ΜΑΤΙΕΣ Τέρατα

Για «τζάμπα μάγκες» μίλησε, προ ημερών, ο Κ. Σημίτης, στον Πειραιά. Και
εννοούσε εκείνους που είναι έξω απ’ τον χορό, δεν διακινδυνεύουν τίποτα
(«τζάμπα») και ωστόσο κάνουν τον «έξυπνο» («μάγκες») και τον «ξερόλα». Στη
γειτονιά μου, εκεί στην Αχαρνών, στη δεκαετία του ’50 και πιο πριν, εμείς
«τζάμπα μάγκες» χαρακτηρίζαμε κάτι τύπους που είχαν «πλάτες» ­ συγγενή πλούσιο
ή Χίτη ή χωροφύλακα ­ και παριστάνανε τους νταήδες. Επειδή, όμως, αυτοί οι
τύποι δεν είχαν «τσαγανό», με το πρώτο «μπαμ» ­ κάθε είδους «μπαμ» ­ άφηναν
στην άκρη το αντριλίκι και το ασικλίκι, βάζανε την ουρά στα σκέλια και… δρόμο!

Ο Τόνι Μπλερ ­ που, κάποτε, οι ανόητοι χαρήκαμε για την εκλογή του! ­ δεν
είναι μόνο «τζάμπα μάγκας» που κρατιέται από τη φούστα της μαμάς του, της
Αμερικής, και εμφανίζεται ως παλικαράς! Είναι και «υστερικός στη ρητορική
του», όπως γράφει η «Ιντιπέντεντ»! Και μεγάλη κομπλεξάρα! Αισθάνεται…
αυτοκράτορας! Γι’ αυτό κάθε τόσο πετιέται εκεί που δεν τον σπέρνουνε και,
«τσουπ», ρίχνει την πολεμόχαρη κοτσάνα του! Πιο βαριά και πιο ασήκωτη από τις
κοτσάνες του ίδιου του Κλίντον, του Σολάνα, του Κλαρκ και του απερίγραπτου
Τζέιμι Σι.

Βγήκε, πάλι, προχθές, στο μεϊντάνι κι ενώ ο Σρέντερ, ο Ντ’ Αλέμα, αλλά και ο
ίδιος ο Κλίντον έδειχναν να ρίχνουν νερό στο κρασί τους και να σκέφτονται την
αποκλιμάκωση των επιχειρήσεων, αυτός, ο κολαούζος, που περπατάει με ξένα
παπούτσια, κτυπούσε το… χέρι του στο τραπέζι και ζητούσε να σταλούν
στρατεύματα στο Κοσσυφοπέδιο!

Είπε, συγκεκριμένα στη Σόφια, ότι τα 19 μέλη του ΝΑΤΟ είναι ενωμένα και
αποφασισμένα να ολοκληρώσουν με νίκη την επίθεσή τους κατά της Γιουγκοσλαβίας.
Πρόσθεσε ότι ο αγώνας του ΝΑΤΟ είναι αγώνας του πολιτισμού, κατά της
βαρβαρότητας και της δικτατορίας! Και κατέληξε: «Γι’ αυτό θα πρέπει να
νικήσουμε, ό,τι κι αν αυτό κοστίσει»!

Την ίδια ώρα, ο υπουργός του Ρόμπιν Κουκ υπέγραφε με την Ολμπράιτ άρθρο, όπου
τονίζεται: «… Ξεκινήσαμε μια εκστρατεία ως απάντηση στην εθνοκάθαρση στο
Κόσοβο, επειδή αυτό ήταν το σωστό. Η συνέχιση αυτής της εκστρατείας παραμένει
το σωστό». Και μετά τις κορόνες για το ποιο ήταν και παραμένει σωστό, να και η
ομολογία, στο ίδιο άρθρο, για τα πραγματικά αίτια της δολοφονικής επίθεσης:
«Είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι σε μια γωνία της Ευρώπης, που είναι τόσο
σημαντική για τα συμφέροντά μας, συμβαίνουν πράγματα που συνέβαιναν πριν από
50 χρόνια περίπου!».

Αχ, βρε ανθρωπόμορφα τέρατα…