Η Ε.Ε. προωθεί πάλι την Τουρκία

Την αναβάθμιση των σχέσεων της Τουρκίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση, έτσι ώστε
να ικανοποιηθεί το αίτημα της Άγκυρας να είναι στις υπό ένταξη χώρες, προωθούν
για τη Σύνοδο Κορυφής της Ε.Ε. στην Κολωνία (3-4 Ιουνίου) οι ισχυροί της Ευρώπης.

Τα σχέδια των εταίρων ­ περιλαμβανομένης της γερμανικής προεδρίας ­ έχουν
δημιουργήσει ανησυχία στο ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών, όπου δεν κρύβουν και
την ενόχλησή τους για το γεγονός ότι όλη αυτή η μεθόδευση έγινε εκ κρυπτώ και
εκτός κοινοτικών διαδικασιών.

Οι εταίροι υποστηρίζουν ότι αφού θα αναβαθμιστεί το καθεστώς των σχέσεων
Αλβανίας και Σκοπίων με την Ένωση ­ κάτι που προβλέπεται και από το υπό
διαμόρφωση Σύμφωνο Σταθερότητας ­ πρέπει να υπάρξει γενικότερη προσαρμογή της «επετηρίδας».

Η Αθήνα, που υποστηρίζει ενθέρμως την αναβάθμιση των σχέσεων της Ένωσης με τις
βαλκανικές χώρες, δεν απορρίπτει εξολοκλήρου το σκεπτικό των εταίρων.
Υπογραμμίζει, ωστόσο, ότι, όπως ακριβώς ισχύει για όλες ανεξαιρέτως τις
υποψήφιες χώρες, πρέπει και για την Τουρκία να υπάρξουν τα ίδια ακριβώς
κριτήρια ­ δηλαδή συμμόρφωση της Άγκυρας στα ζητήματα των ανθρωπίνων
δικαιωμάτων, της δημοκρατίας και του Κυπριακού.

Στην Κολωνία, ο Πρωθυπουργός κ. Κ. Σημίτης θα επιδιώξει καταρχήν η συζήτηση
του θέματος να παραπεμφθεί στη φινλανδική προεδρία και τη Σύνοδο Κορυφής του
Ελσίνκι (σ.σ.: που εκτιμάται ότι θα είναι πιο ευαίσθητη στο θέμα των
ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τουλάχιστον). Ο κ. Σημίτης θα επικαλεστεί για την
αναβολή το γεγονός ότι δεν έχει σχηματιστεί ακόμη κυβέρνηση στην Τουρκία ­ και
άρα η Ένωση δεν γνωρίζει καν ποιες είναι οι αντιλήψεις της Άγκυρας για την
προοπτική των ευρωτουρκικών σχέσεων.

Σε περίπτωση που οι εταίροι εμμείνουν στις προθέσεις τους για «ξεκαθάρισμα»
του θέματος στην Κολωνία, όπως λένε διπλωματικές πηγές, η Αθήνα θα επιδιώξει
αυτό να μην γίνει χωρίς κάποια ευπρόσωπα ανταλλάγματα για την Ελλάδα.

Στη Σύνοδο Κορυφής της Κολωνίας, βέβαια, θα κυριαρχήσει το ζήτημα του Κοσόβου
­ και εκτιμάται ότι η προεδρία θα κάνει προσπάθεια ώστε οι «15» να εμφανιστούν
ενωμένοι και αποφασισμένοι στην αντιπαράθεση της Δύσης με τον Σλόμποταν
Μιλόσεβιτς. Μάλιστα, όπως έλεγαν διπλωματικές πηγές, το κλίμα που έχει
διαμορφωθεί δεν ευνοεί ιδιαίτερα την ανάπτυξη «αιρετικών» για την Ουάσιγκτον
και το ΝΑΤΟ θέσεων.

Οι «15» θα εγκρίνουν επίσης στη διήμερη σύνοδό τους ένα κείμενο με το οποίο
ενδυναμώνεται η Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Άμυνας (ΚΕΠΠΑ) και
ενσωματώνεται σε αυτήν η ΔΕΕ. Η Ελλάδα έχει υποβάλει δικό της υπόμνημα με τις
προτάσεις της για το κείμενο αυτό.

Στην Κολωνία θα αποφασιστεί ακόμη ο τρόπος με τον οποίο θα ρυθμιστούν οι
εκκρεμείς από τη Συνθήκη του Άμστερνταμ θεσμικές μεταβολές ­ ο αριθμός των
επιτρόπων, η στάθμιση των ψήφων και επέκταση της λήψης αποφάσεων με
πλειοψηφία. Η Αθήνα υποστηρίζει ότι η νέα διακυβερνητική διάσκεψη δεν πρέπει
να ασχοληθεί μόνο με αυτά τα θέματα, αλλά να «ανοίξει» την ατζέντα και να
αντιμετωπίσει και τα ουσιαστικά πολιτικά προβλήματα της Ένωσης.

Οι «15» θα υιοθετήσουν επίσης μία Διακήρυξη για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, η
οποία, ωστόσο, δεν είναι ουσιαστικής σημασίας. Χωρίς ιδιαίτερη σημασία
αναμένεται να είναι τελικώς και το Σύμφωνο για την Απασχόληση, η επεξεργασία
του οποίου είχε προβληθεί από τους «15» ως κάτι που θα «ισοσκελίσει» το
Σύμφωνο Σταθερότητας και τις αυστηρές του δημοσιονομικές εντολές για τις χώρες
της ζώνης του ευρώ. Ωστόσο, η Αθήνα είναι ικανοποιημένη από το αποτέλεσμα,
κυρίως διότι δίδεται ένα μήνυμα προς τους λαούς της Ευρώπης για την
αποφασιστικότητα των ηγετών να ασχοληθούν με την ανεργία.

Το «πράσινο φως» για την ολοκλήρωση του Συμφώνου Σταθερότητας και Ασφάλειας
για τη ΝΑ Ευρώπη αναμένεται να δοθεί επίσης στην Κολωνία. Η ελληνική πλευρά
έχει συμφωνήσει με αυτό, αλλά στην Αθήνα υπάρχουν και κάποιες… κρυφές
ανησυχίες ­ κυρίως για το γεγονός ότι προδιαγράφει ένα μέλλον ασφυκτικού
ελέγχου σε όλους τους τομείς (οικονομία, πολιτική κ.ά.) της ζωής των
βαλκανικών χωρών.

Πάντως, αυτό στο οποίο επιμένει κυρίως η ελληνική πλευρά είναι να γίνει σαφές
στο κείμενο του Συμφώνου ότι η Ελλάδα μετέχει μονάχα με την ιδιότητα του
μέλους της Ε.Ε. ­ όπως, για παράδειγμα, και η Σουηδία ­ και όχι ως χώρα των Βαλκανίων.