκος, όταν ο συμπατριώτης
του Μάικ Πάουελ έσπασε το ρεκόρ του Μπίμον, με 8μ95. Ο Λιούις τότε είχε άλμα
στα 8μ91 (αλλά με άνεμο +2,9). Επίσης, ήταν 3ος στα 200 μ. στη Στουτγκάρδη
(’93). Στο Τόκιο με 9.86 κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ στην «κούρσα του αιώνα»,
όπως είχαν χαρακτηρίσει τότε τα 100 μ.

ΜΕΡΛΙΝ ΟΤΙ: Άσχημα βέβαια τα νέα για την Τζαμαϊκανή πρωταθλήτρια, η οποία
έχει αγωνιστεί σε έξι διοργανώσεις και έχει κατακτήσει 14 μετάλλια. Η
ναδρολόνη η οποία ανιχνεύτηκε στον έλεγχο που έγινε στη Λουκέρνη, ίσως της
στέρησε το «απόλυτο». Από τα 14 μετάλλια μόνον τα τρία είναι χρυσά. Νίκησε στα
200 μ. το ’93 και το ’95, ενώ πήρε το χρυσό με την ομάδα στα 4Χ100 το ’91 στο
Τόκιο. Το ’97 στην Αθήνα ήταν τρίτη στα 200 μ., ενώ τερμάτισε 7η στον τελικό
των 100 μ.

ΜΑΪΚΛ ΤΖΟΝΣΟΝ: Κυρίαρχος στα 200 μ. και 400 μ. από τους αγώνες του Τόκιο.
Έχει κατακτήσει επτά χρυσά μετάλλια σε ισάριθμες συμμετοχές! Η καλύτερή του
εμφάνιση έγινε το ’95 στο Γκέτεμποργκ, όταν νίκησε στα 200 μ., 400 μ. και
4Χ400 μ. Στην Αθήνα το ’97 νίκησε με 44.12. Για το 1999, είχε ο μοναδικός
αθλητής που έχει «κατέβει» τα 44”. Στις 2 Ιουλίου, στη Λωζάννη, σημείωσε 43.92.

ΣΕΡΓΚΕΪ ΜΠΟΥΜΠΚΑ: Ο «τσάρος» του επί κοντώ στάθηκε άτυχος, αφού ένας
τραυματισμός στον αχίλλειο τένοντα τον οδήγησε στο χειρουργείο και έτσι έχασε
την ευκαιρία να γίνει ο μοναδικός αθλητής που θα είχε συμμετοχή και στα επτά
Παγκόσμια Πρωταθλήματα. Ό Μπούμπκα έχει κατακτήσει το χρυσό μετάλλιο και στις
έξι προηγούμενες διοργανώσεις. Στην Αθηνα ήταν νικητής με 6μ01. Αν όλα
εξελίσσονταν καλά, δύσκολα θα έχανε και στη Σεββίλη.

ΓΚΕΪΛ ΝΤΙΒΕΡΣ: Κυρίαρχη στα 100 μ. και 100 μ. εμπόδια. Στην πρώτη της
εμφάνιση, το ’91 στο Τόκιο, έχασε στα 100 μ. εμπ. από τη Ρωσίδα Ναροζιλένκο.
Ακολούθησαν τα χρυσά το ’93 (100 μ. – 100 μ. εμπ. και 4Χ100) και το ’95 (100
μ. εμπ.). Στην Αθήνα κατέκτησε το χρυσό με την ομάδα στα 4Χ100. Συνολικά έχει
κατακτήσει έξι μετάλλια, από τα οποία τα πέντε χρυσά.

Τζάκι Τζόινερ – Κέρσι. Τέσσερα χρυσά στο μήκος και το έπταθλο

ΤΖΑΚΙ ΤΖΟΪΝΕΡ ΚΕΡΣΙ: Μία αθλήτρια για… πολλές δουλειές. Σε τέσσερις
διοργανώσεις κατέκτησε ισάριθμα χρυσά μετάλλια. Το ’87 στη Ρώμη κατέκτησε το
χρυσό μετάλλιο στο μήκος με 7μ36, ενώ ήταν πρώτη και στο έπταθλο. Το ’91
νίκησε στο μήκος με 7μ32, ενώ το ’93 πήρε το δεύτερο χρυσό στο έπταθλο. Είναι
κάτοχος του παγκοσμίου ρεκόρ με 7.291 από τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Σεούλ.
Το ρεκόρ αυτό θα μείνει για πάντα, αφού στο τέλος του χρόνου θα αντικατασταθεί
από την επίδοση που θα προκύψει λόγω αλλαγής στο «κέντρο βάρους» του ακοντίου γυναικών.

Χάικε Ντρέσλερ. Πρωταγωνίστρια στα σπριντ και το μήκος

ΧΑΪΚΕ ΝΤΑΟΥΤΕ – ΝΤΡΕΣΛΕΡ: Η πρώην Ανατολικογερμανίδα πρωταγωνίστησε στο
μήκος και τα σπριντ για μία δεκαετία. Το ’83, στο Ελσίνκι, πήρε το πρώτο χρυσό
μετάλλιο στο μήκος, με άλμα 7μ27. Τέσσερα χρόνια αργότερα, στη Ρώμη, ήταν
δεύτερη στα 100 μ. (έχασε από τη συμπατριώτισσά της Ζίλκε Γκλάντις) και τρίτη
στο μήκος (ηττήθηκε από Κέρσι και Μπελεβσκάγια). Το ’91 απέτυχε πάλι στο μήκος
(έχασε για τρεις πόντους από την Κέρσι), ενώ ήταν τρίτη με την ομάδα στα 4Χ100
μ. Τέλος, το ’93 επέστρεψε στα χρυσά μετάλλια, αφού κυριάρχησε στο μήκος με
7μ11. Συνολικά έχει κατακτήσει έξι μετάλλια.

ΓΟΥΕΪΝ ΤΟΡΕΝΣ: Η Αμερικανίδα έχει κατακτήσει συνολικά οκτώ μετάλλια,
αλλά μόλις στην τελευταία της συμμετοχή, το ’95 στο Γκέτεμποργκ, «είδε» το
χρώμα του χρυσού σε ατομικό αγώνισμα. Σ’ αυτή τη διοργάνωση νίκησε στα 100 μ.
με 10.85, μπροστά από Ότι και Πριβάλοβα. Η Τόρενς έχει επίσης κατακτήσει άλλα
δύο χρυσά μετάλλια, στα 4Χ100 μ. (’93 και ’95). Έχει λάβει μέρος και στα 200
μ., έχοντας δύο ασημένια μετάλλια.

ΙΡΙΝΑ ΠΡΙΒΑΛΟΒΑ: Η Ρωσίδα πρωταθλήτρια είναι μία από τις σημαντικότερες
μορφές στα αγωνίσματα γυναικών, όμως πάντα είχε να αντιμετωπίσει την Ότι ή τις
Αμερικανίδες. Αποτέλεσμα, από τα έξι μετάλλια σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα, μόλις
το ένα να είναι χρυσό, κι αυτό στα 4Χ100 μ. Το ’91 και το ’93 έμεινε 4η στα
100 μ. και μόλις το ’95 κατάφερε να ανέβει στο βάθρο. Στα 200 μ. κατέκτησε ένα
ασημένιο και ένα χάλκινο μετάλλιο.

ΜΠΑΤΣ ΡΕΪΝΟΛΝΤΣ: Ο Αμερικανός έτρεξε σε τρεις τελικούς στα 400 μ. Στον
πρώτο (’87) «είδε» μπροστά του τον τότε Ανατολικογερμανό Τόμας Ζένλεμπε και
τον Νιγηριανό Αγκμουνίκε. Τις άλλες δύο φορές είχε να αντιμετωπίσει τον Μάικλ
Τζόνσον. Τα τρία χρυσά μετάλλια που έχει στη συλλογή του προέρχονται από τα
4Χ400 μ.

Χάιλε Γκεμπρε-σελασιέ. Κυρίαρχος στις μεγάλες αποστάσεις

ΧΑΪΛΕ ΓΚΕΜΠΡΕΣΕΛΑΣΙΕ: Ο Αιθίοπας πρωταθλητής των μεγάλων αποστάσεων
μπορεί να έχει μόλις τρία μετάλλια στην κατοχή του, όμως όλα είναι χρυσά. Ο
Γκεμπρεσελασιέ είναι νικητής στις τρεις τελευταίες διοργανώσεις (’93, ’95,
’97) και ετοιμάζεται για το «καρέ» στη Σεβίλλη. Εφέτος, λόγω Γκόλντεν Λιγκ
έχει τρέξει μόνο στα 5.000 μ. (με επίδοση 12.49.64 στη Ζυρίχη).

ΝΤΑΝ Ο’ ΜΠΡΑΪΑΝ: Στο δέκαθλο κυριάρχησε σε τρεις διοργανώσεις. Ο
Αμερικανός «υπεραθλητής» ήταν νικητής το ’91 στο Τόκιο (επικράτησε με 250
βαθμούς διαφορά του δεύτερου, Καναδού Σμιθ), ενώ τόσο το ’93 όσο και το ’95
νίκησε ύστερα από σκληρή μάχη τον Χεμαλάινεν από τη Λευκορωσία.

ΜΑΡΙΤΑ ΚΟΧ: Μία ακόμα σπουδαία αθλήτρια από την πρώην Ανατολική
Γερμανία. Έχει τέσσερα μετάλλια στη συλλογή της, από τα οποία τα τρία είναι
χρυσά. Και όλα αυτά στο Ελσίνκι, στη μοναδική διοργάνωση όπου έλαβε μέρος.
Νίκησε στα 200 μ. με 22.13, ήταν δεύτερη στα 100 μ., ενώ κατέκτησε χρυσά
μετάλλια στα 4Χ100 μ. και 4Χ400 μ.