ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Ο πόλεμος

Επιστολές για τον πόλεμο και πάλι. Δημοσιεύω σύντομες περιλήψεις τους, για να
μη χάσουν την επικαιρότητά τους (την έπαθα με επιστολές για τον Οτζαλάν και
έβαλα γνώση. Πάντως, θα τις δημοσιεύσω κι αυτές, σύντομα).

Δημ. Τσιάκας, Κρήτης 3, Κηφισιά: «Μετά την κατάρρευση του Συμφώνου της
Βαρσοβίας, που ισορροπούσε την τραμπάλα λειτουργώντας σαν αντίβαρο, το ΝΑΤΟ
ψάχνει εναγωνίως να βρει δικαιολογία ύπαρξης και ρόλο. Η προσπάθειά του να
καπελώσει ολοκληρωτικά τον ΟΗΕ δεν έπιασε. Πρέπει να υπάρξει οπωσδήποτε ένα
αντίπαλο δέος, γιατί οι σπασμωδικές δραστηριότητες, τύπου χωροφύλακα τιμωρού,
πότε εναντίον του Σαντάμ και πότε εναντίον του Μιλόσεβιτς, όσο και αν
διαρκέσουν, δεν φαίνονται ικανές να δικαιολογήσουν την ύπαρξη του κολοσσιαίου
αυτού οργανισμού. Η Ρωσία, που κατάντησε ζητιάνα της Δύσης, είναι αδύναμη για
να ορθώσει ανάστημα. Η μόνη δύναμη που θα έπειθε ότι μπορεί να παίξει ρόλο
αντι-ΝΑΤΟ, ανασταίνοντας τον ψυχρό πόλεμο και κρατώντας την ανθρωπότητα σε
μακροχρόνια ένταση, είναι η Κίνα».

Νικ. Αθανασόπουλος, Κρέμου 129-176, Καλλιθέα: «Η ευθύνη της σοσιαλιστικής
κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ και προσωπικά του κ. Σημίτη για τον πόλεμο, είναι μεγάλη.
Γιατί, ενώ μπορούσε να εξηγήσει στους ΝΑΤΟϊκούς συμμάχους, ότι λόγω γειτνίασης
­ άρα ιδιαιτερότητας της χώρας μας ­ αδυνατεί να συμφωνήσει στη χρήση
πυραυλικών συστημάτων εναντίον της Σερβίας, δεν έπραξε τούτο, με αποτέλεσμα να
βρεθεί “εκτεθειμένη απέναντι στην ελληνική κοινή γνώμη”. Δεν έπρεπε να
συνυπογράψει ο κ. Σημίτης. Βεβαίως, αν λέγαμε ένα τρανταχτό “όχι” στους
βομβαρδισμούς, οι πολεμικές επιχειρήσεις θα γίνονταν. Αλλά το “όχι” της
Ελλάδας θα ήταν ένα μήνυμα με πολλούς αποδέκτες».

Πρ. Μιχαηλίδης (τηλ. 3644.224): με ένα εμπνευσμένο γράμμα – «Κλήση Αυτοφώρου»,
καλεί, ως γραμματέας του Κήρυκα Αθηνών του Ιερού Βράχου του Αρείου Πάγου, τον
Τζέιμι Σι, αγνώστου πατρωνύμου, ετών 50, περίπου, πρώην δημοσιογράφο, κάτοικο
Βρυξελλών Βελγίου, στην έδρα του ΝΑΤΟ, να εμφανισθεί αυτοπροσώπως ή διά του
αντιπροσώπου του ενώπιον του ανωτέρου Δικαστηρίου, συνεδριάζοντος υπό την
Ακρόπολη των Αθηνών, για να δικαστεί ως υπαίτιος εγκωμιασμού κακουργήματος
κατ’ επάγγελμα και κατ’ εξακολούθηση και συρροή, τελουμένου αδιάλειπτα,
καθημερινά, διαρκώς, απεριόριστα και αυτόφωρα, από της 24/3/99, σύμφωνα με το
κατηγορητήριο, εδραζόμενο στην από 28/4/99 δημόσια δήλωση 2078 Ελλήνων
Ανωτάτων Δικαστών και στην ΠΚ 185 σε συνδ. προς ΠΚ 184 και το δόγμα «τις
αγορεύειν βούλεται;» του Κήρυκα Αθηνών.