ΡΙΠΕΣ Το πρόβλημα

ΜΕ ψυχραιμία, αλλά και ανοιχτά, πρέπει να ειπωθούν κάποια πράγματα μετά
την τραγωδία των Ελλήνων ομήρων.

ΠΟΥ και αν δεν αποτελεί το πρώτο κρούσμα εγκληματικής παρεκτροπής
ανεξέλεγκτων λαθρομεταναστών…

ΕΝ ΤΟΥΤΟΙΣ ­ και ευλόγως ­ φέρνει στο προσκήνιο χρόνιες παραλείψεις και
αβελτηρίες του οργανωμένου κράτους.

ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ τα τελευταία χρόνια ­ για να μην κρύβουμε λόγια ­ να
εισπράττουμε τα επίχειρα της απουσίας πρόνοιας…

ΙΔΙΩΣ στον τομέα της πρόληψης αθρόας εισόδου και ­ ακολούθως ­ της
παρακολούθησης όσων εγκαθίστανται στη χώρα μας…

ΚΑΙ τούτο ως γεγονός καμία κυβέρνηση δεν μπορεί ν’ αμφισβητήσει.

ΚΑΙ ασφαλώς η χώρα μας είναι ­ και το απέδειξε διαχρονικά ­ φιλόξενη
για τους οικονομικούς μετανάστες…

ΚΑΙ η κοινωνία μας ανεκτική, δίχως το πλέγμα της ξενοφοβίας που τόσο
έντονα εκδηλώνεται σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

ΔΕΝ είναι απρόβλεπτο, όμως, πως μια κατηγορία λαθρομεταναστών βρίσκει
την ευκαιρία ν’ αναζητήσει στο έγκλημα τον «τρόπο ζωής» που ενδεχομένως είχε
και στη χώρα της…

ΚΑΙ ακριβώς προς αυτή την κατηγορία η υστέρηση ελέγχου μπορεί να έχει ­
όπως είχε ­ τραγικές συνέπειες.

ΕΤΣΙ δημιουργήθηκε το πρόβλημα που και αν μοιάζει αδιέξοδο, ωστόσο
πρέπει ν’ αντιμετωπισθεί…

ΔΙΧΩΣ την υπερβολή τής εν βρασμώ «σκούπας», αλλά με τον τρόπο που το
οργανωμένο κράτος οφείλει να βρει…

ΓΙΑ ν’ αποφευχθούν και οι αυτοδικίες και άλλες ξενόφοβες αντιδράσεις.

ΚΑΙ ασφαλώς οι αλβανικές αρχές φέρουν ­ και αυτές ­ τεράστιες ευθύνες
για το πρόβλημα…

ΤΕΤΟΙΕΣ, που επιβάλλουν τη δική τους αυστηρή αυτοκριτική, αντί των
ιταμών δηλώσεων του Αλβανού υπουργού.