ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ «Απολύεσαι»!

Ο λόγος στους αναγνώστες:

Ο Παν. Καραβασίλης, Σολωμονίδου 22, Καισαριανή, γράφει: «Από 5 χρονών στη
βιοπάλη! Είχε συνείδηση μεγάλου άνδρα. Τελείωσε το σχολείο με άριστα. Στην
Αθήνα, εργάτης στα Ναυπηγεία. Δίχως ασφάλιση. Σκουριά η αναπνοή του. Πέρασε
στη Φιλοσοφική, αρρώστησε και την εγκατέλειψε. Νυχτερινές σχολές, 4 χρόνια για
κομπιούτερ. Δούλευε 20 χρόνια. Με ένσημα. Και έγραφε. Σχολιογράφος σε
εφημερίδες, λογοτέχνης, ποιητής. Όλοι τον γνώριζαν.

Ώσπου ήρθαν τα πάνω – κάτω με την παγκοσμιοποίηση. Απολύθηκε, λόγω συγχώνευσης
πολυεθνικών εταιρειών. Ο λόγος: εκπροσωπούσε τους εργαζόμενους της εταιρείας
στο Δ.Σ. του συλλόγου. Ταμείο ανεργίας, ΟΑΕΔ, προσπάθειες για δουλειά, χωρίς
αποτέλεσμα. Έχεις πολλά προσόντα, του έλεγαν… Ένας λογοτέχνης τού πρότεινε
δουλειά γραφείου σε πολυκατάστημα. Δέχτηκε. Μισθός κάτω από τη σύμβαση και
εξαντλητικό ωράριο. Το μαγαζί αργότερα έκλεισε, λόγω πτώχευσης, αλλά με
πλούσιο εργοδότη. Πεντακόσιες φαμίλιες έμειναν στον δρόμο. Πάλευε σιωπηρά με
το σωματείο. Πορείες παντού. Στη ΓΣΕΕ κατήγγειλε τον πρόεδρό της σαν εκπρόσωπο
της εργοδοσίας και του κεφαλαίου. Το μαγαζί μετά από αγώνες άνοιξε. Ο ίδιος
όμως χωρίς αντικείμενο εργασίας ­ και με χαμένο το βιογραφικό από το γραφείο προσωπικού.

Ο εργοδότης ζήτησε την γνώμη του για την εταιρεία. Ο λόγος του έκανε εντύπωση
γιατί, αν και ήταν νέος, είχε απήχηση και σεβασμό παντού. Απάντησε: πρέπει να
αλλάξετε ήθος και ύφος και να σέβεστε τους πάντες, από τον τελευταίο υπάλληλο
μέχρι τον Θεό σας. Να μην είστε συγκεντρωτικός και αδιαφανής για να
επιβιώσουμε όλοι μας. Συμφωνούσε ο εργοδότης και ζητούσε εργασιακή ειρήνη. Τον
ευχαρίστησε για την ευθύτητά του και είπε: “Θα σε χρησιμοποιήσω σε επιτελική
θέση του marketing ή της πληροφορικής”.

Μετά τρεις ημέρες ήρθε το μήνυμα. Απολύεσαι. Έγιναν παραστάσεις και εκκλήσεις
απ’ όλους για να ανακαλέσει την απόλυση, μα τίποτε. Ανένδοτος. Έβαλα την
υπογραφή μου, έλεγε διαρκώς. Μα είναι άριστος, ενάρετος του έλεγαν και
χρήσιμος. Στο τέλος από την αμηχανία του ούρλιαξε: “Έχει πολλά πολλά προσόντα,
αλλά ο κύριος… είναι «φευγάτος» και ποιητής”. Του έδωσε την απόλυσή του στο
ταμείο παρακαταθηκών, χωρίς να του πληρώσει δεδουλευμένα 10 μηνών. Νόμοι του
κεφαλαίου και της παγκοσμιοποίησης!

Η εποχή της ομοιομορφίας, πολιτιστικής, οικονομικής, της ολιγαρχικής έφτασε.
Καπιταλιστικές συνήθειες είναι σκέφτηκε μέσα στην οργή του. Πού είναι οι νόμοι
του υπουργείου εργασίας για τους εργαζόμενους; Καταργήθηκαν; Ποιος θα μας
προφυλάξει από την ασυδοσία της εργοδοσίας; Μονάχα οι αγώνες των εργαζομένων.
Αντισταθείτε! Σπάστε τα κόκαλα των χρηματιστηριακών Φρανγκεστάιν, που διψούν
για αίμα εργατικό».