ΜΑΤΙΕΣ Χαστούκια

Πείτε μου, σας παρακαλώ: ο Τζέιμι Σέι, ο εξυπνάκιας εκπρόσωπος του ΝΑΤΟ, με
αυτά που λέει, κάθε βράδυ και όπως τα λέει, δεν σας ανεβάζει το
αίμα στο κεφάλι; Και δεν σας δημιουργεί τη διάθεση αν τον συναντήσετε κάπου,
κάποτε, να τον στριμώξετε σε μια γωνιά και να τον αρχίσετε στα χαστούκια;

Είπε, προχθές, στους δημοσιογράφους για να τον ακούσει και να τον διαβάσει
όλος ο κόσμος, στην Ευρώπη και την Αμερική: «Μη βιάζεστε να βγάλετε
συμπεράσματα… Ο πόλεμος κατά του φασισμού διήρκεσε έξι χρόνια!». Και ύστερα
από λίγο: «Στις περισσότερες κυβερνήσεις δίνεται περίοδος χάριτος 100 ημερών
και εδώ είμαστε ακόμα στις 50…». Και κατόπιν: «Οι βομβαρδισμοί θα γίνονται
ολοένα και πιο σκληροί».

Με άλλα λόγια: «Μη χαιρόσαστε τζάμπα! Ο πόλεμος θα κρατήσει πολύ. Μήνες! Ίσως
και χρόνο! Για να μη μείνει τίποτα όρθιο στη Γιουγκοσλαβία! Εμείς έχουμε το
πάνω χέρι. Θα συνεχίσουμε τους βομβαρδισμούς μέχρι τέλους! Ώσπου να πει ο
Μιλόσεβιτς “ναι” και στους πέντε όρους που του έχουμε βάλει. Ναι, ναι, ναι,
ναι, ναι!».

Μιλάει έτσι και με μια ειρωνική, κάποτε, χροιά στη φωνή του, την ώρα που μια
ευρωπαϊκή χώρα, με ιστορικούς αγώνες εναντίον του ναζισμού, πριν απ’ όλα,
πνέει τα λοίσθια! Και οι νεκροί της (αφήνω τους τραυματίες…) από τις
δολοφονικές βόμβες της συμμορίας των «ειρηνοποιών» έχουν ξεπεράσει, προ
πολλού, τους χίλιους! Ρωτάω: τέτοιον άνθρωπο, «κράμα» προκλητικότητας, κακίας,
κυνισμού, σαδισμού και προστυχιάς, έχετε ξαναδεί στα μάτια σας;

Αναφέρθηκα στη λέξη «κυνισμός» και μου ήρθαν, αμέσως, στο νου οι «Ριπές» των
«ΝΕΩΝ» την περασμένη Τετάρτη. Διαβάζω: «Δεν είναι λίγοι αυτοί που ευελπιστούν
πως ο πόλεμος στη Γιουγκοσλαβία θα έχει όταν και όπως λήξει και την “καλή
πλευρά του” για τη χώρα μας. Και προσβλέπουν ήδη σε επενδύσεις με πολλά κέρδη,
στην κατεστραμμένη από βομβαρδισμούς γείτονα. Και ασφαλώς, ο κυνισμός της
κερδοσκοπίας δεν συνιστά αποκάλυψη…»

Σωστά είναι όλα αυτά. Εμείς, ειδικά, οι Έλληνες, που έχουμε στενούς δεσμούς με
τους Σέρβους, θα έπρεπε να μένουμε στο εφιαλτικό «σήμερα», να εκφράζουμε ­
όπως το κάνουμε ­ με κάθε τρόπο, τον αποτροπιασμό μας, για τα εγκλήματα του
ΝΑΤΟ και να μη σκεπτόμαστε το «κονόμι» της «επόμενης μέρας».

Υπάρχει, όμως και η άλλη πλευρά. Που λέει: «Η “επόμενη μέρα” θα έλθει. Η
Γιουγκοσλαβία, θα πρέπει να ξαναχτιστεί. Θ’ ανοίξουν δουλειές. Για ποιο λόγο,
εμείς, που ταλαιπωρούμαστε, κινδυνεύουμε κ.λπ. να μην μπούμε σε αυτές τις
δουλειές και να τις αφήσουμε για τους Γερμανούς, τους Άγγλους, τους Γάλλους
κ.λπ. που κάνουν, μαζί με τους Αμερικανούς, αυτόν τον άδικο, σκληρό και χωρίς
έλεος πόλεμο;»