ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Η… πηγή στην Καλλιθέα

«Παρακαλώ, μη θορυβείτε! Ο υπάλληλος της ΕΥΔΑΠ κοιμάται…». Κυριακή πρωί, σε
μια πόλη που λιώνει κάτω απ’ τον ήλιο, και σε μια πολύβουη γειτονιά, ο
τεχνικός της ΕΥΔΑΠ έχει ξαπλώσει (!) στο πιο σκιερό κομμάτι του πεζοδρομίου.
Θα μετακινηθεί μόνο όταν τον «φτάσει» ο ήλιος. Όχι πολύ. Μέχρι τη διπλανή
σκιά. Θα περιμένει κάμποση ώρα εκεί, στην οδό Δοϊράνης στην Καλλιθέα, μέχρι το
συνεργείο της Εταιρείας να περάσει να τον πάρει. Και τότε μόνο θα σηκωθεί. Ο
αγωγός που έχει σπάσει εδώ και περίπου ενάμιση μήνα βρίσκεται δίπλα του, το
γεγονός όμως δεν φαίνεται να τον ενδιαφέρει και πολύ. Ή μάλλον καθόλου.

Εξάλλου, αν δεν ήταν Κυριακή, αν δεν πληρωνόταν δηλαδή υπερωρίες, πιθανότατα
δεν θα έκανε καν τον κόπο να κατέβει μέσα στο λιοπύρι… Όπως άλλωστε κανείς
από τους συναδέλφους του δεν έχει μπει στον ίδιο «κόπο» εδώ και βδομάδες. Δεν
έγινε και τίποτα… Απλώς ένας σπασμένος αγωγός αφήνει καθημερινά εκατοντάδες
κυβικά λίτρα νερού, στην άσφαλτο. Και μην τολμήσει να γκρινιάξει κανείς…
Τέτοια «πηγή δροσιάς» μέσα στον αυγουστιάτικο καύσωνα ποιος θα τη φανταζόταν;

Το σκηνικό είναι ονειρεμένο… Για μια ακόμη φορά, χάρη στην ετοιμότητα και
την προθυμία των εργαζομένων σε μια δημόσια επιχείρηση, ξεπρόβαλε μια… όαση,
στην καρδιά της τσιμεντούπολης. Πανευτυχείς οι οδηγοί που διασχίζουν τον δρόμο
τσαλαβουτούν μέσα στα νερά και ο ενθουσιασμός των ανυποψίαστων περαστικών γι’
αυτά τα ξαφνικά «ντους» δεν περιγράφεται…

Τα γνωρίζουν καλά όλα αυτά οι υπεύθυνοι στο τμήμα βλαβών της ΕΥΔΑΠ και,
σίγουροι πως επιτελούν κοινωνικό έργο, σπεύδουν να καθησυχάσουν τους
περιοίκους που τηλεφωνούν σχεδόν καθημερινά, ζητώντας τους ­ αν είναι δυνατόν
­ να… κάνουν τη δουλειά τους. Τα επιχειρήματά τους, ατράνταχτα και
αποστομωτικά: «Μα, σας παρακαλώ, μην επιμένετε… Πώς είναι δυνατόν να
στείλουμε τους υπαλλήλους μας έξω, με τέτοια ζέστη! Τόσον καιρό περιμένατε,
μπορείτε να περιμένετε λίγο ακόμη μέχρι να… δροσίσει».