ΔΡΟΜΟΙ

… επιλεγμένες λέξεις, μυθοπλασίες, ταχυδακτυλουργίες και φραστικές
υπεκφυγές. Έτσι μιλούν, με διπλή, φιδίσια γλώσσα, οι σοσιαλφιλελεύθεροι που
σήμερα κρατούν στα χέρια τους τις τύχες του κόσμου. Στην περίπτωση του
Κοσσυφοπεδίου, γράφει το αμερικανικό περιοδικό «Βίλατζ Βόις», αντί να ζητήσουν
τον λόγο για τα ασύστολα ψεύδη που τους σερβίρουν από την Ουάσιγκτον μέχρι τις
Βρυξέλλες, οι Δυτικοί δημοσιογράφοι καταπίνουν αμάσητα τους οργουελιανούς
ευφημισμούς για το μακελειό.

… από χιλιάδες νεκρούς στη Σερβία, χιλιάδες νεκρούς και εκατοντάδες χιλιάδες
εκτοπισμένους στο Κοσσυφοπέδιο, δεκάδες χιλιάδες αεροπορικές επιθέσεις και
εκατοντάδες χιλιάδες κιλά από βόμβες που έπεσαν στα Βαλκάνια, τα μέσα μαζικής
ενημέρωσης θα μπορούσαν να είχαν εξαπολύσει μια δική τους ομοβροντία στους
ΝΑΤΟϊκούς αξιωματούχους που συνεχίζουν τις επιθέσεις τους κατά της αλήθειας,
επιμένοντας να χαρακτηρίζουν «διεθνή στρατιωτική δράση» έναν πόλεμο με τα όλα
του. Ο πόλεμος είναι κόλαση, μια λέξη φορτισμένη με τρόμο, μια ομολογία ­ όπως
παραδεχόταν ο Κλαούζεβιτς ­ πως η διπλωματία έχει αποτύχει και πως τα
διπλωματικά εργαλεία έχουν παραχωρήσει τη θέση τους στην ωμότητα που
απανθρωπίζει όλους τους εμπλεκόμενους. Μα όποιος και αν είναι ο απόηχος της
τρομερής λέξης του πολέμου, τι μπορεί άραγε να πει κανείς για την… ποιότητά
του, όταν οι ίδιοι άνθρωποι που τον άρχισαν φοβούνται να τον πουν με το όνομά του;

… όπως «διεθνής στρατιωτική δράση» είναι τα πιο πρόσφατα προσαρτήματα στο
αναθεωρημένο μιλιταριστικό λεξιλόγιο, μαζί με τα «φιλικά πυρά» και τις
«παράπλευρες απώλειες». Αυτές τις απώλειες θα επικαλεστεί ο Ουέσλι Κλαρκ
(φωτ.) για να δικαιολογήσει τους νεκρούς στο βομβαρδισμένο σερβικό σανατόριο
και την πολυκατοικία. Αυτές είχε επικαλεστεί πάλι, όταν τα ΝΑΤΟϊκά αεροπλάνα
είχαν βομβαρδίσει ένα επιβατικό τρένο. Αν εξαιρέσουμε το ατυχές γεγονός της
διακοπής των σιδηροδρομικών συγκοινωνιών, ο Κλαρκ είχε διαβεβαιώσει ότι αυτός
ο αεροπορικός πόλεμος (η διεθνής στρατιωτική προσπάθεια, είχε πει) έχει «τις
λιγότερες παράπλευρες απώλειες από οποιαδήποτε άλλη αεροπορική επιχείρηση στο
παρελθόν». Ύστερα από εκατοντάδες «παράπλευρες απώλειες» μεταξύ των Κοσοβάρων,
ο ισχυρισμός του τίθεται αναπόφευκτα υπό αμφισβήτηση. Βέβαια δεν περίμενε
κανείς από τα δυτικά μέσα ενημέρωσης να τα βάλουν μαζί του. Από την αρχή του
πολέμου, χαρακτηρίζουν τον Ουέσλι Κλαρκ λαμπρό αξιωματικό, έναν
στρατιώτη-φιλόσοφο με κάποιες αποχρώσεις διπλωμάτη. Κάτι όλα αυτά, κάτι η
καταγωγή του ­ από το Λιτλ Ροκ του Αρκάνσας ­ του δίνουν την ευκαιρία να
περνιέται σαν ένας στρατιωτικός σωσίας του Μπιλ Κλίντον.

… και πομπώδη τον χαρακτηρίζει ο Αλεξάντερ Κόκμπερν στο περιοδικό «Κάουντερ
Παντς», η άλλη άποψη για τον Ουέσλι Κλαρκ, που επικαλείται μαρτυρίες
Αμερικανών γερουσιαστών. Όμως, ίσως η πιο ενδιαφέρουσα ματιά στον ιδιόρρυθμο
στρατηγό βρίσκεται σε ένα άρθρο του «Ουάσιγκτον Ποστ Μαγκαζίν», το 1981, τότε
που ήταν ακόμη αντισυνταγματάρχης. «Αισθάνομαι φτωχότερος που δεν έζησα εκείνη
την εμπειρία», είχε πει όταν ρωτήθηκε για τον πόλεμο του Βιετνάμ. «Όμως, τον
πόλεμο δεν τον χάσαμε ποτέ. Τον κερδίσαμε. Είχαμε στόχο να καταστρέψουμε την
υποδομή και τις δυνάμεις του εχθρού και το καταφέραμε. Απλώς απογοητευθήκαμε
γρήγορα». Αν αναλογιστεί κανείς το μέγεθος της καταστροφής στη Γιουγκοσλαβία,
είναι φανερό ότι εκεί ο Ουέσλι Κλαρκ ζει το δικό του Βιετνάμ.