[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Στον Θεό πλέον εναποθέτουν τις ελπίδες τους, για να σταματήσει αυτή η τρέλα
του πολέμου, οι Σέρβοι. Στον Θεό και οι υπόλοιποι Βαλκάνιοι, οι οποίοι κάνουν
ό,τι μπορούν να ξορκίσουν το απόλυτο κακό από τη γειτονιά τους. Πρώτοι και
καλύτεροι εμείς, που όσο να είναι είμαστε σε μια καλύτερη θέση έναντι των
υπολοίπων Βαλκανίων. Που σπρώχνουμε από εδώ, σπρώχνουμε από εκεί, βάζουμε και
λίγο τους αγκώνες και λίγο την πλάτη, τέλος πάντων, να βγούμε μπροστά στην
αναμνηστική φωτογραφία, αυτή που θα καταγράψει τους ήρωες που έδωσαν τέλος
στον πόλεμο. Ευτυχώς που ο Γιώργος Παπανδρέου είναι νέο παιδί, ευκίνητος,
καλογυμνασμένος, δείχνει ακούραστος από τα συνεχή πηγαινέλα, και φαίνεται ότι
θα τα καταφέρει. Όχι μόνο να βγει στη φωτογραφία, να εξηγούμαστε…

Τετράδα ειρήνης

… Αλλά και να βάλει την Ελλάδα στη διαδικασία ειρήνευσης στην περιοχή. Δεν
χρειάζεται να διαθέτει κανείς υψηλό δείκτη ευφυΐας για να αντιληφθεί τι
σημαίνει για μας να μετέχουμε στη διαδικασία, την ίδια ώρα που οι Τούρκοι
πανηγυρίζουν επειδή ­ επιτέλους ­ τους επέτρεψαν να βομβαρδίζουν και αυτοί την
άτυχη Σερβία. Ούτε και απαιτείται μεγάλη κατανάλωση φαιάς ουσίας για να
καταλάβουμε τι σημαίνει έναντι των υπολοίπων εταίρων στην Ευρωπαϊκή Ένωση, να
έχει συμβάλει αποφασιστικά η μικρά πλην τιμία Ελλάς στην επίλυση της κρίσης.
Αυτό ίσως εξηγεί και την παρουσία του Γ. Παπανδρέου όπου πηγαίνει αυτή η
ετερόκλητη παρέα, που την αποτελούν ένας Φινλανδός (ο Πρωθυπουργός Αχτισάαρι),
ένας Ρώσος (ο μεσολαβητής Τσερνομίρντιν) και ένας Αμερικανός (ο βοηθός
υπουργός Εξωτερικών Τάλμποτ).

Ξέρει τι παραγγέλλει

Μια παρέα φαίνεται ότι επιδιώκει να είναι η νέα Επιτροπή της Ευρωπαϊκής Ένωσης
ο νέος πρόεδρος Ρομάνο Πρόντι. Και για τον λόγο αυτό, ψάχνει άτομα που να
ταιριάζουν τα χνώτα τους μεταξύ τους και με τα δικά του. Ως εκ τούτου
ανατρέποντας τα καθιερωμένα, σύμφωνα με τα οποία οι χώρες προτείνουν τα
πρόσωπα και η Κομισιόν τούς αναθέτει «χαρτοφυλάκια», περιγράφει εκείνος τις
ιδιότητες των νέων επιτρόπων και οι πρωθυπουργοί αποκρυπτογραφούν τις
προθέσεις του για να του προτείνουν υποψήφιους και εκείνος να επιλέξει τον
«κάλλιστο» ή την «καλλίστη». Συνέβη και στην Αθήνα το ίδιο σκηνικό, μόνο που,
φίλοι-φίλοι με τον Κώστα Σημίτη, τελικά δεν τα βρήκαν. «Δεν είμαι έτοιμος»,
του είπε ο Έλληνας Πρωθυπουργός, αφού άκουσε τις προθέσεις του άλλου.
Περίσκεψη για τον ένα διορισμό…

Άλλοι θα εκτιμήσουν

Περίσκεψη προκάλεσε και η διά διορισμού ανάθεση σε διάφορους πολίτες αυτής της
χώρας να την εκπροσωπήσουν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Η διαδικασία που
κινείται οριακά ανάμεσα στα συνταγματικά δικαιώματα των αρχηγών των κομμάτων
και στην αλαζονεία της (αρχηγικής) εξουσίας δημιούργησε, όπως αναμενόταν,
προβλήματα εντός και εκτός των δύο μεγάλων κομμάτων. Όσοι κόπηκαν από τα
ψηφοδέλτια διαμαρτύρονται, διότι δεν αναγνωρίσθηκε το έργο που είχαν
επιτελέσει (;) την προηγούμενη 5ετία στο Στρασβούργο και τις Βρυξέλλες. Οι
μόνοι που δεν εκφράζονται ακόμη, αλλά θα το κάνουν στις 13 Ιουνίου, είναι οι
ψηφοφόροι. Που θα εκτιμήσουν προφανώς και τη διαδικασία του… διορισμού!

Άρχισαν να τρέχουν

Τι να σου κάνουν όμως και οι ψηφοφόροι, όταν δεν βρίσκεται κανείς να τους
ενημερώσει; Ούτε ένας υπουργός; Ούτε ένας υφυπουργός, βουλευτής; Μέλος της
Κεντρικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ; Αυτά είδε (κι αποείδε) ο Πρωθυπουργός Κώστας
Σημίτης και αφού πρώτα οργίσθηκε, έπειτα θύμωσε και εν συνεχεία άστραψε και
βρόντηξε (λένε). Η συνέχεια ήταν η αναμενόμενη: έβαλε κάτω τον κατάλογο με τα
τηλέφωνα και άρχισε να τηλεφωνεί σε υπουργούς, υφυπουργούς και βουλευτές. Τι
τους είπε; Να τρέξουν στις επαρχίες τους, να ενημερώσουν τους πολίτες για το
νόημα της εκλογής της 13ης Ιουνίου, διότι ο Πρωθυπουργός γνωρίζει περισσότερο
παντός άλλου τι σημαίνει να είναι ενημερωμένος ο ψηφοφόρος. Διότι σου λέει, αν
περιμένουμε να ενημερωθούν οι ψηφοφόροι από τις διαφημίσεις του κόμματος
σώθηκα (και σωθήκαμε)…

Κάτι άφησε η ρουκέτα

Εκείνος που σώθηκε από θαύμα ήταν ο νέος Γερμανός πρέσβης, κύριος Κούνα, ο
οποίος είδε τον Χάρο με τα μάτια του, όταν η «17 Νοέμβρη» αποφάσισε να
χτυπήσει το ΝΑΤΟ εξαπολύοντας εναντίον του μία ρουκέτα. Η ρουκέτα πήγε στην
ταράτσα της πρεσβευτικής κατοικίας, αλλά η βιασύνη των εκτελεστών προσέφερε
στην Αστυνομία το μεγαλύτερο ίσως στοιχείο που είχαν ποτέ σχετικά με τα μέλη
της οργάνωσης – φαντάσματος: κηλίδες αίματος. Ένας εκτελεστής τραυματίσθηκε
και τώρα η Αστυνομία ψάχνει την άκρη από το DNA του εκτελεστή. Δύσκολη
δουλειά, σαν να ψάχνεις ψύλλους στ’ άχυρα, αλλά κάτι είναι και αυτό. Από το να
μην έχεις τίποτε στα χέρια σου…

Ευλογημένες σχέσεις

Τα χέρια του άπλωσε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος την Πέμπτη το πρωί,
εκεί, στο ακριανό μπαλκόνι του ξενοδοχείου Μεγάλη Βρετανία και ευλόγησε τα
πλήθη που είχαν συγκεντρωθεί από κάτω για να τον υποδεχθούν, στην πρώτη του
αυτή, επίσημη επίσκεψη στην Ελλάδα. Ο Πατριάρχης, ο οποίος θα παραμείνει στην
Ελλάδα για περίπου μία εβδομάδα, έγινε δεκτός με τιμές αρχηγού κράτους και με
πολύ θερμές λαϊκές εκδηλώσεις. Από τα αξιοσημείωτα της επίσκεψης, η προσπάθεια
που κατέβαλαν τόσο ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος όσο και ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών
Χριστόδουλος να διαψεύσουν εμπράκτως τις φήμες που ήθελαν τις μεταξύ τους
σχέσεις από μέτριες έως κακές. Αν μάλιστα λυθεί και εκείνο το θέμα της
εκπροσώπησης της Εκκλησίας στις Βρυξέλλες, τότε το κατευόδιο του Πατριάρχη θα
είναι ακόμη πιο θερμό…

Σταμάτησαν στο πορτοκαλί

Θερμό επεισόδιο στο Αιγαίο επιχειρήθηκε να δημιουργηθεί, και πάλι από
εκπροσώπους ορισμένων τουρκικών μέσων ενημέρωσης, αλλά ευτυχώς τα πράγματα
αντιμετωπίστηκαν με ψυχραιμία. Όχι μόνον από το ελληνικό Λιμενικό, αλλά και
από το τουρκικό, το οποίο απέφυγε να οξύνει την κατάσταση και, κυρίως, να
παράσχει κάλυψη στις ανόητες ενέργειες των Τούρκων δημοσιογράφων. Πάντως, αυτή
η στάση που τηρήθηκε και από τις δύο πλευρές δημιουργεί ελπίδες ότι ούτε την
επόμενη φορά ­ όποτε είναι αυτή ­ τα πράγματα θα φθάσουν σε «κόκκινο» σημείο.
Κάτι μάλιστα λένε και για μιας μορφής συνεννόηση που προλαμβάνει τέτοιες εξελίξεις…

Τα χέρια είναι για να κρατούν ή να πιάνουν αντικείμενα. Πόσες κινήσεις κάνουν,
αλήθεια, κάθε μέρα; Και γιατί; Δύσκολο να υπολογίσεις. Το βέβαιο είναι ότι
εκτελούν εντολές. Και όταν ρίχνουν βόμβες πάνω από τη Γιουγκοσλαβία, κι όταν
σφίγγουν σφιχτά μικρές ζωούλες, που έρχονται στον κόσμο χωρίς να έχουν ιδέα
για τον πόλεμο. Η φωτογραφία που έκανε τον γύρο του κόσμου με την
τραυματισμένη μητέρα και το νεογέννητο μωρό της αγκαλιά, λίγη σημασία έχει αν
απεικόνιζε μια Σέρβα ή μια Κοσοβάρα μητέρα. Σημασία είχε το βλέμμα της στο
νεογέννητο μικρό, και η πίκρα που εξέφραζε. Όχι για τον δικό της τραυματισμό,
αλλά γιατί τα χείλη της, χτυπημένα, όπως και το υπόλοιπο σώμα της, από
θραύσματα, ήταν σκισμένα και γεμάτα αμυχές. Και πώς να φιλήσουν ένα μωρό χωρίς
να τραυματίσουν την τρυφερή του σάρκα;