ΤΡΙΤΗ ΑΠΟΨΗ Η φωτοβολίδα

Με το επαγγελματικό ύφος ιατροδικαστή που ενεργεί εκ των προτέρων, ο Τύπος
πριν από κάμποσο καιρό ειδοποιούσε για το «τι πρόκειται φέτος να καεί». Χάρτες
λεπτομερειακοί παρουσιάστηκαν μπροστά στα μάτια των αναγνωστών ­ απλών πολιτών
και αρμοδίων ­ για να τους δείξουν τις πιθανότητες και τους κινδύνους.

Εκεί αυτή η πιθανότητα, πιο πέρα μια άλλη, εκεί προηγήθηκαν τόσοι εμπρησμοί
και ατυχήματα, πιο πέρα θα ακολουθήσουν λιγότερα ή περισσότερα.

Μετά το δισέλιδο με την ανεπαίσθητη μυρουδιά καρβουνόσκονης, είχαν τη θέση
τους άλλα θέματα της πολιτικής, του αθλητισμού, καθώς και της «κοινωνίας»,
όπως την λέμε, χωρίς να ξέρουμε τι ακριβώς είναι αυτό και πού βρίσκεται.

Λίγες ημέρες αργότερα σε άλλο φύλλο ο Τύπος ειδοποιούσε πάλι με έναν νέο χάρτη
για τις περιοχές που τις ορέγονται περισσότερο οι διαρρήκτες.

Άλλες σημειωμένες με κόκκινο χρώμα συναγερμού, άλλες απλώς ερεθισμένες με
μικρά εξανθήματα από το τσίμπημα του κεντριού. Η γεωγραφία των συμφορών είχε
προσφέρει όσα μπορούσε. Οι εντοπισμοί ήταν ελεγμένοι, τα στοιχεία παρμένα από
τις στατιστικές υπηρεσίες, αυτές που δεν παύουν να παράγουν τάσεις και δείκτες
για άγνωστη χρήση. Ό, τι προληπτικό ήταν να γίνει, έχει λοιπόν γίνει.
Ενημερώθηκαν όλοι. Τι απομένει; Φυσικά η δράση.

Για να δράσει όμως αποτελεσματικά το κράτος, χρειάζεται και κάτι που να το
αντλεί αποκλειστικά από τον εαυτό του.

Θέληση λεγόταν κάποτε αυτό, προτού κρυφτεί πίσω από στοίβες ειδικών εγγράφων,
μέσα σε ντουλάπια και συρτάρια επιτροπών.

Γιατί φυλλομετρώντας διαρκώς εκθέσεις, εξετάζοντας ενδεχόμενα και εναλλακτικές
λύσεις και εξακολουθώντας να συσκέπτεται ατελείωτα με τον ιδρώτα του, έφθασε
και το κράτος στην παραίσθηση.

Νόμισε πως είναι ο ύπατος Μελετητής, το υπερ-όργανο μιας κρίσης που, αφού
κοσκινίσει τα πάντα, θα αναθέσει σε άλλους τις εφαρμογές.

Πρόκειται για ύπνωση; Για παράλυση της θέλησης από το τόσο μελάνι και χαρτί
τριγύρω της; Ούτε λόγος πως εκείνος που μπορεί να δώσει εντολές και διαταγές
χρειάζεται κατατόπιση πριν απ’ όλα.

εν είναι όμως ο όγκος των φακέλων που θα καθορίσει την απόφασή του, είναι η
προ-απόφασή του που θα διαπεράσει τους φακέλους. Κι όσο χαλαρώνει η
προ-απόφαση για δράση τόσο κινδυνεύουν να καούν ξανά τα δάση και οι ιδιοκτήτες
των σπιτιών από τους κλέφτες ­ τους πιο αποφασιστικούς θαμώνες του καλοκαιριού.

Προσοχή όμως. Χρειάζεται συλλογή υλικού, επαληθεύσεις, μεθοδική εργασία, θα
επαναλάβουν άτονα οι καλοί επόμενοι οργανωτές του μεθεπόμενου οργανωτικού
σχεδιασμού. Ασφαλώς. Αλλά μέχρι να ξετυλιχτεί ολόκληρο το φαξ με τα πολύτιμα
στοιχεία, τα λουκέτα θα σπάσουν, οι καπνοί θ’ ανέβουνε ψηλά. Κάποιοι τότε μέσα
από τα γραφεία της πρόνοιας θα πρέπει να αντιδράσουν εξίσου θεαματικά. Αφού η
πρόνοια καθυστερεί, να ριχτεί τουλάχιστον μια φωτοβολίδα στο όνομά της. Μια
πράξη απαιτείται, που θα συμβολίσει όλες τις κατοπινές. Ας πιαστεί ο άνομος κι
ας κριθεί όπως ο νόμος το ορίζει, όπως το ζητάνε ήδη πάμπολλοι πολίτες. Χωρίς
να ντρέπονται πια τόσο όσο άλλοτε, αν μερικοί τους πουν πως είναι φιλήσυχα
πρόβατα της Τάξης.

Άλλωστε ανυπόστατη ήταν πάντα η μομφή αυτή. Ποτέ κανείς σ’ αυτή τη χώρα δεν
θέλησε πραγματικά να είναι σε μαντρί. Αδέσποτοι όλοι προτιμούν να τριγυρνάνε,
νοικοκύρηδες ή κακοποιοί. Και όπως πάντα, έτσι και τώρα οι πρώτοι ονειρεύονται
και πάλι το αδύνατο. Να τους προστατεύει κάποιος φύλακας, αλλά να μη του
οφείλουν οπωσδήποτε και σεβασμό!

Ο Βασίλης Καραποστόλης είναι καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών.