[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Τα δύσκολα για τους «ευαίσθητους» του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης
αρχίζουν τώρα που καλούνται να αποδείξουν ότι η ανησυχία τους για τα ανθρώπινα
δικαιώματα των μειονοτήτων δεν είναι επιλεκτική και μονομερής και μόνο προς
όφελος των Αλβανών.

Η ευκαιρία δίνεται με αφορμή τους διωγμούς και την τρομοκρατία που ασκούνται
από το αλβανικό κράτος και παρακράτος εις βάρος της ελληνικής μειονότητας της
Βορείου Ηπείρου.

Το πρόβλημα αυτό το κατανόησε επιτέλους η Αθήνα, η οποία έκανε ήδη διαβήματα
στο ΝΑΤΟ και την Ε.Ε. καταγγέλλοντας τα περιστατικά βίας και τρομοκρατίας και
ζητώντας την ενεργοποίησή τους για την προστασία της ελληνικής μειονότητας.
Ανάλογα διαβήματα διαμαρτυρίας έγιναν και προς τα Τίρανα, τα οποία τόσο είχαν
ευαισθητοποιηθεί για τα δικαιώματα των Κοσοβάρων.

Οι εξελίξεις πάντως στη Βόρειο Ήπειρο με την κλιμάκωση της βίας εις βάρος των
Ελλήνων μειονοτικών έχει ανησυχήσει γενικότερα την Αθήνα για τις ευρύτερες
συνέπειες που μπορεί να έχει για τη σταθερότητα της περιοχής η ανακύκλωση των
διωγμών των μειονοτήτων.

* Την ίδια στιγμή η «επόμενη ημέρα» της ΝΑΤΟϊκής επέμβασης στο Κοσσυφοπέδιο
βρίσκει την ελληνική διπλωματία σε προβληματισμό, καθώς διαπιστώνεται αδυναμία
επίτευξης κάποιων στόχων που είχαν τεθεί ως «πριμοδότηση» της ελληνικής
συμβολής στην όλη υπόθεση.

Έτσι φαίνεται ότι χάνεται η έδρα ­ προς όφελος των Σκοπίων ή της Πρίστινας ­
του μηχανισμού ανασυγκρότησης της Γιουγκοσλαβίας, τον οποίο η Αθήνα ήθελε στη
Θεσσαλονίκη. Παράλληλα η ελληνική πλευρά δεν εξασφαλίζει καμία από τις τρεις
«πολιτικές» θέσεις στους μηχανισμούς εποπτείας και ελέγχου του Κοσσυφοπεδίου.

* Στα προβλήματα της ελληνικής διπλωματίας εντάσσεται και η προσπάθεια της
Ρουμανίας που προεδρεύει στη Διαβαλκανική Συνεργασία, για τον αποκλεισμό της
Γιουγκοσλαβίας από την επόμενη σύνοδο του οργάνου. Η ελληνική πλευρά αντιδρά
μεν στον αποκλεισμό αυτόν (μαζί με την Τουρκία και την ΠΓΔΜ), αλλά η σύνθεση
της συνόδου αποτελεί «προνόμιο» της χώρας που έχει την προεδρία της
Διαβαλκανικής Συνεργασίας.

(Σελ. 5).

* Στο μεταξύ το θέμα της τρομοκρατίας εξακολουθεί να βρίσκεται πρώτο στην
ατζέντα του τουρκικού ενδιαφέροντος στις προσπάθειες της Άγκυρας να
εξασφαλίσει ­ με τη συνδρομή των ΗΠΑ ­ την υπογραφή διμερούς συμφωνίας αντιμετώπισης.

Η Αθήνα απαντά τώρα στην τουρκική πρόσκληση προτείνοντας, αντί για τη διμερή
συμφωνία, τη σύναψη πολυμερούς που να περιλαμβάνει και άλλες βαλκανικές χώρες.
Και ως εναλλακτική λύση προτείνει τριμερή συμφωνία με τη συμμετοχή και της
Βουλγαρίας, ώστε να μη δοθεί η εντύπωση ότι υιοθετείται απόλυτα η τουρκική πρόταση.

* Παράλληλα η Αθήνα στην απάντησή της αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο διμερούς
διαλόγου σε θέματα αμοιβαίου ενδιαφέροντος με σαφή όμως οριοθέτηση του
πλαισίου (διεθνές δίκαιο, σεβασμός κυριαρχίας κ.λπ.).

(Σελ. 5).

* Πάντως οι ζυμώσεις αυτές συμπίπτουν χρονικά με την εντατικοποίηση των
εξοπλισμών των δύο χωρών με ιδιαίτερη έμφαση στην αεροπορία. Η Αθήνα και μετά
την πρόσφατη απόφαση του ΚΥΣΕΑ για την προμήθεια των F-16 διαπιστώνει ότι η
Άγκυρα έχει τη δυνατότητα να εξασφαλίζει υπεροπλία, γεγονός που οδηγεί και τις
δύο πλευρές σε μια κούρσα εξοπλισμών.

(Σελ. 7).