30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΚΑΠΩΝΗΣ

ΣΕΝΑΡΙΟΓΡΑΦΟΣ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στη Γουριά Μεσολογγίου το 1947.

ΛΑΤΡΕΥΕΙ: Τις κόρες του και τη γυναίκα του.

ΟΝΕΙΡΕΥΕΤΑΙ: Πάρα πολύ συχνά.

ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΟΥ ΠΡΟΤΙΜΑ: Δημοτικά και ρεμπέτικα.

ΔΕΝ ΑΠΟΧΩΡΙΖΕΤΑΙ ΠΟΤΕ: Την τσάντα του.

ΘΑ ΚΑΛΟΥΣΕ ΣΕ ΓΕΥΜΑ: Τον φίλο του Λευτέρη Ξανθόπουλο για να μιλήσουν
για ποίηση.

Παρότι ασχολείται με το σενάριο μόνον τρεις ώρες την ημέρα, στην τηλεόραση
παίζονται αυτή την περίοδο τρία σίριαλ δικά του, «Οι παντρεμένοι έχουν ψυχή»
(Antenna), «Οι άντρες δεν υπάρχουν πια» και «Το σημάδι του έρωτα» (Mega), ενώ
έχει αναλάβει την επιμέλεια του σεναρίου στην «Απαγορευμένη αγάπη». Ο Λευτέρης
Καπώνης έχει αδυναμία στους… «Παντρεμένους», ενώ αποφεύγει στη μικρή οθόνη
τις σαχλοκωμωδίες και τα αιματηρά γεγονότα. Πιστεύει πάντως ότι από την
τηλεόραση λείπει το καλό χιούμορ, ενώ θα πάσχει πάντα από καλές ιδέες.

ΕΡ.: Επάγγελμα… σεναριογράφος;

ΑΠ.: Ναι.

ΕΡ.: Προτιμάτε να γράφετε για κωμωδία ή δράμα;

ΑΠ.: Κωμωδία, γιατί διασκεδάζω.

ΕΡ.: Πόσες ώρες γράφετε την ημέρα;

ΑΠ.: Τρεις.

ΕΡ.: Σε ποιο σίριαλ έχετε… αδυναμία. Στους «Παντρεμένους έχουν ψυχή» ή στους
«Άνδρες δεν υπάρχουν πια»;

ΑΠ.: Στους «Παντρεμένους» που είναι πιο επιτυχημένο σίριαλ. Όμως αδυναμία έχω
στο άλλο, γιατί χρειάζεται τη βοήθειά μου.

ΕΡ.: Με ποιο γελάτε περισσότερο;

ΑΠ.: Γελάω πολύ με τους «Παντρεμένους».

ΕΡ.: Τι σας γοητεύει στο «Σημάδι του έρωτα»;

ΑΠ.: Η Βάνα Μπάρμπα.

ΕΡ.: Και στην «Απαγορευμένη αγάπη»;

ΑΠ.: Η Ελίνα και ο Δημήτρης.

ΕΡ.: Η γεύση που σας άφησε το «Τζιβαέρι»;

ΑΠ.: Πικρή. Γιατί θα μπορούσε να ήταν μια σειρά που θα άφηνε εποχή στην τηλεόραση.

ΕΡ.: Μήπως γράφετε πολλά για την τηλεόραση;

ΑΠ.: Το ίδιο αναρωτιέμαι κι εγώ. Αλλά όταν γράφω μόνον τρεις ώρες την ημέρα,
πιστεύω ότι δεν γράφω πολλά.

ΕΡ.: Τι το καινούργιο θα δούμε στο «Κρις Κρος»;

ΑΠ.: Μια άλλου είδους κωμωδία. Ένα άλλου είδους χιούμορ.

ΕΡ.: Το καλό σενάριο είναι το παν σ’ ένα σίριαλ;

ΑΠ.: Όχι. Νομίζω ότι αυτό που μετράει είναι η ιδέα.

ΕΡ.: Γιατί επιμένετε τόσο πολύ στην τηλεόραση;

ΑΠ.: Είναι τυχαίο. Τώρα ετοιμάζω ταινία.

ΕΡ.: Μετά την τηλεόραση τι;

ΑΠ.: Το θέατρο.

ΕΡ.: Για ποιο λόγο θα γυρίζατε την πλάτη στην TV;

ΑΠ.: Γιατί πια νομίζω ότι έχω δώσει πάρα πολλά.

ΕΡ.: Ο… «Ακάλυπτος» είναι υπαρκτό πρόσωπο;

ΑΠ.: Όχι, αλλά έχει επάνω του κομμάτια από πολλούς γνωστούς μου.

ΕΡ.: Μήπως ορισμένοι ρόλοι στους «Παντρεμένους έχουν ψυχή» και στους «Άνδρες
δεν υπάρχουν πια» είναι… φανταστικοί;

ΑΠ.: Θα ‘λεγα ότι όλοι οι ρόλοι και στα δύο σίριαλ είναι πραγματικοί. Απλώς η
φαντασία τούς αλλοιώνει λίγο.

ΕΡ.: Τι λείπει σήμερα από την τηλεόραση;

ΑΠ.: Νομίζω το καλό χιούμορ.

ΕΡ.: Η τηλεόραση μήπως πάσχει από… ιδέες;

ΑΠ.: Η τηλεόραση θα πάσχει πάντα από ιδέες.

ΕΡ.: Οι δικές σας ιδέες είναι… ανεξάντλητες;

ΑΠ.: Προς το παρόν έχω πολλές.

ΕΡ.: Θυμάστε το πρώτο σας σενάριο;

ΑΠ.: Ναι, ήταν ένα σενάριο μιας αστυνομικής κωμωδίας.

ΕΡ.: Τι απέγινε;

ΑΠ.: Δεν γυρίστηκε ποτέ.

ΕΡ.: Πόσο σας ενδιαφέρει η τηλεθέαση;

ΑΠ.: Μ’ ενδιαφέρει γιατί έχει σχέση με τα χρήματα που κερδίζω.

ΕΡ.: Ένα καλό σίριαλ θα πρέπει απαραίτητα να έχει και υψηλή τηλεθέαση;

ΑΠ.: Όχι, καθόλου.

ΕΡ.: Τι άλλο βλέπετε στην τηλεόραση;

ΑΠ.: Συνήθως ταινίες και τους «Δύο ξένους» αν τύχει και είμαι στο σπίτι.

ΕΡ.: Και τι αποφεύγετε;

ΑΠ.: Δεν βλέπω σαχλοκωμωδίες και τα αιματηρά γεγονότα στα δελτία ειδήσεων.

ΕΡ.: Το κέρδος σας από την τηλεόραση όλα αυτά τα χρόνια;

ΑΠ.: Ένα καλό επίπεδο ζωής και κάποιους φίλους που γνώρισα.

ΕΡ.: Υπήρχαν άνθρωποι που σας γύρισαν την πλάτη στην καριέρα σας;

ΑΠ.: Ναι, αλλά δεν θα ‘θελα να αναφέρω ονόματα.

ΕΡ.: Σε ποιον θα λέγατε σήμερα ευχαριστώ;

ΑΠ.: Στη μάνα μου και τον πατέρα μου.

ΕΡ.: Πού αρχίζει και πού τελειώνει ο ρόλος του σεναριογράφου;

ΑΠ.: Αρχίζει με τη σύλληψη της ιδέας και τελειώνει μόνον όταν προβληθεί το επεισόδιο.

ΕΡ.: Πώς αντιδράτε όταν δέχεστε παρεμβάσεις στα κείμενά σας;

ΑΠ.: Δεν συμβαίνει ποτέ.