Φροντιστήρια με… φιλοδοξίες ιδιωτικών εκπαιδευτηρίων

«Σήμερα το φροντιστήριο πάει εκδρομή!». «Στο τέλος του χρόνου
προγραμματίζονται εκδηλώσεις με τη συμμετοχή της χορωδίας του φροντιστηρίου!».
Οι εκφράσεις αυτές ακούγονται όλο και πιο συχνά στους κύκλους των ιδιωτικών
φροντιστηρίων Μέσης Εκπαίδευσης, αφού η βοηθητική διδασκαλία και η
προετοιμασία για τις Γενικές Εξετάσεις δεν είναι πλέον το μοναδικό
αντικείμενο. Τα φροντιστήρια αποτελούν σήμερα ολόκληρους οργανισμούς που
εξασφαλίζουν για τους μαθητές… κάτι παραπάνω από την ενίσχυση στα μαθήματα
του Γυμνασίου, του Λυκείου και των διαφόρων κατευθύνσεων. Ποικίλες
δραστηριότητες με διδακτικό, αλλά και πολιτιστικό χαρακτήρα έχουν μπει στο
πρόγραμμα πολλών μεγάλων φροντιστηρίων της Αθήνας και των προαστίων που
τείνουν πλέον να εξελιχθούν σε ιδιωτικά σχολεία. Οι μαθητές των φροντιστηρίων
αυτών, που συνήθως ξεπερνούν σε αριθμό τους μαθητές των συνοικιακών
φροντιστηρίων, περνούν πολλές ώρες της ημέρας μέσα στον χώρο του φροντιστηρίου
και, εκτός από τα μαθήματα που έχουν επιλέξει να διδάσκονται,
δραστηριοποιούνται και σε άλλα επίπεδα, όπως είναι τα εργαστήρια θετικής και
τεχνικής κατεύθυνσης, οι ξένες γλώσσες και οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές. Συχνά
παίρνουν μέρος και σε μουσικές ή θεατρικές δραστηριότητες και συμμετέχουν σε
εκπαιδευτικές εκδρομές.

Ο επαγγελματικός προσανατολισμός, μέσα στο φροντιστήριο ή με επισκέψεις σε
διάφορους χώρους, είναι ακόμα μια από τις «έξτρα» δραστηριότητες της
φροντιστηριακής ζωής. Οι μαθητές του Γυμνασίου και της Α΄ Λυκείου
παρακολουθούν ενημερωτικές ημερίδες για τις επιλογές που έχουν στις επόμενες
σχολικές τάξεις και για τους τελειοφοίτους του Λυκείου διοργανώνονται
ενημερωτικά σεμινάρια για την εύρεση εργασίας και τον επαγγελματικό τους
προσανατολισμό. Αλλά και η συμπλήρωση των μηχανογραφικών εντύπων για τις
Γενικές Εξετάσεις γίνονται, δοκιμαστικά, μέσα στο φροντιστήριο με τη βοήθεια
των καθηγητών.

«Η λέξη φροντιστήριο δεν μας χωράει πια. Σήμερα μιλάμε για φροντιστηριακούς
οργανισμούς με δραστηριότητα πολύ ευρύτερη από αυτήν που είχαν πριν από κάποια
χρόνια» αναφέρει η κ. Έφη Παπαδέα, πρόεδρος της Ομοσπονδίας Φροντιστών
Ελλάδας. Όπως λέει η κ. Παπαδέα, «ακόμα και η διαμόρφωση των αιθουσών του
φροντιστηρίου έχει αλλάξει. Τα θρανία δεν είναι πια στην κλασική διάταξη, το
ένα πίσω από το άλλο, αλλά τοποθετούνται σε σχήμα “Π”, ώστε οι μαθητές να
είναι σε επικοινωνία όχι μόνο με τον καθηγητή, αλλά και μεταξύ τους. Τώρα πια
για κάθε μάθημα υπάρχει ξεχωριστή αίθουσα με τον κατάλληλο εξοπλισμό».

Ο πρόεδρος του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου κ. Θεόδωρος Εξαρχάκος θεωρεί ότι προς
το παρόν η λειτουργία των φροντιστηρίων είναι μάλλον αναγκαία, αλλά αποτελεί
και ένα είδος μόδας. «Τα φροντιστήρια κάποτε είχαν ένα συγκεκριμένο και
ουσιαστικό ρόλο. Σήμερα έχουν γίνει μια τάση της μόδας για τους μαθητές.
Βέβαια, από τη στιγμή που παρουσιάζονται ελλείψεις στη δημόσια εκπαίδευση,
όταν δηλαδή δεν προσφέρεται στους εκπαιδευτικούς η απαραίτητη επιμόρφωση και,
επιπλέον, όταν δεν επαρκεί η υλικοτεχνική υποδομή, οι μαθητές καταφεύγουν στα
φροντιστήρια για να πετύχουν».

«Τα φροντιστήρια δεν θα είναι πια απαραίτητα, όταν ολοκληρωθεί η εκπαιδευτική
μεταρρύθμιση», αναφέρει ωστόσο ο κ. Εξαρχάκος και συνεχίζει: «Στόχος είναι να
επανέλθει ο μαθητής στο σχολείο. Αλλά χρειάζεται καιρός για να ολοκληρωθεί όλη
η αλλαγή και για να το συνειδητοποιήσουν και οι ίδιοι οι μαθητές. Αν οι
καθηγητές έχουν την κατάρτιση που χρειάζεται και αν οι μαθητές παρακολουθούν
με προσοχή τα μαθήματα του σχολείου, δεν θα χρειάζονται ενίσχυση από το
φροντιστήριο. Ακόμα και τότε όμως τα φροντιστήρια, όπως κάθε ιδιωτική
επιχείρηση, θα βρουν έναν τρόπο να επιβιώσουν».

Άννα Γιαννακοπούλου. «Μένουμε σταθεροί στον προσανατολισμό μας», τονίζει η ιδιοκτήτρια φροντιστηρίου κα Άννα Γιαννακοπούλου

Διίστανται οι απόψεις μεταξύ των ιδιοκτητών για τη μετατροπή των φροντιστηρίων
της Αθήνας σε οργανισμούς με χαρακτήρα ιδιωτικού σχολείου.

«Σκοπός μας είναι να μείνουμε στο γνωστικό αντικείμενο το οποίο ξέρουμε
καλύτερα. Να προσφέρουμε όσο το δυνατόν περισσότερα στην κατεύθυνση την οποία
υπηρετούμε από τότε που υπάρχουμε».

Αυτά υποστηρίζει η κ. Άννα Γιαννακοπούλου, ιδιοκτήτρια φροντιστηρίου στο
κέντρο της Αθήνας, σχετικά με τον προβληματισμό που επικρατεί όσον αφορά τη
νέα μορφή που παίρνουν τα φροντιστήρια.

«Βεβαίως ξέρω ότι πολλά φροντιστήρια ακολουθούν διαφορετική τακτική. Αυτό
είναι λάθος κατά τη γνώμη μου. Το σκεπτικό τους είναι ότι το ίδιο φροντιστήριο
πρέπει να καλύπτει όσο το δυνατόν περισσότερες ανάγκες, όπως η εκμάθηση
ηλεκτρονικών υπολογιστών, οι ξένες γλώσσες κ.λπ. Δεν ξέρω σε τι αποσκοπεί αυτή
διαδικασία, υποθέτω στη διατήρηση της πελατείας. Πάντως δεν με βρίσκει σύμφωνη».

Νίκος Παπαευθυμίου. Ένας από τους ιδιοκτήτες φροντιστηρίου στο κέντρο της Αθήνας

Ο κ. Νίκος Παπαευθυμίου, ένας από τους ιδιοκτήτες μεγάλου φροντιστηρίου στην
πλατεία Κάνιγγος, υποστηρίζει ότι αλλάζει μεν η φυσιογνωμία των φροντιστηρίων,
αλλά όχι προς την κατεύθυνση της μετατροπής τους σε ιδιωτικά σχολεία. «Ο
αριθμός των μαθημάτων που τα φροντιστήρια μπορούν να προσφέρουν είναι πλέον
πολύ μεγάλος. Δεν αρκούν τα τέσσερα μαθήματα της Δέσμης, αλλά χρειάζεται
προσπάθεια σε περισσότερα των δέκα μαθημάτων στις δύο τελευταίες τάξεις του
Λυκείου. Έτσι τα παιδιά πρέπει να διδαχτούν πολλά μαθήματα σε λιγότερο
αντίστοιχα χρόνο. Για αυτό το λόγο έχει μεγαλύτερη σημασία το φροντιστήριο»
τονίζει, και συμπληρώνει ότι «τα φροντιστήρια στην Αθήνα μπορούν να προσφέρουν
πολλά και να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις που δημιούργησε το εκπαιδευτικό
σύστημα. Πάντως, άλλες δραστηριότητες δεν μπορούν να αναπτυχθούν, ειδικά στις
τελευταίες τάξεις, γιατί το ενδιαφέρον και η προσπάθεια των παιδιών
επικεντρώνεται στο πώς θα μπουν στο Πανεπιστήμιο».

Πλατεία Κάνιγγος. Σε μια απέραντη φροντιστηριούπολη έχει μετατραπεί μία από τις κεντρικές πλατείες της Αθήνας

Η κυρία Δήμητρα Τσαπαρλή – Αλαμπάνου , ιδιοκτήτρια φροντιστηρίου της
περιφέρειας, πιστεύει ότι «το φροντιστήριο δεν έχει άλλη επιλογή από τη
μετατροπή του σε παράλληλο σχολείο. Οι γραφειοκρατικές δομές του δημόσιου
σχολείου αναγκάζουν τα φροντιστήρια να έχουν ένα νέο ρόλο. Εμείς εφαρμόζουμε
προγράμματα σχεδίου και γενικά τεχνικών μαθημάτων, διδασκαλία ξένων γλωσσών,
πληροφορική με υπολογιστές. Ακόμα έχουμε δημιουργήσει ομάδες ποδοσφαίρου,
μπάσκετ, ενώ διοργανώνουμε και αθλητικούς αγώνες…

Επίσης έχουμε δημιουργήσει κέντρο επαγγελματικού προσανατολισμού.
Κατευθύνουμε, ενημερώνουμε και βοηθάμε τους νέους μαθητές μας να βρουν την
καριέρα που τους ταιριάζει. Με ειδικά τεστ προσπαθούμε να βρούμε τις
δεξιότητες και τα ιδιαίτερα προσόντα του καθενός», συμπληρώνει.

Αγγελική Αγγελάκη. Θέλει να πετύχει στη Σχολή Αξιωματικών της Αστυνομίας και πάει φροντιστήριο τέσσερις φορές την εβδομάδα επί τρεις ώρες

Τέσσερις φορές την εβδομάδα επί τρεις ώρες. Τόσες πάει στο φροντιστήριο η
μαθήτρια της Γ’ Λυκείου Αγγελική Αγγελάκη. «Θέλω να περάσω στη Σχολή
Αξιωματικών της Αστυνομίας. Δίνω Δ’ Δέσμη. Φροντιστήριο πηγαίνω από πέρυσι.
Ξεκίνησα με πέντε ώρες την εβδομάδα. Ναι, το φροντιστήριο χρειάζεται. Έχει
μπει για τα καλά στη ζωή μας. Δεν μπορεί να γίνει διαφορετικά», υποστηρίζει.
Το καινούργιο εκπαιδευτικό σύστημα δεν το γνωρίζει, αλλά από τα λίγα που έχει
ακούσει πιστεύει ότι «θα χρειάζονται σίγουρα περισσότερες ώρες στο
φροντιστήριο για να μπορέσουν τα παιδιά να αντεπεξέλθουν».

Μαρίνα Παπαδημητρίου: «Αρωγό του μαθητή» θέλει το φροντιστήριο η κ. Μαρίνα Παπαδημητρίου (δεξιά στη φωτό), σύμβουλος εκπαίδευσης σε κεντρικό φροντιστήριο

Τον συμβουλευτικό χαρακτήρα του φροντιστηρίου τονίζει η σύμβουλος εκπαίδευσης
φροντιστηρίου, Μαρίνα Παπαδημητρίου. «Η αλλαγή στη διαδικασία εισαγωγής στο
Πανεπιστήμιο μάς βρήκε έτοιμους. Ο ρόλος του φροντιστηρίου δεν πρέπει να είναι
απλώς κάποιες ώρες ενισχυτικής διδασκαλίας των μαθημάτων του σχολείου, αλλά
πρέπει το φροντιστήριο να είναι στο πλευρό του μαθητή κάθε λεπτό. Εμείς
είμαστε έτοιμοι να βρεθούμε στο πλευρό του καθενός από τους 1.300 μαθητές μας.
Να τους εξηγήσουμε τα πρακτικά προβλήματα του νέου συστήματος, να τους βρούμε
τον τρόπο να πετύχουν τους στόχους που έχουν θέσει, να έρχονται κοντά μας σε
κάθε πρόβλημα. Αυτός είναι ο ρόλος του φροντιστηρίου του μέλλοντος».

Ο Βαγγέλης Σωτηρόπουλος εργάζεται σε καφετέρια που βρίσκεται σε στοά κοντά
στην Πλατεία Κάνιγγος και πιστεύει ότι η συγκεκριμένη πλατεία έχει μετατραπεί
σε πραγματική φροντιστηριούπολη. «Τις ημέρες του Αυγούστου και κάποιες
Κυριακές που δεν λειτουργεί τίποτα εδώ, βλέπει κανείς ότι χωρίς τα
φροντιστήρια δεν υπάρχει ζωή. Είναι πάρα πολλά και δίνουν ζωή σε πολλά
μαγαζιά. Δεν είναι τυχαίο ότι λειτουργούν δύο μεγάλα φαστφουντάδικα,
σουβλατζίδικα, καφενεία κ.λπ. Πιο δίπλα υπάρχει καφενείο που πουλάει τον καφέ
150 δραχμές. Ο ανταγωνισμός είναι πολύ μεγάλος, αλλά πιστεύω ότι χάρη στα
φροντιστήρια υπάρχει χώρος για όλους».