Οι ακρίδες έφαγαν και τους κήπους

Στα 65 του χρόνια, ο Δημήτρης Χάιδας βλέπει τη σοδειά του να καταστρέφεται
από τις ακρίδες. «Η φετινή χρονιά, αν δεν γίνει κάτι, θα είναι καταστροφική
για την οικογένειά μου και εμένα. Οι ακρίδες δεν αφήνουν τίποτα πίσω τους», λέει.

Μεγάλες καταστροφές. Τα καρπούζια κατασπαράσσονται από σμήνη ακρίδων που έχουν κάνει την εμφάνισή τους στο θεσσαλικό κάμπο

Την αγωνία του ηλικιωμένου αγρότη συμμερίζονται και εκατοντάδες άλλοι αγρότες
του θεσσαλικού κάμπου. Τις τελευταίες ημέρες σμήνη ακρίδων έχουν κάνει την
εμφάνισή τους σε πολλά χωριά της περιοχής και έχουν αφανίσει μεγάλες εκτάσεις
με βαμβάκια, μποστάνια κι άλλες καλλιέργειες.

Ανήμποροι

Οι αγρότες, ανήμποροι να κάνουν το παραμικρό, βλέπουν τους κόπους τους να
καταστρέφονται και ελπίζουν πλέον σε ένα… θαύμα. Όπως λένε, αν δεν
αντιμετωπιστεί εγκαίρως η κατάσταση θα καταστραφούν οικονομικά χωρίς οι ίδιοι
να μπορούν να κάνουν κάτι γι’ αυτό…».

Δεν είναι πρώτη φορά που οι αγρότες της περιοχής αντιμετωπίζουν πρόβλημα με
τις ακρίδες. Τα τελευταία περίπου τρία χρόνια οι ακρίδες έχουν γίνει ο φόβος
και ο τρόμος των καλλιεργητών. Εφέτος, το μεγαλύτερο πρόβλημα αντιμετωπίζουν
τα χωριά που βρίσκονται γύρω από τον Αμπελώνα και κυρίως ο οικισμός του Μαυρόλιθου.

Εκεί οι ακρίδες μπήκαν ακόμη και μέσα στα σπίτια και τις αποθήκες. Δεν άφησαν
τίποτα πίσω τους. Δεν γλίτωσαν ούτε οι κήποι των σπιτιών. Ακόμη και τα
λουλούδια έφαγαν!

«Έχουμε πλέον σηκώσει τα χέρια ψηλά. Δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα. Παντού
ακρίδες, στα μποστάνια, στα βαμβάκια. Θα καταστραφούμε αν συνεχίσουν να τρώνε
τα πάντα», φωνάζει ο Χρήστος Χάιδας. «Και ξέρετε ποιο είναι το χειρότερο; Να
κάθεσαι με σταυρωμένα τα χέρια βλέποντας τους κόπους σου να πηγαίνουν χαμένοι».

Τρώνε… στρέμματα

Ο αδελφός του, Δημήτρης, καλλιεργεί 25 στρέμματα καρπούζια και 100 βαμβάκι.
«Δεν θα μείνει τίποτα. Ήδη πέρασαν από τα καρπούζια και τώρα θα φάνε και τα
βαμβάκια», λέει. «Δεν μπορούμε τώρα να ραντίσουμε. Όπως μας λένε οι υπεύθυνοι,
το κακό έπρεπε να χτυπηθεί από τη ρίζα του όταν ακόμη οι ακρίδες ήταν μικρές.
Ποιος όμως έπρεπε να το κάνει; Μας είπαν ότι έπρεπε να ραντίσουμε στα βουνά.
Με τι να πάω, με το τρακτέρ;».

Είχαν προειδοποιήσει

Το πρόβλημα έκανε την εμφάνισή του τον περασμένο Απρίλιο. Τότε η Διεύθυνση
Αγροτικής Ανάπτυξης της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης κήρυξε το νομό
«ακριδόπληκτο». Μάλιστα με έγγραφα ενημέρωσε όλους τους δήμους της Λάρισας. Οι
τελευταίοι με τη σειρά τους ενημέρωσαν τις τοπικές αγροτικές ενώσεις, οι
οποίες, σύμφωνα με σχετικό νόμου του ’40, έπρεπε να προχωρήσουν στην
καταπολέμηση με ράντισμα των ακρίδων στο πρώτο στάδιό τους.

Αυτό έγινε σε πολλούς δήμους, όπως για παράδειγμα στα Φάρσαλα. Φαίνεται όμως
πως τα μέτρα που ελήφθησαν στον Αμπελώνα δεν ήταν επαρκή και απέτυχαν… «Τα
μέτρα καταπολέμησης των ακρίδων περιορίζονται μόνο κατά το στάδιο της
εκκόλαψης, όταν ακόμη είναι μικρές, συγκεντρωμένες και δεν έχουν βγάλει
φτερά», λέει στα «ΝΕΑ» ο προϊστάμενος της Διεύθυνσης Αγροτικής Ανάπτυξης
Ιωάννης Στεργιόπουλος. Μετά είναι δύσκολο να εξοντωθούν. Τρώνε ό,τι βρουν
μπροστά τους, και ειδικά αυτήν την εποχή είναι αδηφάγες. Οι μητέρες ακρίδες
προετοιμάζονται για την αναπαραγωγή τους που γίνεται κυρίως σε πλαγιές βουνών.
Το πρόβλημα λοιπόν θα εξαλειφθεί όταν θα είναι έτοιμες να γεννήσουν, οπότε και
θα κλείσει ο βιολογικός τους κύκλος».

Σε ένα μήνα

Όπως εξηγεί ο προϊστάμενος της Διεύθυνσης Αγροτικής Ανάπτυξης «έως ότου
κλείσει ο βιολογικός τους κύκλος, στα τέλη περίπου του μηνός, δεν μπορούμε να
εκτιμήσουμε ακόμη τις ζημιές που έχουν προκληθεί στις καλλιέργειες».

Ο ίδιος υποστηρίζει πως η αρμόδια υπηρεσία είχε ενημερώσει τους αγρότες για το
πρόβλημα που θα παρουσιαζόταν, από τον περασμένο Απρίλιο. Μάλιστα, όπως λέει,
σε συνεργασία με τον Δήμο Αμπελώνα, τους είχαν χορηγηθεί φυτοφάρμακα, αλλά
δυστυχώς τα μέτρα δεν απέδωσαν διότι δεν ψεκάστηκαν τα μέρη που έπρεπε. Εκεί
δηλαδή που γίνεται η γονιμοποίηση.

Οι ψεκασμοί

Όπως λέει στα «ΝΕΑ» η δήμαρχος Αμπελώνα Αγγελική Ψυρα, «το πρόβλημα με τις
ακρίδες αντιμετωπίστηκε αποτελεσματικά τον Απρίλιο, με ψεκασμούς στους
οικισμούς Ροδιά και Δρυότοπο. Όμως οι ψεκασμοί ­ κατά την ίδια ­ δεν είχαν τα
αναμενόμενα αποτέλεσμα στον Μαυρόλιθο». Σύμφωνα με τη δήμαρχο, οι ψεκασμοί
«πρέπει να γίνονται από τον αέρα και σε μεγαλύτερη έκταση».

Όπως λένε οι επιστήμονες, εφέτος ο ήπιος χειμώνας είχε ως αποτέλεσμα να έχουμε
εκκολάψεις μεγάλων πληθυσμών. Τον Απρίλιο βγαίνουν τα πρώτα έντομα που είναι
πολύ μικρά και έχουν μαύρο χρώμα. Στην αρχή έρπουν. Μεγαλώνοντας αλλάζουν
χρώμα, γίνονται καστανά και κινούνται με πηδήματα έως ότου βγάλουν φτερά. Τότε
διανύουν μεγάλες αποστάσεις για αναζήτηση τροφής. Η εξόντωσή τους πρέπει να
γίνεται στο πρώτο στάδιο, όταν ακόμη είναι μικρές και συγκεντρωμένες..

Πολλά είδη

Σύμφωνα με τον Μιχάλη Καρανδεινό, καθηγητή Οικολογίας στο Γεωργικό
Πανεπιστήμιο Αθηνών, «υπάρχουν εκατοντάδες είδη ακρίδων, μερικά από τα οποία,
κάτω από ορισμένες συνθήκες, όπως για παράδειγμα η ζέστη, η υγρασία, η τροφή,
μπορούν να “μεταπηδήσουν” από τη μονήρη φάση στη μεταναστευτική ή αγελαία.
Αυτές είναι που προκαλούν τις μεγαλύτερες ζημίες».

Ο γεωπόνος Γιώργος Ζεβελάκης τονίζει «ότι οι ακρίδες είναι έντομα που
προκαλούν μεγαλύτερη ζημία στα φυτά και στις καλλιέργειες πιο πολύ και από τις
κάμπιες». Όπως εξηγεί, «το φυτό ύστερα από επιδρομή των ακρίδων δεν μπορεί να
επανέλθει και δεν υπάρχει σίγουρη προληπτική αντιμετώπιση…».