Η υπομονή των νεφροπαθών εξαντλήθηκε

Αλλού λείπουν τα μηχανήματα και αλλού τα μηχανήματα υπάρχουν, αλλά δεν υπάρχει
προσωπικό και επομένως δεν λειτουργούν. Αλλού δεν γίνεται η σωστή καθαριότητα
και δεν τηρούνται προδιαγραφές ασφαλείας. Οι νησιώτες… «μεταναστεύουν» στην
Αθήνα και οι άποροι βρίσκονται σε μία καθημερινή μετανάστευση από νοσοκομείο
σε νοσοκομείο.

Μιλάμε για τους νεφροπαθείς αυτής της χώρες, που πέρα από το βάσανο της
αρρώστιας τους υφίστανται και μία απερίγραπτη ταλαιπωρία. «Η υπομονή των
νεφροπαθών εξαντλήθηκε», τονίζει ο πρόεδρος του Πανελλήνιου Συνδέσμου
Νεφροπαθών υπό Αιμοκάθαρση ή Μεταμόσχευση, κ. Γιώργος Καστρινάκης. «Ο ένας
υπουργός μάς παραπέμπει στον άλλο, η μία υπηρεσία στην άλλη. Άλλος δηλώνει
αναρμόδιος, άλλος… συναρμόδιος, άρα όχι απολύτως εξουσιοδοτημένος, για να
δώσει λύσεις. Γι’ αυτό δεν μας μένει άλλη επιλογή από το να συναντήσουμε τον
ίδιο τον Πρωθυπουργό της χώρας και να τον ενημερώσουμε για το τι συμβαίνει με
τους νεφροπαθείς».

Ο κόμπος έφθασε, λοιπόν, στο χτένι για τους νεφροπαθείς που, όπως ανακοίνωσαν
χθες, σε συνέντευξη Τύπου, θα κατέβουν την ερχόμενη Πέμπτη, 27 Μαΐου και ώρα
12 το μεσημέρι, σε συγκέντρωση στη Βουλή και από εκεί θα κατευθυνθούν προς το
Μέγαρο Μαξίμου, απαιτώντας να δουν τον Πρωθυπουργό, αποθέτοντας σε αυτόν τις
τελευταίες ελπίδες τους για τη λύση των πολλών και μεγάλων προβλημάτων τους.
Όπως για παράδειγμα:

* Όχι επαρκής αριθμός μηχανημάτων αιμοκάθαρσης (που άλλωστε δεν είναι όλα και
τόσο σύγχρονα), τα περισσότερα από τα οποία ανήκουν στον ιδιωτικό τομέα και
βρίσκονται στην Αθήνα ( μόνο το 20% είναι κρατικά). Οι πιο προβληματικές
περιοχές για τους νεφροπαθείς είναι η Κρήτη, η Λήμνος, το Μεσολόγγι, το Άργος
και η Τρίπολη.

* Τεράστια έλλειψη προσωπικού, εξαιτίας της οποίας ακόμη και υπάρχοντα
μηχανήματα δεν μπορούν να λειτουργήσουν.

Ολόκληρες οικογένειες νεφροπαθών αναγκάζονται να «μεταναστεύουν» προς κάποια
μεγάλη πόλη, προκειμένου το άρρωστο μέλος του να συνδεθεί με κάποιο ­ σωτήριο
για την ζωή του ­ μηχάνημα αιμοκάθαρσης. Ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Νεφροπαθών
υπολογίζει ότι αυτή η εσωτερική μετανάστευση προς αναζήτηση μηχανήματος αφορά
τουλάχιστον 500 οικογένειες.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα το έχουν, βεβαίως, οι άποροι νεφροπαθείς, περίπου 200,
από τους οποίους οι μισοί βρίσκονται στην περιοχή της Αττικής. Παλιότερα, με
νομοθετική ρύθμιση, οι ασθενείς αυτοί είχαν ενταχθεί ως μόνιμοι σε κάποιο
νοσοκομείο ή ιδιωτική κλινική και τα έξοδα αιμοκάθαρσης τα κάλυπτε το
υπουργείο Υγείας. Αλλά, η σχετική υπουργική απόφαση ανακλήθηκε και από τότε
άρχισε γι’ αυτούς τους ανθρώπους ένας Γολγοθάς. Μέρα παρά μέρα είναι
υποχρεωμένοι να αναζητούν ­ σε όλο τον νομό ­ το εκάστοτε εφημερεύον
νοσοκομείο, για να κάνουν την απαραίτητη για την ζωή τους αιμοκάθαρση. Πολλές
φορές τα μηχανήματα είναι κατειλημμένα από τους τακτικούς νεφροπαθείς και
αναγκάζονται να κάνουν λιγότερες ώρες αιμοκάθαρσης από ό,τι είναι απαραίτητο
για την ασφάλεια αλλά και την ποιότητα της ζωής τους.

* Δεν παίρνουν προνομιακό επίδομα ­ οι μόνοι από όλα τα άτομα με ειδικές ανάγκες.

* Οι συντάξεις που παίρνουν είναι υποτυπώδεις: π.χ. 32.000 δρχ. χωρίς επίδομα
ή άλλες παροχές…

Ο κατάλογος των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι νεφροπαθείς στη χώρα μας δεν
έχει τέλος. Ο κ. Καστρινάκης αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, στην απαράδεκτη
συμπεριφορά ορισμένων μελών των επιτροπών υγείας προς τους νεφροπαθείς, στη
γραφειοκρατία, στο χάος των μονάδων της επαρχίας και σε πολλά άλλα. Στην
Πάτρα, όπως αναφέρθηκε, η μονάδα λειτουργεί με έξι βάρδιες την ημέρα, με
αποτέλεσμα να μην προλαβαίνουν να κάνουν κανονική καθαριότητα, πράγμα πολύ
επικίνδυνο για τους ασθενείς αυτούς. Και μόλις χθες το μεσημέρι, το προσωπικό
της Μονάδας Τεχνητού Νεφρού της Τρίπολης κατήγγειλε ότι είναι απλήρωτο και η
μονάδα θα κλείσει.