ΤΡΙΤΗ ΑΠΟΨΗ Ροδάκινα και βόμβες

Μα, επιτέλους, εδώ ο κόσμος καίγεται, για ροδάκινα θα κουβεντιάζουμε! Ο κόσμος
καίγεται πραγματικά. Καίγεται πλάι στο σπίτι μας. Σε εικοσιτετράωρη επιφυλακή
οι δικοί μας πυροσβέστες, μπας κι αρπάξουμε κι εμείς καμιά φωτιά.

Εδώ είναι Μπαλκάνια, δεν είναι παίξε-γέλασε. Και μέσα σε όλα να σου
εμφανίζεται ξαφνικά παραπονούμενη η… απόμακρη Χιλή! Μα τι της κάναμε της
Χιλής; Τι έχουμε να μοιράσουμε μαζί της; Ούτε γείτονες είμαστε, ούτε τίποτα.
Να ήταν η Τουρκία ή τα Σκόπια, να το καταλάβει κανείς, γείτονες είναι. Αν δεν
μας φορτωθούν οι γείτονες ποιος θα μας φορτωθεί. Αλλά η Χιλή!

Και όμως. Στον αιώνα της παγκοσμιοποίησης το βρίσκεις από εκεί που δεν το
περιμένεις. Η Χιλή έχει αληθινά και σοβαρά παράπονα εναντίον μας. Της
κλείνουμε τις αγορές για τα ροδάκινά της. Γιατί, αν δεν το ξέρατε, η Ελλάδα
παράγει εξαιρετικής ποιότητας ροδάκινα. Δίχως υπερβολή, τα καλύτερα ροδάκινα
του κόσμου. Και δεν φτάνει που τα παράγει. Τα κάνει κονσέρβα και τα εξάγει στα
πέρατα της οικουμένης, μέχρι και στο Περού, τη Βραζιλία, το Μεξικό,
παραδοσιακές, μέχρι σήμερα, αγορές της Χιλής, μέχρις εκεί έχει φθάσει η
Ελλάδα, η τρομερή ροδακινού. Πεντακόσια εκατομμύρια δολάρια είναι η συνολική
αξία της παγκόσμιας αγοράς για το ροδάκινο. Τα τριακόσια πενήντα, το εβδομήντα
τοις εκατό, τα καλύπτει η Ευρώπη, δηλαδή κατά κύριο λόγο η Ελλάδα. Ενώ το
μερίδιο της Χιλής φθάνει δεν φθάνει τα τριάντα εκατομμύρια. Αν δεν υπήρχε ο
ελληνικός ανταγωνισμός, το ποσό αυτό θα μπορούσε να πενταπλασιασθεί. Τα
τριάντα εκατομμύρια να γίνουν εκατόν πενήντα. Πώς να μην τα βάλει η Χιλή μαζί μας.

Μας αμφισβητεί δηλαδή το δικαίωμα να την ανταγωνιζόμαστε; Να μην φτιάξουμε κι
εμείς μοίρα στον τροπικό ήλιο της Λατινικής Αμερικής; Είναι δυνατόν να σταθούν
τέτοια παράπονα σε μια διεθνή κοινότητα που στηρίζεται στην παγκοσμιοποίηση
της οικονομίας; Που έχει θεοποιήσει τον ανταγωνισμό; Πού ακούστηκε! Η Χιλή,
όσο κι να ζηλεύει τη ροδακινοευτυχία μας, δεν μπορεί να μας κατηγορεί για την
εμπορική μας επιτυχία. Μας κατηγορεί για αθέμιτη επιτυχία. Δεν κατακτήσαμε,
λέει, τη θέση μας με το σπαθί μας. Την κατακτήσαμε με το σπαθί των επιδοτήσεων
της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Γι’ αυτό, αν τελικά η Χιλή αποφασίσει να προσφύγει στις
διεθνείς εμπορικές αρχές ­ στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου υποθέτω ­ δεν θα
σύρει μόνον εμάς εναγόμενους. Θα μας κάτσει στο σκαμνί μαζί με την Ευρωπαϊκή
Ένωση. Γιατί, όπως γράφει το σχετικό ρεπορτάζ στους Financial Times, «ομάδα
από ανεξάρτητους μελετητές του Καθολικού Πανεπιστημίου της Λουβέν στο Βέλγιο
ανακάλυψε ότι Έλληνες αγρότες εισπράττουν αποζημιώσεις για απόσυρση ροδακίνων
που στη συνέχεια τα μεταπωλούν στα κονσερβοποιεία σε μειωμένες τιμές». Και
έτσι οι ελληνικές κονσέρβες, πάμφθηνες, πλέον, καταλήγουν να κατατροπώνουν το
χιλιανό ροδάκινο μέσα στην ίδια την αυλή του.

Κι εμείς πενθούσαμε για το χαμένο ροδάκινο τόσα χρόνια! Μας έπιανε άγχος πως η
ΚΑΠ, αυτή η σατανική εφεύρεση των πανάθλιων Φράγκων, είχε διαφθείρει τα αγνά,
ορεσίβια, παραγωγικά μας ήθη. Ότι μας έσπρωχνε να παράγουμε τα ωραία, τραγανά
μας ροδάκινα όχι για τον καταναλωτή που τον λατρεύουμε ως γνωστόν αλλά για τη
χωματερή! Κούνια που μας κούναγε! Για το Περού, για τη Βραζιλία, για το Μεξικό
τα παράγαμε. Ω χωματερή, πού είναι η νίκη σου. Το ροδάκινον ανέστη. Έτσι
τουλάχιστον ισχυρίζεται το Καθολικό Πανεπιστήμιο της Λουβέν. Να είναι άραγε
και αυτοί τμήμα της συνωμοσίας του Χάντιγκτον εναντίον της Ορθοδοξίας; Πάντως
πολλά ανορθόδοξα μας αποδίδουν.

Ελλάδα μέσο κατά κεφαλήν εισόδημα έντεκα με δώδεκα χιλιάδες δολάρια. Χιλή,
Περού, Βραζιλία, Μεξικό, μέσο κατά κεφαλήν εισόδημα να φτάνει άραγε τα
δύο-τρεις χιλιάδες δολάρια; Δεν είναι καιρός να κάνουμε λίγο τόπο στο παγκόσιο
εμπόριο και γι’ αυτούς του καημένους τους ανθρώπους; Τους σύγχρονους
κολασμένους της Γης; Είναι αυτό διεθνής αλληλεγγύη; Η πλούσια Ευρωπαϊκή Ένωση
να παίρνει το ροδάκινο από το στόμα του πεινασμένου Χιλιανού αγρότη; Ναι. Για
τον Χιλιανό αγρότη θα άξιζε και θα έπρεπε να το κάνουμε.

Για να δούμε λίγο παρακάτω. «Και άλλοι εξαγωγείς φρούτων», συνεχίζουν οι
Financial Times, «όπως η Αυστραλία, η Νότια Αφρική, η Αργεντινή και οι ναι,
μάλιστα, οι ΗΠΑ υποστηρίζουν τις προσπάθειες της Χιλής… Παραγωγοί και
κονσερβοποιοί ροδακίνων των ΗΠΑ πιέζουν σχετικά την Ευρωπαϊκή Ένωση είκοσι χρόνια».

Ελλάδα, Χιλή, Βραζιλία, Περού, Μεξικό, Νότια Αφρική, Αργεντινή, Βέλγιο,
Αυστραλία και εις το βάθος ΗΠΑ. Να την καταργήσουμε την Κοινή Αγροτική
Πολιτική για χάρη του Τρίτου Κόσμου. Να την καταργήσουμε και για χάρη της
Αυστραλίας και των ΗΠΑ; Πόσο μπερδεμένοι έχουν γίνει οι δρόμοι της παγκόσμιας
συνεργασίας εκεί που διασταυρώνονται τα ροδάκινα με τις βόμβες.

Ο Γιώργος Κατηφόρης είναι ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ.