ΤΟ ΘΕΜΑ Ένα απέραντο νεκροταφείο

Με το πυκνό σύννεφο μαύρου καπνού από την πυρκαγιά στο μεγαλύτερο
διυλιστήριο της Τουρκίας να σημαδεύει το τοπίο του Βοσπόρου και τα επικριτικά
πρωτοσέλιδα του τουρκικού Τύπου ξημέρωσαν εκατομμύρια κάτοικοι στο Γκολτσούκ,
το Ιζμίτ, τη Γιάλοβα και την Κωνσταντινούπολη.

Ο αριθμός των νεκρών, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, θα πλησιάσει τις 10.000 ­
είναι η δεύτερη μεγαλύτερη καταστροφή από σεισμό τα τελευταία 100 χρόνια
τουλάχιστον. Ο θρήνος για τις χαμένες ζωές ­ όλες σε περιοχές υποβαθμισμένες,
σε χωριά και γειτονιές όπου ζουν άνθρωποι χαμηλών εισοδημάτων ­ αυτή τη φορά
έγινε οργή. Οργή κατά των εργολάβων των Αρχών διάσωσης.και για το «παρασκήνιο»
με τον ακριβή βαθμό της σεισμικής δραστηριότητας. Η κρατική αποζημίωση
υφίσταται μόνο στις περιπτώσεις όπου ο σεισμός ξεπερνά τα 7 Ρίχτερ!

Οι κάτοικοι εκλιπαρούν για βοήθεια και, στους δρόμους, στρατιωτικά οχήματα
σχηματίζουν ατέλειωτες αλυσίδες. «Για τον φόβο του πλιάτσικου και την αίσθηση
της ασφάλειας» εξηγούν οι κάτοικοι που βρέθηκαν άστεγοι να παρακολουθούν
σαστισμένοι την καταστροφή. Οι «τυχεροί» που επέζησαν…

Απελπισία

Γεμίζουν με πτώματα τα νεκροτομεία. Τα σωστικά συνεργεία ανέσυραν χθες διαρκώς νεκρούς, με ελάχιστες εξαιρέσεις. Η οσμή κάτω από τους 32 βαθμούς Κελσίου που είχε χθες η Κωνσταντινούπολη γίνεται αποπνικτική. Θα τους ακολουθεί πολλές μέρες…

Στέκεται στην άκρη της πολυκατοικίας απελπισμένος. Δύο πολυκατοικίες μπροστά
του έχουν καταρρεύσει σε «φέτες», όροφος όροφος. Ανάμεσά τους έχουν
καταπλακωθεί η δεκάχρονη κόρη, η γυναίκα και η πεθερά του Έρντεν Καγιά. Σε
αυτήν ακριβώς την πολυκατοικία άρχισαν τα ξημερώματα να δουλεύουν τα μέλη του
ελληνικού σωστικού συνεργείου.

Την ίδια ώρα και καθώς οι δύο ειδικά εκπαιδευμένοι σκύλοι της αποστολής
εντοπίζουν ίχνη επιζώντων στα εφιαλτικά χαλάσματα, το πρωθυπουργικό ελικόπτερο
διατίθεται σε τέσσερα μέλη της ελληνικής αποστολής που κάνουν αναγνώριση της
περιοχής πάνω από το διυλιστήριο Tarpras. Αποστολή τους είναι να αποτιμήσουν
την κατάσταση, ώστε να είναι αποτελεσματικότερο το έργο του Καναντέρ και του
πυροσβεστικού ελικοπτέρου τύπου Ericsson – Sicorsky που κατέφτασαν χθες το
πρωί για να ενισχύσουν το έργο της κατάσβεσης, μαζί με ένα ακόμα C-130.

Η χθεσινή μέρα αποκάλυψε όλες τις πληγές. Στη Γιάλοβα, μια πόλη στο ασιατικό
κομμάτι, 45 λεπτά με το φέρι από την Κωνσταντινούπολη, το φως αποκάλυψε 278
νεκρούς και 1.431 τραυματίες. Το συγκλονιστικό είναι πως έως το μεσημέρι
τουλάχιστον, τα παραπάνω νούμερα βασίζονται μόλις στο 3% του έργου που έχουν
να κάνουν τα σωστικά συνεργεία. Οι νεκροί στις 3.15 το μεσημέρι ήταν
περισσότεροι από 3.500, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, και όλες οι ενδείξεις
συγκλίνουν σε έναν τρομακτικό αριθμό. Οι ανθρώπινες απώλειες είναι
ανυπολόγιστες και όλοι θυμούνται την προηγούμενη μεγάλη καταστροφή, πάλι από
σεισμό, με 32.000 νεκρούς, το 1939, στο Ερζιντζάν.

Περισσότερα από 10.000 σπίτια έχουν καταρρεύσει και ο D100, ο αυτοκινητόδρομος
μήκους 473 χιλιομέτρων που συνδέει την Κωνσταντινούπολη με την Άγκυρα, είναι
ακόμα εκτός λειτουργίας.

Λίγο νερό, λίγο πριν από την τελική προσπάθεια να απεγκλωβιστεί από τα ερείπια. Αυτός ήταν τυχερός, έζησε

Στις περιοχές Kartal, Esenyart, Buyukcakmece, Kucukcekmese, Beykoz, Pendik,
Eminonu, Avislar, Begcilar, χθες, τα σωστικά συνεργεία ανέσυραν διαρκώς
νεκρούς, με ελάχιστες εξαιρέσεις. Εκατοντάδες νεκροί και στο Bolu, στην
περιοχή Zonguldak και βεβαίως στο Γκολτσούκ. Στο τελευταίο βρήκαν θάνατο 250
άνθρωποι, μεταξύ των οποίων και ο διοικητής της Σχολής Ναυτικών Δοκιμών, καθώς
κατέρρευσε το κτίριο όπου εκείνη την ώρα γινόταν δεξίωση, με αφορμή την αλλαγή
φρουράς. Οι άνδρες της ΕΜΑΚ, με τη βοήθεια των γιατρών και του προσωπικού του
ΕΚΑΒ και των ειδικών του ΟΑΣΠ, ερευνούν στα χαλάσματα. Οι πρώτες εικόνες είναι
αποθαρρυντικές. Οι άνδρες της ΕΜΑΚ χρησιμοποιούν την ειδική κάμερα που κάνει
«γαστροσκόπηση» στα ερείπια αναζητώντας ίχνη ζωής. Από την πολυκατοικία όπου ο
Έντερ ελπίζει ακόμα να αναπνέει το παιδί του ανασύρονται δύο νεκροί. Ένας
άνδρας και μια γυναίκα. Τα σώματα είναι διαμελισμένα, μπλοκαρισμένα από ένα
δοκάρι. Η οσμή κάτω από τους 32 βαθμούς Κελσίου που είχε χθες η
Κωνσταντινούπολη γίνεται αποπνικτική. Θα τους ακολουθεί πολλές μέρες…

Ο πυραγός Δημήτρης Τράτζας κατεβαίνει στα ερείπια. Από την επιφάνεια οι
συνάδελφοί του βλέπουν στο μόνιτορ την εικόνα που καταγράφει η κάμερα. Σε λίγο
ένα μακάβριο θέαμα, ένα πόδι, γεμίζει την οθόνη. Στα διπλανά κτίρια οι
εκσκαφείς έχουν πιάσει δουλειά. Κάποια στιγμή συγγενείς που παρακολουθούν τις
προσπάθειες της ελληνικής ομάδας θα νιώσουν την ανάγκη να πουν «ευχαριστώ».
Και τα τηλεοπτικά κανάλια όμως δεν παρέλειπαν να αναφέρονται στην ελληνική βοήθεια.

Όλοι είναι στο πόδι από τα ξημερώματα. Το ρωσικό συνεργείο δουλεύει στη
Γιάλοβα, οι 190 Ισραηλινοί πήγαν στο Γκουλτσούκ. Η διαχείριση της βοήθειας δεν
είναι εύκολη υπόθεση με το χάος που επικρατεί. «Αν μας έστελναν κι εμάς στη
Γιάλοβα και αν αυτό συνέβαινε νωρίτερα, θα μπορούσαμε να προσφέρουμε
περισσότερα» βγαίνει κάποια στιγμή ως παράπονο από μέλη της ελληνικής ομάδας.
Όμως οι εντυπώσεις είναι εντυπώσεις… Ακόμα και η ελληνική ομάδα των Γιατρών
Χωρίς Σύνορα εισέπραξε από τη Νομαρχία Κωνσταντινούπολης ένα ευγενικό «εδώ δεν
χρειαζόμαστε βοήθεια γιατρών», χθες το πρωί, όταν ετέθη στη διάθεση των Αρχών.

Η θάλασσα «μπήκε» στη στεριά

«Έμαθε από την τηλεόραση ότι έρχεται ελληνική αποστολή και σκέφτηκα να
βοηθήσω». Ο Γιάννης Γκαλίτσας, πολιτικός μηχανικός, κάτοικος της
Κωνσταντινούπολης, ήταν ένας από τους εθελοντές σε ρόλο διερμηνέα, χθες,
βοηθώντας σημαντικά στις συνεννοήσεις μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων.

Γέμισε η θάλασσα με πλοία του Τουρκικού στόλου – ανάμεσά τους και 10
υποβρύχια. Στην αναμονή μέχρι να φτιαχτεί ο Ναύσταθμος.

Ουρά είκοσι χιλιομέτρων από το κέντρο της πόλης έως το Αβτσιλάρ… Η κίνηση
πολύ δύσκολη, αλλά η ζωή δεν έχει παραλύσει, τουλάχιστον στην Πόλη.

Ενενήντα χιλιόμετρα ανατολικότερα, στο Γκολτσούκ, η εικόνα που μεταδίδουν
αδιάκοπα τα τουρκικά κανάλια είναι διαφορετική. Σε μια περίπτωση το ρήγμα
δημιούργησε καθίζηση και η θάλασσα εισχώρησε σε βάθος περίπου 300 μέτρων στην
κατοικημένη περιοχή.

Οι δηλώσεις των πολιτικών… «Μα τι θέλετε, και το δικό μου τηλέφωνο
λειτούργησε στις 7 σήμερα το πρωί, σεισμός είναι αυτός» του Ντεμιρέλ και
«Μόνον ο Θεός μπορεί να τους σώσει» του Ετζεβίτ σχολιάστηκαν αρκούντως από
τους κατοίκους των περιοχών που επλήγησαν.