Με κομμένη την ανάσα από τα καπνογόνα

Στο περιθώριο του αγώνα, φωτιές και καπνοί. Ντροπή!

Κανείς δεν πρόκειται να συγκινηθεί από την (επαναλαμβανόμενη) αναφορά των
τραγελαφικών γεγονότων, τα οποία με μαθηματική ακρίβεια επαναλαμβάνονται κάθε
χρόνο και το μόνο που αλλάζει είναι η έδρα (ΣΕΦ, ΟΑΚΑ, Αλεξάνδρειο κ.λπ.).

Το μπάσκετ ήδη έχει μπει σε μία φθίνουσα πορεία δίχως δυνατότητα (στο άμεσο
μέλλον τουλάχιστον) ανάκαμψης και απλά χθες δέχθηκε ακόμη μία κλωτσιά στον
δρόμο προς το βάραθρο όπου κατρακυλά.

Ο αθλητικός δικαστής (πάντα βασισμένος στον πειθαρχικό κανονισμό του ΕΣΑΚΕ)
τιμώρησε μόλις χθες με 1.000.000 δραχμές τον Παναθηναϊκό για τα επεισόδια των
οπαδών του στον 4ο τελικό. Αύριο – μεθαύριο θα ρίξει λίγο πιο βαριές ποινές
(αποκλεισμό έδρας των δύο «αιώνιων» για κάποιες αγωνιστικές) τις οποίες οι δύο
ομάδες θα εκτίσουν σε ματς χωρίς ιδιαίτερη σημασία στη νέα περίοδο, αφού όλη η
χρονιά παίζεται στα πλέι οφ και εκεί θα είναι όλα εντάξει για τα νέα επεισόδια.

Οι δύο διαιτητές γνώριζαν εκ των προτέρων χθες πως θα έπρεπε ίσως να υπάρξει
νεκρός για να διακόψουν το ματς. Εδώ δίστασαν να δώσουν τουλάχιστον μία
τεχνική ποινή στους πάγκους των δύο ομάδων που ήταν καθ’ όλο τον αγώνα
προκλητικοί, το ματς θα διέκοπταν;

Η τύχη για μία ακόμα φορά ήταν με το μέρος των ρέφερι, αφού καμία φωτοβολίδα
δεν βρήκε στο κεφάλι κάποιον οπαδό και δεν υπήρξε θύμα παρά τον καταιγισμό των
φωτοβολίδων και την ανταλλαγή πυρών από τις δύο πλευρές των οπαδών.

Χρειάζεται ένας Σταύρος Δουβής να έχει το θάρρος να εκκενώσει το γήπεδο από
τους οπαδούς και των δύο ομάδων, αλλά πού να γίνει αυτό στην Ελλάδα του 2000,
όταν τα συμφέροντα των ομάδων στηρίζονται πολλές φορές στους οργανωμένους οπαδούς.

Και ειλικρινά η ατμόσφαιρα πάντα είναι πιο ζωντανή με τους οπαδούς και των δύο
ομάδων (μόνο στην Ελλάδα ισχύει η μη μετακίνηση των οργανωμένων), αλλά έχουμε
αποδείξει ότι στην Ελλάδα δεν μπορούμε να το κάνουμε αυτό. Οι οπαδοί δεν
ενδιαφέρθηκαν για την ατμόσφαιρα και ας μην μπορούσαν να αναπνεύσουν τόσο
αυτοί όσο και οι παίκτες.

Οι οπαδοί, βέβαια, για πολλοστή φορά πέρασαν από τα περίφημα μπλόκα της
αστυνομίας όχι μόνο φωτοβολίδες, αλλά και πιστόλια. Και αν οι Ολυμπιακοί τα
είχαν περάσει μέσα από την προηγουμένη, όπως συνηθίζουν να λένε οι ειδήμονες,
οι Παναθηναϊκοί τα είχαν αφήσει μέσα από το πρωτάθλημα του 1996;

Πέρα από τη βροχή φωτοβολίδων (που και εκεί οι οπαδοί για να τις ξεχωρίζουν
είχαν πράσινες και κόκκινες!!!) τα επεισόδια γενικεύτηκαν στο φινάλε όταν
οπαδοί του Ολυμπιακού έσπασαν κάποια ξύλινα κομμάτια από τα δημοσιογραφικά
θεωρεία, συνέχισαν με το σπάσιμο τεσσάρων τζαμαριών στην αίθουσα των επισήμων
και τέλος ξερίζωσαν γλάστρες και πέταξαν πολλά μεγάλα σταχτοδοχεία στη
συμπλοκή τους με τις δυνάμεις των ΜΑΤ, οι οποίες προσπάθησαν να τους απομακρύνουν.

Επεισόδια έγιναν και στα αποδυτήρια στο ημίχρονο μεταξύ Τόμιτς και Χούπμαν
(έλυσαν τις διαφορές τους για μία φάση στον αγωνιστικό χώρο), αλλά και στο
τέλος όταν ο Μπερκ, φλεγματικός Ιρλανδός, έκανε απαράδεκτες χειρονομίες σε
φίλους του Ολυμπιακού που βρίσκονταν εκεί και αυτοί με τη σειρά τους
προσπάθησαν να του το ανταποδώσουν, με αποτέλεσμα να καταστραφεί ένα ξύλινο
προστατευτικό έξω από τα αποδυτήρια του Παναθηναϊκού.

Αφήσαμε τελευταία την ενέργεια του Γιώργου Καλαϊτζή. Ο «βενιαμίν» του
Παναθηναϊκού έκανε μία απαράδεκτη χειρονομία σπάζοντας την κορυφή του
προστατευτικού πλεξιγκλάς, πανηγυρίζοντας προς τους οπαδούς του Ολυμπιακού ένα
καλάθι του Μπερκ. Ο μικρός πρέπει να μάθει καλά τους κανόνες του παιχνιδιού
και να τους εφαρμόζει όταν παίζει και όχι καθήμενος στον πάγκο, γιατί τότε δεν
προβλέπεται να παίξει πολύ.

Δηλαδή, πώς θα έπρεπε να αντιδράσουν οι Αλβέρτης και Οικονόμου, οι οποίοι
έχουν περάσει τόσα και τόσα αυτά τα χρόνια, ιδιαίτερα στα ματς με τον
Ολυμπιακό. Για τον Οικονόμου αυτή η νίκη, αλλά και το τρίποντο (που έκρινε το
ματς) που σημείωσε, αποτελούσαν όνειρο ζωής. Πανηγύρισε ακόμα και προς τους
οπαδούς του Ολυμπιακού, χωρίς όμως να ξεπεράσει τα όρια. Το ίδιο και ο
Αλβέρτης. Αντίθετα, η ενέργεια του Καλαϊτζή δυναμίτισε το παιχνίδι.

Τέλος, είναι απαράδεκτο το μπάσκετ να έχει γίνει το μοναδικό άθλημα στην
Ελλάδα στο οποίο τα τελευταία τρία χρόνια δεν γίνεται στον νικητή η απονομή
του τροπαίου. Η γλύκα τού να σηκώνεις την κούπα αμέσως μετά το νικητήριο ματς
δεν αλλάζεται με τίποτα και τελευταίοι τυχεροί ήταν οι παίκτες του Ολυμπιακού
το 1996. Δεν το επανέλαβαν ένα χρόνο αργότερα στο ΟΑΚΑ κόντρα στην ΑΕΚ, όπως
και τα δύο τελευταία χρόνια οι Παναθηναϊκοί τόσο στο σπίτι τους όσο και χθες.