[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Το ποιους θ’ αφήσουν οι ψηφοφόροι είναι το ζητούμενο αυτών των εκλογών. Διότι
έτσι όπως ξεκίνησε αυτή η εβδομάδα, ο μεγάλος αντίπαλος των δύο κομμάτων της
εξουσίας φαίνεται ότι είναι οι ψηφοφόροι που δεν έχουν αποφασίσει ακόμη τι θα
ψηφίσουν. Δεν είναι λίγοι ­ αθροιζόμενοι σχηματίζουν ένα ολόκληρο κόμμα, και
μάλιστα το τρίτο κόμμα στη Βουλή. Στο 20% τούς ανεβάζουν ορισμένες
δημοσκοπήσεις, κάτι λιγότερο κάποιες άλλες, πάντως πολύ ψηλά. Όλη αυτή την
περίοδο τα κόμματα πάλεψαν να τους προσελκύσουν, αλλά… Αύριο βράδυ θα φανεί
αν τα κατάφεραν. Κυρίως το ΠΑΣΟΚ. Που είδε πολλούς από τους ψηφοφόρους του τού
’96 να σφυρίζουν αδιάφορα κάθε φορά που τα στελέχη του έρχονταν σε επαφή μαζί τους.

Μιλούν με τα μάτια

Πώς καταλαβαίνεις έναν ψηφοφόρο ότι ετοιμάζεται για τη μεγάλη στροφή; Τα
στελέχη του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ. έχουν κάνει ολόκληρη σπουδή επ΄ αυτού. Μπορούν
να σου εξηγήσουν ότι η διαδικασία είναι σχετικά απλή: Τον κοιτάς ­ τον
ψηφοφόρο ­ στα μάτια και του περιγράφεις το δίλημμα ή τον χαρακτήρα αυτών των
εκλογών. Ήτοι, σε τι περιπέτεια θα πέσει η χώρα και ο ίδιος αν κερδίσει η Νέα
Δημοκρατία (ή το ΠΑΣΟΚ κατ’ αναλογία), ότι θα πάνε περίπατο οι θυσίες του, ότι
θα διακυβευθεί η σταθερότητα της οικονομίας και το καλό της όνομα στο
εξωτερικό, τέτοια. Και αφού ολοκληρώσεις, τον ξανακοιτάς. Και τι βλέπεις;
Τίποτα. Το απόλυτο κενό… Άσε που μετά μπορεί να σε ρωτήσει «τι κάνουν
σπίτι;» ή να σου πει «πολύ νωρίς ξεκίνησαν φέτος οι ζέστες»!

Κουρασμένοι εκδρομείς

Μπορεί οι ζέστες να ξεκίνησαν νωρίς φέτος, αλλά ο εσωτερικός τουρισμός ουδόλως
ωφελήθηκε από την προεκλογική εκστρατεία των κομμάτων. Όχι πως δεν έγιναν
προσπάθειες ­ αλίμονο. Και πούλμαν νοικιάστηκαν, και κρατήσεις έγιναν, και
υποσχέσεις δόθηκαν (από βουλευτές και παράγοντες) του στυλ «εγώ θα κατεβάσω
πενήντα πούλμαν». Μόνο που δεν τηρήθηκαν. Ο οπαδός επέμεινε σταθερά στον
καναπέ και δεν έδειξε διάθεση να γνωρίσει τις ομορφιές της χώρας. Η Λάρισα δεν
του λέει τίποτε πια, για την Πάτρα ούτε να ακούσει και η Θεσσαλονίκη, που
κάποτε είχε τα χαρακτηριστικά της σχολικής πενταήμερης, δεν συγκινεί κανέναν.
Τώρα που τελειώνουν αυτές οι εκλογές, να κοιτάξουμε μέσα μας και να
αποφασίσουμε: είναι οι εκλογές που μας ταιριάζουν ή παραγίναμε Ευρωπαίοι, και
δεν μας αρέσει καθόλου;

Παλιές συνταγές

Τι άλλο δεν μας αρέσει; Να, το ότι πάνε από την πίσω πόρτα να μας ξαναφέρουν
εκεί, 10 χρόνια πριν, στο μαύρο ’89, στην περίοδο της σκανδαλολογίας. Κάτι
υπονοούμενα από δω, κάτι μισόλογα από κει, κάτι ψιλοαπειλές του είδους «μην
ανοίξω το στόμα μου γιατί, άμα το ανοίξω…», ήρθε και αναδύθηκε η γνώριμη
οσμή που είχε πνίξει τον τόπο εκείνη την περίοδο. Επειδή αυτή η χώρα έχει
γνωρίσει πολλούς σταυροφόρους της κάθαρσης και επειδή έχει διαπιστώσει τη
συνήθη κατάληξη παρόμοιων ηχηρών κατηγοριών χωρίς αντίκρυσμα, δεν βαρέθηκαν να
επαναλαμβάνουν τα ίδια και τα ίδια;

Θάνατος σε 2 εβδομάδες

Μόνον οι Τούρκοι δεν βαριούνται να επαναλαμβάνουν τις κατηγορίες τους κατά της
Ελλάδας, ότι βοηθάει την τρομοκρατία του ΡΚΚ. Όπως όλοι ανέμεναν, η δίκη
Οτζαλάν μετεξελίχθηκε σε δίκη κατά της Ελλάδας. Και μην κοιτάτε που λόγω του
πολέμου στο Κόσοβο οι Τούρκοι έχουν ρίξει σημαντικά τους τόνους στις
ελληνοτουρκικές σχέσεις. Αν δεν ήταν ο πόλεμος, θα είχαμε πανηγύρια στο
Αιγαίο. Κι ο Οτζαλάν στο ύψος του. Ό, τι ήθελαν οι Τούρκοι, το είπε. Αλλά επί
ματαίω, όπως φαίνεται. Ο δημόσιος κατήγορος ζήτησε τον απαγχονισμό του. Και οι
δικαστές που θα συνέλθουν σε περίπου δυο εβδομάδες θα εκδώσουν την απόφαση που
έχουν ήδη εκδώσει: θάνατος…

Κάψαμε λάδια…

Θάνατο μάς σερβίριζαν εδώ και μερικούς μήνες οι Βέλγοι και οι εν Ελλάδι
συνεργάτες τους εισαγωγείς. Και όταν αποκαλύφθηκε το τεράστιο σκάνδαλο με τη
διοξίνη, έπεσε πανικός. Γιατί αποδείχθηκε ότι το πράγμα έχει τις διαστάσεις
ενός τροφικού Τσερνόμπιλ, μόνο που τότε η μόλυνση ήταν από αέρος, τώρα είναι
μέσω πιάτου. Έτσι ξανατέθηκε το θεμελιακό ερώτημα τού τι τρώμε ­ ποιος δηλαδή
το κατασκευάζει, με ποιον τρόπο και αν έχει ηθικούς φραγμούς, τέτοιους δηλαδή
που να του απαγορεύουν να χρησιμοποιεί καμένα λάδια αυτοκινήτων για την
παραγωγή ζωικών αλεύρων. Όπως τέθηκε και πάλι το θέμα των επαγγελματιών που
κλείνουν τα μάτια στους κινδύνους για τη δημόσια υγεία μπροστά στο κέρδος.

Κότα στους κυρίους!

Το απόλυτο κέρδος ήταν και το κίνητρο των δύο κυρίων που σέρβιραν θάνατο όλη
την Ευρώπη. Είναι βεβαίως Βέλγοι την καταγωγή, ονομάζονται Λισιέν Βερκέστ και
Ζαν Βερκέστ, είναι αδέλφια, επιχειρηματίες φυσικά, ιδιοκτήτες της θανατερής
βιομηχανίας ζωοτροφών Βερκέστ, και εδώ και μερικές ημέρες «φιλοξενούνται» στις
βελγικές φυλακές. Αγνοούμε το διατροφικό πρόγραμμα των βελγικών σωφρονιστικών
καταστημάτων, αλλά μια διατροφή πλούσια σε πουλερικά, θα ήταν εξαιρετικά
δίκαιη για τους δύο κυρίους.

68 χαμένες ημέρες

Αντίθετα, είναι πολύ άδικο αυτό που έγινε με τη Γιουγκοσλαβία. Εβδομήντα οκτώ
ημέρες κράτησε ο πόλεμος, για να οδηγηθούν οι δύο πλευρές σε μια συμφωνία στην
οποία θα μπορούσαν να είχαν καταλήξει τις πρώτες δέκα.

Το ποιος φταίει αφορά πρωτίστως τους Γιουγκοσλάβους, που στέκονται αμήχανοι
μπροστά στις χαίνουσες πληγές του πολέμου. Το κακό είναι ότι θα χάσκουν για
πολύ ακόμη και, όπως σημείωνε ένας Βαλκάνιος διπλωμάτης, η Γιουγκοσλαβία θα
χρειαστεί 50 χρόνια για να σταθεί πάλι στα πόδια της. Όσο για το ενδεχόμενο
αυτονόητο «κι εμάς γιατί να μας απασχολεί τόσο πολύ το θέμα», η απάντηση διά
στόματος του ίδιου είναι «γιατί άμα καεί το σπίτι του γείτονά σου, το πότε θα
το ξαναφτιάξει σε αφορά και σένα»…

Επενδυτές τρέξτε!

Ο πόλεμος όμως τέλειωσε κι αυτή είναι η μόνη πραγματικότητα. Η συμφωνία
υπογράφηκε, η υλοποίησή της άρχισε και… Τώρα αρχίζουν τα δύσκολα. Μια που η
(κακή) αρχή για την Ευρώπη έγινε με τη διενέργεια ενός πολέμου 60 χρόνια μετά
τον Β’ Παγκόσμιο, τι θα ακολουθήσει; Οι αναλυτές δυσκολεύονται πολύ να δουν
ποιο θα είναι το επόμενο στάδιο ή το επόμενο θύμα του παγκόσμιου χωροφύλακα.
Επί του παρόντος αυτό που προβάλλει είναι η κίνηση της διαδικασίας
ανασυγκρότησης της Γιουγκοσλαβίας. Πεδίον δόξης λαμπρόν για τις απανταχού
πολυεθνικές ­ μηδέ και των εγχωρίων κατασκευαστικών κολοσσών εξαιρουμένων.
Γιατί νομίζετε ότι αναστέναζε η Σοφοκλέους με τις κατασκευαστικές τις
προηγούμενες ημέρες;