Νόμιμη η ευθανασία στην Ολλανδία

Πάντα πρωτοπόρος, η Ολλανδία ετοιμάζεται να γράψει ιστορία, νομιμοποιώντας
πρώτη σ’ όλον τον κόσμο την ευθανασία, η οποία θα μπορεί να εφαρμόζεται ακόμα
και σε παιδιά 12 χρόνων.

Φίλιπ Νίτσκε. Ο Αυστραλός γιατρός που εργάζεται σε κλινική της Μελβούρνης και προπαγανδίζει υπέρ της ευθανασίας

Το νομοσχέδιο για τη νομιμοποίηση της ευθανασίας κατατέθηκε ήδη στο
κοινοβούλιο και προτείνεται να μη διώκονται ποινικά οι γιατροί, με την
προϋπόθεση βέβαια ότι θα ακολουθούν αυστηρά τις οδηγίες, όταν αποφασίζουν να
κάνουν ευθανασία.

Η εφαρμογή του νόμου περί ευθανασίας θα επεκτείνεται ακόμα και σε παιδιά, τα
οποία πάσχουν από ανίατες ασθένειες, από τη στιγμή που θα δίνουν τη
συγκατάθεση οι γονείς τους. Σε εξαιρετικές, όμως, περιπτώσεις, ένας γιατρός θα
έχει το δικαίωμα να προχωρήσει σε ευθανασία ακόμα και χωρίς τη συγκατάθεση των
γονιών. «Για τα παιδιά, ηλικίας 12-15 χρόνων, απαιτείται η συγκατάθεση του
γονέα ή του κηδεμόνα, αλλά ακόμα και σε περίπτωση άρνησης, μπορεί να
εισακουσθεί η επιθυμία ενός ανηλίκου, αν ο γιατρός είναι πεπεισμένος ότι αυτό
θα αποτρέψει τη συνέχιση του πόνου και της οδύνης», ανακοίνωσαν τα υπουργεία
Υγείας και Δικαιοσύνης της Ολλανδίας.

Το νομοσχέδιο αναγνωρίζει επίσης, για πρώτη φορά, την εγκυρότητα γραπτής
επιθυμίας για τερματισμό της ζωής.

«Ναι» των γιατρών

Τόσο η Εταιρεία Εθελοντικής Ευθανασίας (NVVE) όσο και ο Βασιλικός Ολλανδικός
Ιατρικός Σύλλογος (KNMG) χαιρέτισαν αυτή την εξέλιξη, η οποία ξεκαθαρίζει
ορισμένα σκοτεινά κενά τής ήδη φιλελεύθερης ολλανδικής πολιτικής ως προς το
δικαίωμα του θανάτου.

Η Ολλανδία ανεχόταν επί χρόνια την ευθανασία, αλλά οι υποστηρικτές της και οι
γιατροί ασκούσαν πιέσεις για να μη διώκονται ποινικά οι γιατροί. Το 1997, ένας
γιατρός κατηγορήθηκε για φόνο, επειδή αγνόησε τις οδηγίες περί ευθανασίας και
χορήγησε θανατηφόρο δόση ινσουλίνης σε έναν ασθενή.

«Ύστερα από 25 και πλέον χρόνια συζητήσεων, θα υπάρξει επιτέλους νομοθεσία για
τον τερματισμό της ζωής κατά παράκληση του ασθενούς. Πρόκειται για ένα
σημαντικό βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση», ανακοίνωσε η NVVE. Αν και αναμένεται
αντίδραση από το Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα και τα μικρά καλβινιστικά κόμματα,
τα τρία κόμματα που απαρτίζουν τον κυβερνητικό συνασπισμό υποστηρίζουν το
νομοσχέδιο, οπότε η έγκρισή του από το κοινοβούλιο θεωρείται βέβαιη.

Οι περιπτώσεις παιδιών με ανίατη ασθένεια που ζητούν να πεθάνουν είναι
ελάχιστες, υποστηρίζει ο KNMG, ο οποίος επισημαίνει ότι πρέπει να διατηρηθεί ο
διάλογος και η σχέση ανάμεσα στον γιατρό, τον ασθενή και την οικογένεια. «Ο
γιατρός θα κάνει ό,τι είναι δυνατόν για να επέλθει συμφωνία ανάμεσα στον
ασθενή και τους γονείς», τονίζει η Κάρεν Χάγκελσταϊν, εκπρόσωπος του KNMG. «Αν
δεν υπάρξει ομοφωνία, τότε είναι καθήκον του γιατρού να εκπληρώσει την
επιθυμία του ασθενούς. Οι γιατροί ξέρουν ότι τα παιδιά που πάσχουν από χρόνιες
και τραγικές ασθένειες είναι σε θέση να πάρουν τις δικές τους αποφάσεις. Ένα
παιδί, το οποίο έχει εισέλθει πλέον στην τελευταία φάση μιας ανίατης νόσου,
έχει ξεκαθαρίσει μέσα του τι θέλει. Αν οι γονείς δεν θέλουν να συνεργαστούν,
είναι καθήκον του γιατρού να σεβαστεί τις επιθυμίες του ασθενούς του», καταλήγει.

Πιστή τήρηση οδηγιών

Σε όλες τις περιπτώσεις, οι γιατροί πρέπει να τηρούν πιστά τις οδηγίες. Ο
ασθενής, ο οποίος πρέπει να αντιμετωπίζει αβάστακτο πόνο και ανείπωτη οδύνη,
οφείλει να εκφράσει το αίτημά του για τερματισμό της ζωής του με τη θέλησή του
και επανειλημμένα. Ο γιατρός πρέπει να συμβουλευτεί τουλάχιστον έναν ακόμα
γιατρό, ο οποίος επίσης να συμφωνεί με τη γνωμάτευση και η ευθανασία πρέπει να
γίνει με τη δέουσα ιατρική φροντίδα.

Οι τοπικές επιτροπές, οι οποίες συστάθηκαν το 1997, θα συνεχίσουν να εξετάζουν
αν πληρούνται αυτά τα κριτήρια. Η μοναδική προηγούμενη απόπειρα νομιμοποίησης
της ευθανασίας έγινε τον Σεπτέμβριο του 1996, όταν η Αυστραλία ενέκρινε την
ευθανασία, για να δει τον νόμο να ανακαλείται τον Μάρτιο του 1997.