ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΤΣΟΒΟΛΑΣ Ελλάδα δεν είναι Σημίτης ή Καραμανλής

Ο πρόεδρος του ΔΗΚΚΙ Δημήτρης Τσοβόλας επισκέφθηκε, μετά τις εκλογές του
’96, πέντε με δεκαπέντε φορές κάθε νομό! Και περηφανεύεται γι’ αυτό. «Ήταν ένα
ρεκόρ», λέει με καμάρι.
![]() |
|
Δημήτρης Τσοβόλας: «Θα έλεγα ότι το αποτέλεσμα των εκλογών επιβεβαίωσε ότι το |
Στους φίλους που του θυμίζουν ότι είχε προσβληθεί από μία ίωση η οποία τον
ταλαιπώρησε κατά την προεκλογική περίοδο, συστήνοντάς του να ξεκουραστεί λίγες
ημέρες, απαντά: «Δεν γίνεται! Αρχίζει η Βουλή την άλλη εβδομάδα. Έρχονται νέοι
αγώνες και νέες περιοδείες».
Εμφανώς ικανοποιημένος από την εκλογική άνοδο του κόμματός του στο χωριό τού
Μανώλη Δασκαλάκη, τους Βουκολιούς των Χανίων, το ΔΗΚΚΙ έφτασε το… 20%
τονίζει στη συνέντευξή του στα «ΝΕΑ» ότι «η κυβέρνηση και ο Πρωθυπουργός δεν
ακούν τον λαό». Και παρατηρεί ότι «ο Πρωθυπουργός και ο υπουργός Εθνικής
Οικονομίας δεν πήραν το μήνυμα».
Σημειώνει ότι «Ελλάδα δεν είναι μόνον ο κ. Σημίτης και ο κ. Καραμανλής» και
πιστεύει ότι «ο λαός μπορεί να ανοίξει κι άλλους δρόμους».
Απεχθάνεται «τα ψευτοδιλήμματα του κ. Σημίτη». Προβλέπει έντονες διεργασίες
και ανακατατάξεις στο ΠΑΣΟΚ. Επιζητεί τη συνεργασία με τα άλλα «μικρά»
κόμματα, την οποία «θέλει η πλειοψηφία του ελληνικού λαού» και δηλώνει «ίσος
μεταξύ ίσων στο ΔΗΚΚΙ».
Το ΔΗΚΚΙ είχε άνοδο σ’ αυτές τις εκλογές. Τίθεται όμως ένα
ερώτημα. Ο κόσμος που σας ψήφισε θα σας ξαναψηφίσει στις
βουλευτικές εκλογές, όταν θα γνωρίζει ότι μπορεί να χάσει
το ΠΑΣΟΚ και να γίνει πρωθυπουργός ο Κώστας Καραμανλής;
«Θα έλεγα ότι το αποτέλεσμα των εκλογών επιβεβαίωσε ότι το ΔΗΚΚΙ
σταθεροποιήθηκε και μαζικοποιήθηκε. Πιστεύω ότι έχουμε μπροστά μας δρόμο και
πολλή δουλειά, ιδεολογικοπολιτική. Έχουμε αγώνες μέσα και έξω από τη Βουλή και
είμαστε βέβαιοι ότι θα διευρύνουμε το ποσοστό των ευρωεκλογών.
»Αλλά το θέμα δεν είναι εκεί. Το θέμα είναι ότι ορισμένοι θα επιχειρήσουν να
βάλουν τον λαό να διαλέξει ανάμεσα στον κ. Σημίτη και στον κ. Καραμανλή,
δηλαδή ανάμεσα σε δύο ίδιες, νεοφιλελεύθερες και εξαρτημένες πολιτικές.
»Ο λαός όμως, θέλει μια άλλη πορεία, προοδευτική και μία Ευρώπη των λαών, της
δημιουργίας και της ανάπτυξης. Αλλά, φωνάζει σε ώτα μη ακουόντων…».
Αλήθεια ποιο νομίζετε ότι ήταν το μήνυμα που έστειλε ο λαός μέσω των
ευρωεκλογών στην κυβέρνηση;
«Το σοβαρότερο για την κυβέρνηση, όπως φάνηκε από τις δηλώσεις του
Πρωθυπουργού και του υπουργού Εθνικής Οικονομίας, είναι ότι δεν πήραν το
μήνυμα που έστειλε ο λαός, παρά το ότι ήταν ξεκάθαρο. Ήταν μήνυμα προς την
ηγεσία του σημερινού ΠΑΣΟΚ κατά της νεοφιλελεύθερης πολιτικής και της
υποτέλειας στο ΝΑΤΟ.
»Ο λαός γνωρίζει πλέον ότι με ευθύνη της αυτοαποκαλούμενης εκσυγχρονιστικής
ομάδας, το ΠΑΣΟΚ οδηγήθηκε από τα Ίμια στην ιστορία του Οτζαλάν και στη
συνυπογραφή των ΝΑΤΟϊκών βομβαρδισμών στη Γιουγκοσλαβία.
»Τέλος, θα προσέθετα, ότι το μήνυμα αυτό δεν το πήραν για δεύτερη φορά μετά
τις νομαρχιακές εκλογές! Και αν συνεχίσει την ίδια πολιτική, ασφαλώς θα πρέπει
να αιτιάται τον εαυτό της που μετέτρεψε το ΠΑΣΟΚ σε κόμμα εξάρτησης και
υποτέλειας απέναντι στις ξένες δυνάμεις».
Όλα αυτά που λέτε έχουν το ενδιαφέρον τους… Ωστόσο, αν
τεθεί στον λαό το δίλημμα Καραμανλής ή Σημίτης, μήπως
ψηφοφόροι σας ξαναγυρίσουν στο ΠΑΣΟΚ;
«Αν η κυβέρνηση δεν πάρει το μήνυμα, αν δεν αλλάξει την αντιλαϊκή οικονομική
πολιτική που ακολουθεί, αν δεν ακολουθήσει μια περήφανη εξωτερική πολιτική,
τότε δεν φοβάμαι καθόλου αυτό το δίλημμα.
»Ο λαός καταλαβαίνει. Επιτέλους, η Ελλάδα δεν είναι μόνον ο κ. Σημίτης και ο
κ. Καραμανλής. Και το σημαντικότερο, ο κόσμος δεν ανέχεται συνέχεια αυτά τα
ψευτοδιλήμματα, και μάλιστα από εκείνους που εφαρμόζουν μια πολιτική υπέρ των μεγάλων».
Φαντάζομαι, πάντως, ότι δεν εύχεστε να γίνει πρωθυπουργός ο
κ. Καραμανλής στη θέση του κ. Σημίτη…
«Σαφώς δεν το εύχομαι. Αλλά το ίδιο δεν εύχομαι να παραμείνει και ο κ.
Σημίτης. Επιτέλους, ο λαός αυτός μπορεί να ανοίξει και άλλους δρόμους».
Θα ήθελα να σας ρωτήσω, κ. Τσοβόλα, για ένα θέμα που κατά
κόρον ακούσθηκε στον προεκλογικό αγώνα. Στελέχη του ΠΑΣΟΚ σάς
κατηγόρησαν ότι εσείς αφήσατε τον Ανδρέα Παπανδρέου. Τι λέτε γι’ αυτό;
«Το προοδευτικό ΠΑΣΟΚ για να μη γίνει συντηρητικό είχε την ανάγκη τη δύσκολη
περίοδο ’89-’92 της στήριξης όλων των κορυφαίων στελεχών του. Και φυσικά, μετά
το ’93, όταν το ΠΑΣΟΚ έγινε ξανά κυβέρνηση, ο Ανδρέας Παπανδρέου δεν είχε
ανάγκη αυτά τα στελέχη, αλλά τα στελέχη τον Ανδρέα Παπανδρέου.
Το θέμα είναι ότι την κρίσιμη περίοδο, όταν χτυπιόταν ο Ανδρέας Παπανδρέου και
το προοδευτικό ΠΑΣΟΚ, κανείς από τους σημερινούς κατηγόρους μου δεν τους
υπερασπίστηκε. Αντιθέτως, προσπάθησαν να συντηρητικοποιήσουν το ΠΑΣΟΚ.
Έλαμψαν όλοι αυτοί διά της απουσίας τους και χτυπούσαν πισώπλατα όσους
αγωνίζονταν, ευρισκόμενοι και στο εδώλιο του κατηγορουμένου, για την τιμή και
την υπόληψη του Ανδρέα Παπανδρέου.
Πείραξε φυσικά ορισμένους ότι αποκαλύψαμε τη σκευωρία. Και βεβαίως τους
καταλαβαίνω που επιχειρούν πάντα στις παραμονές των βουλευτικών εκλογών να
γίνονται τιμητές και να μιλάνε για τον Ανδρέα Παπανδρέου.
Έχουν την εντύπωση ότι ξεχνάμε πως όταν πέθανε ο Ανδρέας Παπανδρέου μίλησαν
για… νέο ΠΑΣΟΚ. Αλλά είναι υποκριτές και ήταν πάντοτε υποκριτές και
αποστάτες του εργαζόμενου ελληνικού λαού. Και, το χειρότερο, κατάντησαν το
ΠΑΣΟΚ να είναι η άλλη όψη του ιδίου νομίσματος, στη μία πλευρά του οποίου
βρίσκεται η Ν.Δ.!».
Λέτε όλα αυτά, κύριε πρόεδρε, για το «σημερινό ΠΑΣΟΚ».
Αλλά αν στις βουλευτικές εκλογές η κάλπη δεν δώσει αυτοδυναμία σε
κάποιο κόμμα, τότε εσείς τι θα κάνετε; Για
παράδειγμα, αν το ΔΗΚΚΙ μαζί με το ΠΑΣΟΚ σχηματίζουν, τότε,
αυτοδύναμη κυβέρνηση, τι θα γίνει;
«Είναι πρόωρο το θέμα. Νομίζω ότι στο ΠΑΣΟΚ θα υπάρξουν έντονες διεργασίες.
Και δεν ξέρουμε πού θα καταλήξουν αυτές μέχρι τις επόμενες βουλευτικές εκλογές».
Με την ευκαιρία… Το ΔΗΚΚΙ αν παρουσιασθεί ευκαιρία θα δεχθεί
την προσχώρηση βουλευτή του ΠΑΣΟΚ;
«Εμείς δεν λειτουργούμε όπως η σημερινή ηγεσία του ΠΑΣΟΚ. Εμείς σεβόμαστε τη
λαϊκή ετυμηγορία και αγωνιζόμαστε για την ενίσχυση των δημοκρατικών μας
θεσμών. Όσο διαρκεί η Βουλή, δεν συζητάμε για προσχώρηση βουλευτή. Αν
παραιτηθεί και δέχεται το πρόγραμμά μας, δεν υπάρχει πρόβλημα.
Είναι ευπρόσδεκτοι, επίσης, μέλη, μεσαία στελέχη που αγωνίστηκαν και
αγωνιστήκαμε μαζί για εθνική ανεξαρτησία και κοινωνική δικαιοσύνη.
Πρέπει ακόμη να πω ότι όσα στελέχη του ΠΑΣΟΚ προσχώρησαν στο ΔΗΚΚΙ μπήκαν στην
πρώτη γραμμή. Σε μας δεν υπάρχει αριθμός πρωτοκόλλου. Ένας είναι ο στόχος, πώς
θα συνεχίσουμε αταλάντευτα τον αγώνα για την Ελλάδα και τον άνθρωπο».
Εσείς, πού κατατάσσετε τον εαυτό σας;
«Ίσο μεταξύ ίσων».
Ακούγεται ως πυροτέχνημα…
«Έχετε πολύ άδικο. Το έχουν διαπιστώσει πολλοί. Έχουμε δώσει μεγάλες
πρωτοβουλίες σε πολλά στελέχη, σε σημείο που μπορεί και να παρεξηγηθούμε».
Τι είναι τελικώς ο αγώνας σας;
«Ένας αγώνας για μεγάλα ιδανικά και οράματα. Κοιτάξτε, αν το δείτε σε βάθος το
ζήτημα, οι καρέκλες είναι για τους λίγους. Ο λαός δεν έχει ανάγκη από αυτά.
Έχει ανάγκη από προσφορά. Κι εμένα προσωπικά, αυτό με ενδιαφέρει, αυτό με
συγκινεί. Αν ήθελα καρέκλες μπορούσα να έμενα στο σημερινό και συντηρητικό
ΠΑΣΟΚ. Τι να τις κάνεις τις καρέκλες, όταν συμπολίτες σου πένονται, όταν
βομβαρδίζεται μία γειτονική χώρα.
Και με την ευκαιρία… Είναι καιρός να διαβάσουν οι παλιοί μου σύντροφοι, που
τους αγαπώ πάντα, ποια ήταν η ομιλία του Ανδρέα Παπανδρέου στην Κ.Ε. όταν
έφυγα από το ΠΑΣΟΚ. Είχε αποδεχθεί, τότε, τον νεοφιλελεύθερο περίγυρο και την
προσαρμογή του σ’ αυτό. Και όχι μόνον, αφού είχε πει ότι όσοι δεν αποδέχονται
αυτή την πραγματικότητα να φύγουν. Έτσι, παρά τον σεβασμό μου στη μνήμη του,
αναγκάσθηκα να διαφωνήσω, πολιτικά και ιδεολογικά, κρατώντας πάντα καλές
σχέσεις με τον δάσκαλό μου.
Από τότε αγωνίστηκα με πολλούς συντρόφους. Και φτιάξαμε το ΔΗΚΚΙ, πιστεύοντας
πάντα στην στήριξη του λαού. Διότι οι διαπλοκές φέρνουν πάντοτε πολύπλευρη
παρακμή σε μία χώρα και σ’ έναν λαό»
Υπέρ της συνεργασίας των τριών μικρότερων κομμάτων της Βουλής, αλλά και υπέρ
της συνεργασίας και με δυνάμεις που είναι εκτός Βουλής και μπορούν να
συμβάλουν στη δημιουργία ενός «προοδευτικού μετώπου» τάσσεται ο κ. Τσοβόλας.
«Είμαι υπέρ της άποψης να υπάρξουν δίαυλοι επικοινωνίας των δύο κομμάτων που
βρίσκονται σε προοδευτική κατεύθυνση ανάμεσα στα κόμματα που βρίσκονται ή όχι
στη Βουλή, χωρίς προσπάθεια καπελώματος.
Αυτή η συνεργασία όχι μόνον δεν με βρίσκει αντίθετο, αλλά το θέλει και η
συντριπτική πλειοψηφία του αγωνιζόμενου λαού. Εμείς μάλιστα θα συνεχίσουμε τις
προσπάθειες που είχαμε ξεκινήσει πολλούς μήνες πριν από τις νομαρχιακές
εκλογές, όταν ζητήσαμε να υπάρξει ένα προοδευτικό μέτωπο.
Άλλωστε, φοβούμαστε στο εσωτερικό μέτωπο τη σκληρότερη οικονομική πολιτική που
θέλει να ακολουθήσει η κυβέρνηση.
Και το χειρότερο προβλέπουμε μεγαλύτερες επιπλοκές στα εξωτερικά θέματα λόγω
και των εξελίξεων στα Βαλκάνια. Δυστυχώς, δεν νομίζω ότι έχει κριθεί η υπόθεση
της ειρήνης στη Γιουγκοσλαβία».














