[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Η προοπτική αυτές οι εκλογές να είναι οι απόλυτες εκλογές του καναπέ, είναι
που χαλάει τη διάθεση των κομματικών επιτελείων τα οποία πασχίζουν να
ανακαλύψουν τι έχουν τα έρμα και ψοφάνε, δεδομένου ότι με τον ήλιο τα μπάζουν
με τον ήλιο τα βγάζουν. Έτσι το πώς θα χτυπηθεί η διαφαινόμενη αποχή,
αναδεικνύεται ως μείζον πρόβλημα των κομμάτων και ειδικά των δύο μεγαλυτέρων,
που έχουν κάθε λόγο να αγωνίζονται για να κερδίσουν το έπαθλο του πρώτου
κόμματος. Κι επειδή οι συνταγές στο πολιτικό παιχνίδι είναι ίδιες, και τίποτε
δεν αλλάζει παρά μόνο οι συγκυρίες, και εκείνοι που τις εφαρμόζουν,
ετοιμαστείτε, έρχεται η πόλωση. Το ΠΑΣΟΚ ετοιμάζεται να μας πείσει ότι
μπαίνουμε σε περιπέτεια αν η Ν.Δ. είναι πρώτο κόμμα, και η Ν.Δ. ότι παράταση
της παραμονής του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία μπορεί να μας στοιχίσει ακριβά. Διαλέγετε
και παίρνετε. Περί διλήμματος πρόκειται…

Δηλώστε και σώστε

Στο δίλημμα εναποθέτει τις ελπίδες του το ΠΑΣΟΚ προκειμένου να
επανασυσπειρώσει τους ψηφοφόρους του, που περιέργως πώς (;) δείχνουν εντελώς
απρόθυμοι να (εκ)δηλώσουν πρόθεση νέας ψήφου προς το κυβερνών κόμμα. Εμετρήθη,
εζυγίσθη και ευρέθη ελλιπές κατά 27% το ποσοστό του κυβερνώντος κόμματος, και
τώρα Σημίτης και στελέχη τρέχουν και δεν φτάνουν. Με 73% συσπείρωση που
εμφανίζουν όλες οι δημοσκοπήσεις για το ΠΑΣΟΚ, η πρώτη θέση είναι όνειρο
(απατηλό). Ως εκ τούτου αποφασίσθηκε να επιχειρηθεί ένα «λίφτινγκ» της
τελευταίας στιγμής στην προεκλογική στρατηγική, μήπως και καταστεί δυνατόν να
πεισθούν οι οπαδοί ότι, βρε αδερφέ, τίποτε δεν άλλαξε, το ΠΑΣΟΚ της νιότης σας
(μας) είναι ίδιο με το σημερινό ΠΑΣΟΚ. Δύσκολο εγχείρημα.

Ο ήλιος του 3%

Δύσκολη είναι και η ζωή των μικρών κομμάτων, και δεν εννοούμε ΚΚΕ, ΣΥΝ και
ΔΗΚΚΙ, που είναι μεγάλα σε σχέση με τους δύο μικρότερους αυτής της εκλογικής
αναμέτρησης, την Πολιτική Άνοιξη του Αντώνη Σαμαρά και τους Φιλελεύθερους του
Στέφανου Μάνου. Οι μικροί λοιπόν παλεύουν για να κερδίσουν μια θέση στον ήλιο,
που εν προκειμένω αντιπροσωπεύει το 3% των ψήφων και αριθμητικά μεταφράζεται
σε περίπου 220.000 ψήφους. Και μη πει κανείς και τι είναι 220.000 ψήφοι, διότι
όπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις έχουν να καλύψουν πολύ έδαφος ακόμη. Η «Άνοιξη»
είναι σε καλύτερη μοίρα ­ πάντα κατά τις δημοσκοπήσεις ­ οι Φιλελεύθεροι σε
χειρότερη, η προσπάθεια και για τους δύο, μεγάλη.

Το… πριμ μεταφέρεται

Μεγάλη φαίνεται να είναι και η μάχη που δίνουν οι τρεις μικροί της Βουλής, το
ΚΚΕ, ο ΣΥΝ και το ΔΗΚΚΙ, για την κατάκτηση της τρίτης θέσης σ’ αυτές τις
εκλογές. Η κατάσταση θυμίζει κάτι από το ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα της Α9
Εθνικής. ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ. αγωνίζονται για μια θέση στο Τσάμπιονς Λιγκ, ΚΚΕ, ΣΥΝ
και ΔΗΚΚΙ, για την τρίτη θέση που οδηγεί στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Τα τρία κόμματα
που μπορεί να κερδίσουν αθροιστικά ακόμη και το 30% των ψήφων ­ το μεγαλύτερο
μεταπολιτευτικά ποσοστό για τα μικρά κόμματα ­ θεωρούν ότι το ποσοστό που θα
αποκομίσουν στις 13 Ιουνίου θα είναι το πρόκριμα για τις εθνικές εκλογές του
επόμενου (ή μήπως του παρόντος;) χρόνου…

Γύρισαν 100 χρόνια πίσω

Ο χρόνος γιατρεύει, λένε, τις πληγές. Τούτου δοθέντος, εκείνοι που μπορούν να
υπολογίζουν τους χρόνους επούλωσης υποστηρίζουν ότι η Γιουγκοσλαβία θα
καταφέρει πάλι να ξαναγίνει κράτος μετά την παρέλευση εκατό ετών. Ακόμη κι αν
ο πόλεμος σταματήσει σήμερα ή αύριο (κάτι που δεν προκύπτει από πουθενά). Οι
ΝΑΤΟϊκοί βομβαρδισμοί που κλιμακώνονται με γεωμετρική πρόοδο, αδιαφορώντας για
ειρηνευτικές πρωτοβουλίες και διαδικασίες προσέγγισης των δύο πλευρών, δεν
έχουν αφήσει όρθια καμιά οικονομική δραστηριότητα στη γειτονική χώρα. Γιατί το
κάνουν; Διότι ο στόχος του ΝΑΤΟ πλέον είναι να δημιουργήσει λαϊκή αντίδραση
κατά του Μιλόσεβιτς εξοντώνοντας οικονομικά τη Γιουγκοσλαβία. Το γράφει η
έγκυρη αμερικανική εφημερίδα «Χέραλντ Τρίμπιουν» και για να το λέει αυτή, κάτι
θα ξέρει περισσότερο. Αφήστε δε που θεωρείται έγκυρη και αντικειμενική.

Τρίποντο με προσωπικότητα

Αντικειμενικότητα είναι το ζητούμενο σε ό,τι αφορά τη θεώρηση της
γιουγκοσλαβικής κρίσης από τα δυτικά μέσα ενημέρωσης. Τα οποία, κατ΄
αντιστοιχίαν με δικές μας κραυγαλέες περιπτώσεις (όλα υπέρ των Σέρβων),
επιδίδονται σε μεσαιωνικές απαγορεύσεις εις βάρος εκείνων που τολμούν να
αποτελέσουν την άλλη φωνή σ’ αυτό τον παράλογο πόλεμο. Εκείνων δηλαδή που
τονίζουν ότι ναι μεν υπάρχει το δράμα των Κοσοβάρων προσφύγων, αλλά υπάρχει
και το δράμα των Σέρβων που εξοντώνονται ως έθνος. Συνέβη με τον Ρεζίς Ντεμπρέ
που από τύχη απέφυγε τον λιθοβολισμό, συνέβη και με τις 22 μεγάλες
προσωπικότητες της Γαλλίας (μεταξύ τους και δυο Έλληνες, ο Κ. Γαβράς και η Ελ.
Αρβελέρ) που είδαν την επιστολή-έκκληση που συνυπέγραψαν για το τέλος του
πολέμου να οδεύει προς τα καλάθια των αχρήστων. Κι όχι όποια όποια καλάθια,
αλλά της «Λιμπερασιόν» και της «Μοντ». Που για κάποιους από μας εθεωρούντο τα
ευαγγέλια της ελευθεροτυπίας.

Έβαλε και γκολ

Τα ευαγγέλια είχαν την τιμητική τους αυτή την εβδομάδα, που κυριαρχήθηκε από
την επίσημη επίσκεψη του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου, την πρώτη από
την ανάδειξή του στον θρόνο της Νέας Ρώμης. Του επιφυλάχθηκε υποδοχή αρχηγού
κράτους και του επιδαψιλεύθηκαν τιμές που δεν μπορεί να περιγραφούν. Ο
προκαθήμενος της Ορθοδοξίας είχε την ευκαιρία να συναντηθεί με τους πάντες ­
από το σύνολο της πολιτικής ηγεσίας της χώρας και εκπροσώπους οργανώσεων και
φορέων μέχρι την ποδοσφαιρική ομάδα της ΑΕΚ, της οποίας δήλωσε οπαδός «εκ
παραδόσεως». Λόγω δικεφάλου, χρωμάτων και καταγωγής…

Άσ’ τον να λέει…

Λονδρέζος στην καταγωγή είναι αυτός ο απίστευτος εκπρόσωπος Τύπου του ΝΑΤΟ,
Τζέιμς Σέι, που κάνει ό,τι μπορεί για να αυξηθεί η αντιπάθεια προς τον
«παγκόσμιο χωροφύλακα». Η περίπτωσή του θα διδάσκεται ασφαλώς στις σχολές
δημοσίων σχέσεων, ως υπόδειγμα προς αποφυγήν ­ ως γνωστόν οι εκπρόσωποι Τύπου
εκτός από το να διαβάζουν ανακοινώσεις εκείνων που εκπροσωπούν έχουν ως κύριο
έργο να ωραιοποιούν την εικόνα τους. Ο κ. Σέι είναι ο άνθρωπος που κάνει ό,τι
μπορεί για να σπάσεις την τηλεόραση, κάθε φορά που κάνει δηλώσεις. Και είναι ο
άνθρωπος που δοκιμάζει τις αντοχές των δημοσιογράφων στο κρίσιμο θέμα του αν
και κατά πόσο δικαιούνται να αντιπαθούν κάποιον κατά την άσκηση του
επαγγέλματός τους. Ερώτηση χωρίς απάντηση.

Ένας εναντίον ενός

Απαντήσεις, και δη πειστικές, είναι το ζητούμενο στην τηλεοπτική μονομαχία του
Κώστα Σημίτη με τον Κώστα Καραμανλή της ερχόμενης Κυριακής. Τελικά «πέρασε»
της κυβέρνησης και η Ν.Δ. αποδέχθηκε την πρόκληση να έχει η κοινή τηλεοπτική
εμφάνιση των δυο αρχηγών αυτό τον χαρακτήρα. Όσοι είχαν παρακολουθήσει εξ
αρχής το σχετικό σίριαλ θυμούνται ότι η Ν.Δ. πονηρά σκεπτόμενη είχε προτείνει
να είναι όλοι οι πολιτικοί αρχηγοί μαζί έτσι ώστε να είναι από τη μια μεριά ο
Κ. Σημίτης και από την άλλη όλοι οι άλλοι. Και να ρωτάει ο ένας, να
τοποθετούνται οι υπόλοιποι και ο Κ. Σημίτης να μην προλαβαίνει να μαζεύει την
μπάλα από τα δίχτυα. Ωραίος διάλογος…