Η επιστολή κατά του πολέμου που έπνιξαν τα γαλλικά ΜΜΕ

Είκοσι δύο προσωπικότητες της Γαλλίας, ανάμεσά τους ο πρώην υπουργός
Εξωτερικών Κλοντ Σεϊσόν, ο Κώστας Γαβράς, η Ελένη Αρβελέρ, ο φωτογράφος Ανρί
Καρτιέ-Μπρεσόν, πρεσβευτές, στρατηγοί και συγγραφείς, υπέγραψαν, υπό μορφή
επιστολής, μία σειρά ερωτήσεων προς τον πρωθυπουργό της χώρας Λιονέλ Ζοσπέν.

Ελένη Αρβελέρ, Κλοντ Σεϊσόν, Κώστας Γαβράς. Τρεις από τις 22 προσωπικότητες που υπέγραψαν την επιστολή, η οποία «πνίγηκε» από τα γαλλικά ΜΜΕ

Θέλουν, γράφουν, να συμβάλουν με τον τρόπο αυτό στη συζήτηση που διεξάγεται
στη χώρα τους σχετικά με τον πόλεμο στα Βαλκάνια. Οι ερωτήσεις τους φαίνεται
όμως πως είναι ενοχλητικές, καθώς απομακρύνονται από την επίσημη γαλλική θέση
υπέρ του πολέμου. Έτσι, το Γαλλικό Πρακτορείο (AFP) έκρινε σκόπιμο να
μεταδώσει μεν το κείμενο, αλλά να «κόψει» την τελευταία παράγραφό του, καθώς
και τα ονόματα των πρεσβευτών και των στρατηγών. Η «Λιμπερασιόν» δεν
δημοσίευσε καθόλου την επιστολή και η «Λε Μοντ» έκρινε ότι δεν είναι «σκόπιμο
προς το παρόν» να την δημοσιεύσει. Φαίνεται πως τα γαλλικά μέσα ενημέρωσης
θεωρούν πως πρέπει να πνίγονται οι φωνές εκείνες που εκφράζουν για τον πόλεμο
απόψεις διαφορετικές από τις κυρίαρχες, φιλονατοϊκές και αντισερβικές, που
προωθεί η επίσημη Γαλλία.

Η επιστολή

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της επιστολής:

ΓΙΑ ΜΙΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ

ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΣΤΟΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ

Κύριε πρωθυπουργέ,

Γνωρίζοντας τη βαθιά προσήλωσή σας στη δημοκρατία, στην υπεράσπιση των καλώς
εννοουμένων συμφερόντων της χώρας μας, στην ειρήνη και στην ευημερία της
Ευρώπης, παίρνουμε το θάρρος να σας απευθύνουμε ευσεβάστως ορισμένα ερωτήματα,
με πρόθεση να διασαφηνίσουμε την απαραίτητη συζήτηση σχετικά με την τραγωδία
του Κοσόβου:

* Αληθεύει ή όχι ότι η κυβέρνηση της Σερβίας είχε, στη διάρκεια των
διαπραγματεύσεων του Ραμπουγέ, υποχωρήσει στα ουσιώδη, δηλαδή στην αποχώρηση
των στρατευμάτων της από το Κόσοβο, στην παραχώρηση μιας ευρείας αυτονομίας
στον πληθυσμό αυτής της επαρχίας και στη διοργάνωση ενός δημοψηφίσματος στο
τέλος μιας μεταβατικής περιόδου τριών ετών, για να καθοριστεί το οριστικό
καθεστώς της; Ότι στο ξέσπασμα του πολέμου εναντίον της Σερβίας οδήγησε η
άρνηση του Βελιγραδίου να δεχθεί στο Κόσοβο δυνάμεις υπό τη διοίκηση του ΝΑΤΟ;

Επιτάχυναν την έξοδο των προσφύγων

Αληθεύει ή όχι ότι, παρά πάσαν προσδοκία, τα αεροπορικά πλήγματα του ΝΑΤΟ, αν
δεν προκάλεσαν, τουλάχιστον διόγκωσαν και επιτάχυναν την τραγική έξοδο των Κοσοβάρων;

* Αληθεύει ή όχι ότι η Γαλλία, εμπιστευόμενη τους υπολογισμούς του ΝΑΤΟ, είχε
πιστέψει ότι η κυβέρνηση του Βελιγραδίου θα κατέρρεε «σε μερικές ημέρες»
μπροστά στην επιβλητική αρμάδα, που σχηματίστηκε από τα δεκαεννέα κράτη-μέλη
της Συμμαχίας;

* Αληθεύει ή όχι ότι οι μαζικές καταστροφές και οι ανθρώπινες απώλειες που
προκαλούνται στο σερβικό λαό, αντί να υπονομεύσουν την κυβέρνησή του,
προκάλεσαν ένα ισχυρό πατριωτικό ξέσπασμα ή εθνικιστικό, αν προτιμά κανείς,
που εξυπηρετεί τη σημερινή εξουσία;

* Αληθεύει ή όχι ότι αυτός ο πόλεμος, που αποφασίστηκε και διεξάγεται χωρίς τη
συμφωνία του ΟΗΕ και των δύο μονίμων μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας, της
Ρωσίας και της Κίνας, αύξησε περαιτέρω την ένταση στις διεθνείς σχέσεις και,
συνεπώς, στην αναζήτηση μιας διευθέτησης;

Η «αξιοπιστία» του ΝΑΤΟ

Αληθεύει ή όχι ότι η συνέχιση των πληγμάτων, επ’ αόριστον αν είναι απαραίτητο,
έχει ως κίνητρο κατά πρώτο λόγο την ανάγκη να διασφαλισθεί η «αξιοπιστία» του
ΝΑΤΟ στον νέο ρόλο που μόνο του ανέλαβε, δηλαδή να υπερασπίζεται, μεταξύ
άλλων, τις καταπιεζόμενες μειονότητες; Αν έτσι είναι, δεν υπάρχει άραγε
κίνδυνος αυτό το προηγούμενο να οδηγήσει το ΝΑΤΟ, τις Ηνωμένες Πολιτείες ή
οποιοδήποτε άλλο κράτος να αναγορευθεί σε χωροφύλακα, για να πλήττει άλλες
χώρες, επιλεκτικά προσδιορισμένες ως ένοχες αναλόγων κακουργημάτων; Αυτή είναι
η «νέα διεθνής τάξη» στην οποία ευελπιστεί η Γαλλία;

Κύριε πρωθυπουργέ, οι απαντήσεις σας στα ερωτήματα αυτά θα συμβάλουν σημαντικά
στην έναρξη μιας σοβαρής και ήρεμης συζήτησης, στην αναχαίτιση ενός κλίματος
μισαλλοδοξίας στη χώρα μας, όπου ορισμένοι δεν διστάζουν να χρησιμοποιούν
ύβρεις, για να κάνουν να σωπάσουν εκείνοι που αποστασιοποιούνται, έστω και
λίγο, από τις γενικά αποδεκτές ιδέες.

Ποιοι υπογράφουν

Υπογράφουν οι:

Λυσί και Ρεϊμόν Ομπράκ, πρώην αντιστασιακοί· Ελέν Αρβελέρ, πρόεδρος του
Πανεπιστημίου της Ευρώπης· Σερζ Μπουαντεβέ, πρεσβευτής της Γαλλίας· Ανρί
Καρτιέ-Μπρεσόν, φωτογράφος· Εντμόντ Σαρλ-Ρου, συγγραφέας· Κλοντ Σεϊσόν, πρώην
επίτροπος της Ευρωπαϊκής Ενωσης, πρώην υπουργός Εξωτερικών· Πιέρ Γκαλουά,
πτέραρχος ε.α.· Κώστας Γαβράς, σκηνοθέτης· Ζιζέλ Χαλιμί, δικηγόρος και πρώην
πρεσβευτής· Μαρτίν Φρανκ, φωτογράφος· καθηγητής Μαρσέλ-Φρανσίς Καν· Πασκάλ
Λεν, συγγραφέας· Πιέρ Μαγιάρ, πρεσβευτής της Γαλλίας· Ανρί Παρί, στρατηγός
ε.α. και πρόεδρος των Λεσχών Δημοκρατίας· Ζιλ Περό, συγγραφέας· Ερνέστ
Πινιόν-Ερνέστ, ζωγράφος· Γκαμπριέλ Ρομπέν, πρεσβευτής της Γαλλίας, πρώην
πρεσβευτής στο ΝΑΤΟ· Φερνάν Ρουγιόν, πρώην πρεσβευτής· Ερίκ Ρουλό,
δημοσιογράφος και πρώην πρεσβευτής· Ανρί Σερβάν, πρώην πρεσβευτής· Ζαν Βοτρέν, συγγραφέας.