Καταζητείται καθηγητής για κομπίνα μισού δισ.

Καθηγητής Πανεπιστήμιου που… καταζητείται με την κατηγορία συμμετοχής σε
υπεξαίρεση! Πανεπιστημιακοί που εμπορεύονται βαθμούς και στήνουν κύκλωμα για
να παραποιούν βαθμολογίες. Καθηγητές που κατευθύνουν εντέχνως το ερευνητικό
τους έργο στις ιδιωτικές τους εταιρείες, οι οποίες βέβαια είναι…«μη
κερδοσκοπικές». Ελλείμματα και «τρύπες» δισεκατομμυρίων δραχμών σε
λογαριασμούς Ανώτατων Ιδρυμάτων, που αν και κοντεύουν να τα τινάξουν στον
αέρα, κανείς δεν ξέρει πώς προέκυψαν. Διοικητικές έρευνες που δύσκολα ξεκινούν
και ακόμα πιο δύσκολα τελειώνουν ­ αν τελειώσουν ποτέ. Ίντριγκες και λυσσαλέες
αντιδικίες μεταξύ καθηγητών, που καταλήγουν σε ξυλοδαρμούς με εμπλοκή
φοιτητών, ακόμα και σε συκοφαντίες μέσω… Ίντερνετ. Προωθήσεις ευνοούμενων
βοηθών και «ψυγείο» για τους αντιδρούντες. Υπερτιμολογήσεις φοιτητικών
συγγραμμάτων σε τριπλές τιμές και σχετικές καταγγελίες που αγνοούνται χρόνια
ολόκληρα. Μηνύσεις επί μηνύσεων και η Δικαιοσύνη να μην ξέρει από πού να
ξεκινήσει και πού να τελειώσει. Ακόμα και στο εξωτερικό, όπου οι Έλληνες
συνήθως μεγαλουργούν μέσα στα ξένα Πανεπιστήμια, οι Έλληνες καθηγητές ενίοτε
«συμπλέκονται», όπως στο μακρινό Βανκούβερ του Καναδά! Ένας καθηγητής, που
κατηγορήθηκε για σεξουαλική παρενόχληση, επιστρέφει στο Πανεπιστήμιο λόγω…
παραγραφής, ενώ δεύτερος μετακομίζει στο Παρίσι και παραιτείται, έπειτα από
αίτημα του Συλλόγου Φοιτητών για απομάκρυνσή του, λόγω παρενοχλήσεων σε
φοιτήτριες. Και μαζί, υπάλληλοι Πανεπιστημίων που εζήλωσαν τη «δόξα» των
καθηγητών και κατηγορούνται για εκβιάσεις και κλοπές ακόμα και… ολόκληρης
ιστορικής βιβλιοθήκης.

Με δύο λόγια, διαφθορά στα Πανεπιστήμια. Κι όπου δεν πρόκειται για
διαφθορά, πρόκειται για παραλογισμό, για μισαλλοδοξία, για σύγκρουση
συμφερόντων ­ κατά το επιεικέστερο. Πολλά τα πρόσφατα κρούσματα, μάλιστα, με
εξωακαδημαϊκά «κατορθώματα» Ελλήνων πανεπιστημιακών, τέτοια που δείχνουν
ανάγλυφα πως τα Πανεπιστήμια από «ναοί του πνεύματος» μετατρέπονται συχνά –
πυκνά σε «ναούς» εμπορίου και απατής, σε χώρους «βυζαντινούς», όπου ίντριγκα,
δολοπλοκία και ενίοτε λαγνεία ανθούν στα διαλείμματα των παραδόσεων.

Όλες αυτές τις περιπτώσεις καταγράψαμε εδώ, χωρίς να παραγνωρίζουμε ότι οι
εξαιρέσεις επιβεβαιώνουν κανόνες. Όμως, δεν μπορούν και να αγνοηθούν,
ιδιαίτερα όταν πυκνώνουν. Πικρό το αφήγημα είναι αλήθεια, αλλά πιο πικρή η πραγματικότητα.

Και αυτό συμβαίνει στην Ελλάδα: υπάρχει και καθηγητής Πανεπιστημίου…
καταζητούμενος! Εναντίον του έχει εκδώσει ένταλμα σύλληψης ο ανακριτής
Κομοτηνής καθώς δεν εμφανίστηκε όταν εκλήθη να απολογηθεί ως συμμέτοχος σε
σκάνδαλο «εξαφάνισης» μισού δισεκατομμυρίου δραχμών το οποίο συνδιαχειριζόταν.

Πρόκειται για τον επίκουρο καθηγητή του Παιδαγωγικού Τμήματος του
Πανεπιστημίου Θράκης Ι. Χατζησάββα, ο οποίος εδώ και περίπου ένα χρόνο έχει
εξαφανιστεί από τη Θράκη και από την έδρα του στο Πανεπιστήμιο ­ που στο
μεταξύ τον έχει παραπέμψει και στο πειθαρχικό συμβούλιο με το ερώτημα της
απόλυσης ­ ενώ το ένταλμα σύλληψης που εκδόθηκε εναντίον του εκκρεμεί ακόμα
και η Αστυνομία τον αναζητεί, όπως επιβεβαίωσαν στα «ΝΕΑ» καθηγητές και οι
πρυτανικές αρχές του ιδρύματος.

Η υπόθεση στην οποία εμπλέκεται ο καθηγητής Χατζησάββας (ο οποίος μάλιστα προ
ημερών καταδικάστηκε ερήμην από δικαστήριο της Θράκης σε 3ετή φυλάκιση για
άλλη υπόθεση…) και ακόμα δύο καθηγητές του ίδιου ιδρύματος, πάει πέντε
ολόκληρα χρόνια πίσω. Επί 5 χρόνια βρίσκονται στον «αέρα» και τα οικονομικά
του Πανεπιστημίου της Θράκης, το οποίο σήμερα δεν μπορεί ούτε καν να
αξιοποιήσει την περιουσία του, καθώς δεν πρέπει να εμφανίζει κέρδη γιατί… θα
τα πάρει η Ευρωπαϊκή Ένωση στην οποία χρωστάει το μισό δισ. δραχμές, καθώς
προερχόταν από επιχορήγηση που εξαφανίστηκε το 1994.

Όμως, η υπόθεση της εξαφάνισης της επιχορήγησης, για την οποία έχουν ασκηθεί
διώξεις για απάτη και πλαστογραφία σε βαθμό κακουργήματος, βρίσκεται ακόμα στο
στάδιο της σύνταξης εισαγγελικής πρότασης, καθώς η ανάκριση για το μεγάλο αυτό
οικονομικό σκάνδαλο διαρκούσε έως πρόσφατα.

Η αλήθεια είναι βέβαια ότι η υπόθεση είναι εξαιρετικά μπλεγμένη, καθώς έχουν
συμβεί τόσες πλαστογραφίες παραστατικών, απάτες και άλλες παρανομίες, που
είναι πολύ δύσκολο να ξεκαθαριστεί ποια συγκεκριμένα πρόσωπα ευθύνονται για
κάθε κατηγορία.

Τα «χαμένα» χρήματα της Ε.Ε. (συνολικά 435 εκατ. δραχμές) διαχειριζόταν η
Εταιρεία Αξιοποίησης της Περιουσίας του Πανεπιστημίου Θράκης, με πρόεδρο τον
άλλοτε πρύτανη κ. Ε. Γαλούση, διευθύνοντα τον εξαφανισθέντα καθηγητή κ. Ι.
Χατζησάββα και συντονιστή τον καθηγητή κ. Σ. Μουρούτσο. Η Ε.Ε. τα είχε δώσει
ως επιχορήγηση για διάφορα προγράμματα κατάρτισης και σεμινάρια, τα οποία
υπερτιμολογήθηκαν με πλαστογραφίες παραστατικών, αλλά και τα περισσότερα
τελικά δεν πραγματοποιήθηκαν.

Η εκτέλεση των προγραμμάτων αυτών είχε ανατεθεί σε ιδιωτική εταιρεία, η οποία
για να αναλάβει την εργολαβία έδωσε στο Πανεπιστήμιο εγγυητική επιστολή της
Εθνικής Τράπεζας ύψους 400 εκατ. δραχμών, η οποία όμως… ήταν πλαστή! Σήμερα,
το Πανεπιστήμιο και η Εθνική βρίσκονται μάλιστα σε αντιδικία γι’ αυτόν τον
λόγο, καθώς το μεν Πανεπιστήμιο λέει πως δεν μπορούσε να υποψιαστεί ότι κάτι
δεν πήγαινε καλά αφού υπήρχε η εγγυητική επιστολή, ενώ η Τράπεζα λέει ότι
εφόσον δεν ευθύνεται για την πλαστογραφία δεν φέρει και καμία άλλη ευθύνη.

Κατά της εταιρείας με την επωνυμία «ΙΣΕΚ» (σ.σ. σημειώνεται ότι και ο βασικός
υπεύθυνος της εταιρείας που ονομάζεται Κ. Τανής έχει επίσης εξαφανιστεί και
καταζητείται…), αφήνουν αιχμές και οι εμπλεκόμενοι πανεπιστημιακοί, οι
οποίοι έχουν επίσης υποβάλει μηνύσεις κατά παντός υπευθύνου για τις
πλαστογραφίες, αλλά δεν γνωρίζουν τι απέγιναν τα χρήματα…

Το ζήτημα είναι, όμως, ότι τα χρήματα αυτά πρέπει να επιστραφούν στην Ε.Ε. και
ότι το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους απειλεί από το 1997 το Πανεπιστήμιο με
διαδικασίες αναγκαστικής είσπραξης των χρημάτων, αν δεν επιστραφούν. Το
Πανεπιστήμιο βέβαια δεν έχει τόσα χρήματα να επιστρέψει και ούτε μπορεί να
αξιοποιήσει εποικοδομητικά την περιουσία του, φοβούμενο κατασχέσεις!

Για να αναζητηθούν δικαστικά τα χρήματα, πρέπει πρώτα να προκύψει κάποιο
αποτέλεσμα για το ποιος ευθύνεται. Αλλά, όπως είπαμε, η υπόθεση δεν έχει
περάσει ακόμα στο στάδιο της δίκης. Και ώσπου να συμβεί αυτό, το ακριτικό
ίδρυμα θα «υποφέρει» οικονομικά ­ πέραν της πανελλήνιας πρωτοτυπίας να έχει
ακόμα στις καταστάσεις του τον μοναδικό στα χρονικά καταζητούμενο καθηγητή Πανεπιστημίου…

Καθηγητές-επιχειρηματίες με στόχο τα εκατομμύρια των ερευνητικών προγραμμάτων

Ναοί του πνεύματος, ενίοτε όμως και του εμπορίου, της διαφθοράς, της μισαλλοδοξίας είναι τα Πανεπιστήμια. Για πολλές υποθέσεις έχει επιληφθεί εισαγγελέας, διενεργούνται ΕΔΕ και έχουν σταλεί υπεύθυνοι στο πειθαρχικό

Οι έρευνες, οι μελέτες και η παροχή επιστημονικών υπηρεσιών σε εταιρείες
αποτελούν εδώ και χρόνια τη «χρυσή πηγή», απ’ όπου τα Πανεπιστήμια «ξεδιψούν»
τις μεγάλες οικονομικές τους ανάγκες. Μάλιστα, μετά την έναρξη και των
κοινοτικών χρηματοδοτήσεων, τα κονδύλια που διαχειρίζονται τα Πανεπιστήμια
μέσω των Ειδικών Λογαριασμών Ερευνών που διατηρούν, προσεγγίζουν αστρονομικά
ποσά, που συνολικά υπολογίζονται σε 80-100 δισ. δραχμές τον χρόνο! Το
Πολυτεχνείο και το Πανεπιστήμιο της Αθήνας, για παράδειγμα, διαχειρίζονται
κάπου 10 δισ. εφέτος το καθένα, ενώ μεγαλύτερο είναι το ποσό για το
Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.

Μέσα σε αυτό το νέο «ελντοράντο» λοιπόν, εμφανίζονται κατά καιρούς και
κομπίνες, όπως αυτή στο Δημοκρίτειο της Θράκης (σε διπλανή στήλη), αλλά και
πανεπιστημιακοί-επιχειρηματίες. Καθηγητές που επινοούν διάφορους τρόπους, με
βασικότερο την ίδρυση ιδιωτικών εταιρειών που αναλαμβάνουν έρευνες ή μελέτες
αντί για το ίδρυμα, ώστε να προσεγγίζουν και ατομικά τη «χρυσή πηγή». Τέτοιες
υποθέσεις έχουν εμφανιστεί αρκετές. Για παράδειγμα, τουλάχιστον δύο φορές
καθηγητές του Πολυτεχνείου της Αθήνας εντοπίστηκαν πρόσφατα να «αυτενεργούν» ­
κατά την επιεικέστερη έκφραση. Ο πρώτος είχε εισπράξει 30.000 ECU από την Ε.Ε.
το 1996 για ερευνητικό πρόγραμμα που έκανε ο ίδιος, εμφανιζόμενος όμως ως
εκπρόσωπος του Πολυτεχνείου. Αλλά το ίδρυμα… δεν το γνώριζε, καθώς ο
καθηγητής ουδέποτε ενημέρωσε ούτε απέδωσε το οφειλόμενο ποσοστό στον
λογαριασμό ερευνών! Για την υπόθεση αυτή διενεργείται ακόμα ΕΔΕ. Ο δεύτερος
είχε συστήσει μέσω συγγενούς του ιδιωτική εταιρεία υλικών πυρόσβεσης και έκανε
μια μελέτη για λογαριασμό του Οργανισμού Λιμένος Πειραιά (ΟΛΠ), για την οποία
μάλιστα πληρώθηκε με 17,5 εκατ. δραχμές το ’95, και όπου εισηγείτο στον ΟΛΠ
την αγορά υλικών πυρόσβεσης που εμπορευόταν η συγκεκριμένη εταιρεία…

Μια τέτοια χαρακτηριστική υπόθεση απασχολεί πλέον τη Δικαιοσύνη στην Πάτρα.
Στον εισαγγελέα της αχαϊκής πρωτεύουσας έφτασε πριν από περίπου δύο μήνες μία
«καυτή» δικογραφία προερχόμενη από το Πανεπιστήμιο της πόλης. Μέσα στη
δικογραφία βρίσκεται το πόρισμα μιας Ένορκης Διοικητικής Εξέτασης (ΕΔΕ) που
φωτίζει το μέγεθος της διαπλοκής καθηγητών και εταιρειών. Ούτε ένας ούτε δύο,
αλλά έξι καθηγητές του Πανεπιστημίου εμφανίζονται ότι είχαν συστήσει πλέγμα
ιδιωτικών μη κερδοσκοπικών εταιρειών, οι οποίες διαχειρίζονταν για χρόνια
ολόκληρα (έως το 1997 ορισμένοι) ερευνητικά προγράμματα, που κανονικά θα
έπρεπε να διαχειρίζεται το Πανεπιστήμιο. Χρησιμοποιούσαν όμως τις υποδομές του
Πανεπιστημίου, αλλά και την εργασία επιστημόνων και μεταπτυχιακών φοιτητών,
ενώ κανείς τους δεν είχε πάρει άδεια από το ίδρυμα για εξωπανεπιστημιακή απασχόληση.

Ο εισαγγελέας μελετά τώρα τη δικογραφία, ενώ οι καθηγητές έχουν παραπεμφθεί
παράλληλα και στα πειθαρχικά όργανα του ιδρύματος. Εμπλεκόμενοι στην υπόθεση
είναι οι καθηγητές και μέλη ΔΕΠ του Τμήματος Μηχανολόγων κ.κ. Δ. Παπανίκας, Σ.
Παϊπέτης, Γ. Παπανικολάου, Θ. Κερμανίδης, Σ. Παντελάκης και Δ. Μάργαρης. Οι
κ.κ. Κερμανίδης και Παντελάκης φέρονται ότι χρησιμοποιούσαν την υποδομή του
εργαστηρίου τους στο Πανεπιστήμιο για λογαριασμό της ιδιωτικής εταιρείας
ISTRAM, της οποίας ήταν ιδρυτές. Ο κ. Παπανίκας φέρεται ότι έκανε το ίδιο για
λογαριασμό των εταιρειών ΑΛΦΑ-ΠΙ και ΒΟΡΤΕΞ, των οποίων επίσης υπήρξε ιδρυτής,
ο κ. Μάργαρης για την εταιρεία INFOCOPY, οι κ.κ. Παπανικολάου και Παϊπέτης για
την εταιρεία ΚΕΤΕΠΥ. Σήμερα οι περισσότεροι εμπλεκόμενοι έχουν αποχωρήσει
πλέον από τις θέσεις τους στις ανώνυμες εταιρείες, άλλοι πριν (Παπανικολάου,
Μάργαρης) και άλλοι μετά τις καταγγελίες περί διαπλοκής των εταιρειών με τα
Πανεπιστήμια που έγιναν αφορμή να αποκαλυφθεί η υπόθεση.

Πώς και γιατί έγιναν αυτές οι καταγγελίες; Τον Δεκέμβριο του ’96, ένας
καθηγητής του Τμήματος Μηχανολόγων, ο κ. Δ. Γκούσης, απομακρύνθηκε από το
Τμήμα με τρόπο που εκ των υστέρων έκρινε παράνομο το υπουργείο Παιδείας, το
ΣτΕ και η Σύγκλητος του Πανεπιστημίου. Ο καθηγητής αυτός, έναν χρόνο πριν
θεωρώντας ότι άλλοι προωθούνται εις βάρος του, επειδή εκείνος δεν ανήκε στον
«κύκλο», είχε καταγγείλει τη διαπλοκή μιας εκ των εταιρειών με το Τμήμα του.
Αλλά η καταγγελία του είχε τότε καταλήξει στο αρχείο του Τμήματος, για να
ανασυρθεί όταν δικαιώθηκε για την απομάκρυνσή του.

Εν αναμονή σήμερα των χειρισμών της Δικαιοσύνης και των πειθαρχικών συμβουλίων
του Πανεπιστημίου για την υπόθεση αυτή, δεν είναι η μόνη που καταδεικνύει (αν
αποδεικνύει κιόλας θα φανεί) τη διαπλοκή του Πανεπιστημίου με τις επιχειρήσεις
εις βάρος του πρώτου. Ανάλογα περιστατικά έχουν στο παρελθόν συμβεί και στο
ίδιο Πανεπιστήμιο, αλλά και στα Πολυτεχνείο της Αθήνας, Κρήτης και σε άλλα
ιδρύματα, ενώ οι ψίθυροι που κατά καιρούς ακούγονται είναι έντονοι.

Από τον ψίθυρο έως την απόδειξη βέβαια η απόσταση είναι μεγάλη, αφού δύσκολα
προκύπτει τόσο έντονη διαμάχη, ώστε κάποιος καθηγητής να διατυπώσει
συγκεκριμένη καταγγελία για συνάδελφό του. Και με την εμπειρία που ο χρόνος
φέρνει στις «δουλειές» αυτές, οι διαπλοκές του είδους δεν είναι τόσο εμφανείς
σήμερα, καθώς οι καθηγητές δεν εκτίθενται πια οι ίδιοι ιδρύοντας εταιρείες με
τα ονόματά τους. Χρησιμοποιούν συγγενείς και συνεργάτες τους, όποτε ο
εντοπισμός γίνεται εξαιρετικά δύσκολος…

386… φορές συκοφάντης συναδέλφου του μέσω Ίντερνετ

Είναι γνωστό ότι αρκετοί Πανεπιστημιακοί καθηγητές αναπτύσσουν τέτοιες
αντιπαλότητες μεταξύ τους, ώστε οι κόντρες των πολιτικών ή των ιερέων μπροστά
στις δικές τους, μοιάζουν… παιδικοί τσακωμοί!

Ε, λοιπόν, η πρώτη ­ και μόνη ώς σήμερα στην Ελλάδα ­ ποινική δίωξη για… 386
συκοφαντίες και μάλιστα μέσω Ίντερνετ, δεν θα μπορούσε παρά να αφορά μια
τέτοια αντιδικία. Στη σχετική δική που αναβλήθηκε πριν από περίπου ένα μήνα
και θα επαναληφθεί το επόμενο δικαστικό έτος κατηγορούμενος για συκοφαντική
δυσφήμηση, εξύβριση, παραβίαση απόρρητου ηλεκτρονικού υπολογιστή, πλαστογραφία
και υπεξαγωγή έγγραφων, είναι ο ερευνητής του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών, κ.
Αριστ. Μητρόπουλος, και μηνυτής ο καθηγητής του Πολυτεχνείου, κ. Κλ. Νικολαΐδης.

Η υπόθεση αποκαλύφθηκε προ διετίας, όταν ο κ. Νικολαΐδης μιλώντας στο τηλέφωνο
με Βρετανό συνάδελφό του, πληροφορήθηκε ότι ο Βρετανός καθηγητής είχε μόλις
λάβει, μέσω Ίντερνετ, μια επιστολή που περνούσε από «γενεές δεκατέσσερις» τον
Έλληνα καθηγητή κατηγορώντας τον ακόμα και ως επίδοξο… στραγγαλιστή!
Ψάχνοντας έκπληκτος ο κ. Νικολαΐδης να βρει τι είχε συμβεί, εντόπισε ότι η εν
λόγω συκοφαντική επιστολή δεν είχε σταλεί μόνο στη Βρετανία, αλλά σε… 386
επιστήμονες και ερευνητικά ιδρύματα σε όλο τον κόσμο, ακόμα και στη ΝΑΣΑ!

Αμέσως ξεκίνησαν έρευνες στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών, από τις οποίες προέκυψε
ότι αποστολέας των μηνυμάτων αυτών ήταν ο κατηγορούμενος ερευνητής, ο οποίος
είχε διάφορες αντιδικίες με τον μηνυτή και είχε χρησιμοποιήσει τους κωδικούς
άλλου συνάδελφού του για να μην εντοπιστεί εύκολα. Ο ίδιος πάντως ο κ.
Μητρόπουλος, αρνείται κατηγορηματικά ότι τέλεσε τις πράξεις που του
αποδίδονται και υποστηρίζει ότι άγνωστος χρησιμοποίησε και τον δικό του
κωδικό, όποτε η λύση θα δοθεί μόνο στο δικαστήριο.

Αξίζει να σημειωθεί πάντως, ότι ανεξαρτήτως του αν ο δράστης είναι ή όχι το
συγκεκριμένο πρόσωπο, η υπόθεση αυτή δεν κόστισε μόνο στον μηνυτή κ.
Νικολαΐδη, αλλά και στο επιστημονικό κύρος της χώρας μας. Όπως αναφέρει στη
μήνυση του ο καθηγητής, πολλοί από τους παραλήπτες δυσαρεστήθηκαν τόσο, ώστε
ορισμένοι Αμερικανοί ερευνητές «αντέδρασαν με τρόπο που προκάλεσε διάβημα της
Αμερικανικής Πρεσβείας στην Αθήνα προς τον γενικό γραμματέα Έρευνας και
Τεχνολογίας και τον πρόεδρο του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών»…