ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Οτζαλάν

Ο λόγος στους αναγνώστες. Ο Α.Ρ. Δημητρόπουλος, Κρήτης 7, Μαρούσι, γράφει:

«Χαίρε Οτζαλάν, χαίρε μεγάλε πατριώτη, χαίρε μεγάλε επαναστάτη, χαίρε γνήσιε
αντάρτη. Διότι ο γνήσιος αντάρτης είναι φως, νερό, λόγγος, βουνό και λεβεντιά,
βροχή, ουρανός και ξαστεριά, αγέρας, δίκιο, Λευτεριά.

Περίλυπη η ψυχή σου μέχρι θανάτου, ήταν εκεί στη φωτογραφία με τις δύο σημαίες
αυτών που θα σε σταυρώσουν. Σαν άλλος Χριστός, έτοιμος να φωνάξεις, “απελθέτω
απ’ εμού το ποτήριον τούτο”. Μα είμαι σίγουρος, πως στη συνέχεια θα
ξαναφωνάξεις “Θεέ μου, ας γίνει το θέλημά σου”. Διότι, αδελφέ μου Οτζαλάν,
τους Ιούδες, τους Φαρισαίους και τους υποκριτές, τους γεύτηκες.

Καιρός, λοιπόν, είναι να σταυρωθείς, για να σηκώσεις τα δεινά ενός λαού 25
εκατομμυρίων, που μένουν Σκλάβοι στη γη τους, εδώ και εκατοντάδες χρόνια, ενώ
εμείς την ξεπουλάμε.

Με το κεφάλι ψηλά, Οτζαλάν όδευε προς την οδόν των πεπρωμένων της φυλής σου.
Φορτώσου τα και μέσα από τον θάνατό σου, πανελεύθερος πλέον, δώσε από την
λευτεριά σου απλόχερα, λευτεριά στον λαό σου.

Ζηλεύω την τύχη σου, ζηλεύω τη δύναμή σου, το κουράγιο και το μπόι σου. Και αν
αύριο κάποια ασήμαντα, άβουλα, καθοδηγούμενα ανθρωπάκια, σε καταδικάσουν, και
κάποια ανθρωπόμορφη μάζα σού φωνάξει, “άρον – άρον σταύρωσον αυτόν”, μη
δειλιάσεις, χαρού και πορεύου περήφανος προς τον Γολγοθά σου. Η μεγάλη μου
όμως απορία είναι, πώς ολάκαιρη η τούρκικη γης και η γης των προγόνων σου θα
σε χωρέσουν!

Γιατί θα έχεις μετουσιωθεί σε έναν Μέγα Θεό των προγόνων, των νυν και των
επιγόνων σου, εις τους αιώνας των αιώνων».

Η Αντ. Δημοπούλου, Σπευσίππου 26-28 Αθήνα, γράφει:

«Δεν ανέχομαι, ως Ελληνίδα, να με βρίζει κανένας, αφού είναι γνωστό πως ο
ελληνικός λαός πάντα υπερασπίζεται τους αδικημένους. Δεν ανέχομαι, η σύντροφος
του Οτζαλάν να επιτίθεται στον κ. Σημίτη, τον οποίο εκτιμούν ακόμη και οι
αντίπαλοί του. Όσο για τον Μίκη Θεοδωράκη, μπράβο του: με τις δηλώσεις του και
με τη στάση του, έδειξε τον δρόμο και σε άλλους να τον ακολουθήσουν».