Είναι λάθος τα «Απάτσι»

Η γοητεία των ελικοπτέρων «Απάτσι» έγκειται στο γεγονός ότι το ραντάρ τους
τα καθιστά ικανά να πετούν με κάθε καιρό, ακόμη και τον βαλκανικό.

Ηλικιωμένοι… εξολοθρευτές. Τα «Απάτσι Α» θεωρούνται πεπαλαιωμένα και εκτός αυτού τα μυστικά τους πρέπει να έχουν περάσει στους Σέρβους από τους Ρώσους συμμάχους τους, ήδη από την εποχή του πολέμου του Κόλπου

Μπορούν να πραγματοποιήσουν επιθέσεις, διεισδύοντας σε βάθος στο εχθρικό
έδαφος, καθώς έχουν ακτίνα δράσης δύο ωρών μόνο, με τις δύο εσωτερικές
δεξαμενές καυσίμων τους, και έτσι μπορούν να «χασομερούν», ψάχνοντας για
στόχους.

Το θανάσιμο οπλοστάσιό τους από ρουκέτες και πυροβόλα σημαίνει ότι μια πτήση
τριών από τα ελικόπτερα αυτά μπορεί να εξολοθρεύσει το μεγαλύτερο μέρος ενός
θωρακισμένου συντάγματος ­ πάντα με την προϋπόθεση, υπό τις συνθήκες που
επικρατούν στη Σερβία, ότι θα μπορέσουν να βρουν το σύνταγμα και να το αναγνωρίσουν.

Το τελευταίο αμερικανικό μοντέλο των «Απάτσι», το «Απάτσι D», με βαριά
θωράκιση και εξοπλισμένο με ένα εκπληκτικό σύστημα υψηλής τεχνολογίας, μπορεί
να καταστρέφει εχθρικά τανκ από αποστάσεις στις οποίες είναι αόρατο, χωρίς να
διατρέχει ουσιαστικά κίνδυνο. Αλλά, με το «Απάτσι D» δεν είναι ακόμη πλήρως
εξοπλισμένες ούτε καν οι δυνάμεις των ΗΠΑ.

Το «Απάτσι Α», μια δωδεκάδα από τα οποία έφτασε τελικά στην Αλβανία έπειτα από
εβδομάδες ανεξήγητης γραφειοκρατικής καθυστέρησης, είχε λαμπρές επιδόσεις
εναντίον των ιρακινών τανκ στις ανοικτές εκτάσεις της ερήμου, πριν από οκτώ
χρόνια στον Πόλεμο του Κόλπου.

Αλλά, προϋπόθεση της τότε επιτυχίας του ήταν το γεγονός ότι θωρακισμένες
χερσαίες δυνάμεις έβγαλαν τα εχθρικά τανκ από τους κρυψώνες τους.

Τα «Απάτσι», που βρίσκονται στην Αλβανία, θα πρέπει να βασιστούν για τον
εντοπισμό των στόχων τους στους αντάρτες του UCK, η αξιοπιστία των οποίων δεν
έχει αποδειχθεί.

Το «Απάτσι Α» είναι ήδη ένα ηλικιωμένο μηχάνημα, τα μυστικά του οποίου πρέπει
να έχουν περάσει στους Σέρβους από τους Ρώσους συμμάχους τους, ήδη από την
εποχή του Πολέμου του Κόλπου.

Καθώς χρησιμοποιεί καθοδηγούμενους με λέιζερ πυραύλους Hellfire, ο χειριστής
πρέπει να βλέπει τον στόχο για να στοχεύσει ­ μολονότι ο πύραυλος έχει
βεληνεκές πέντε μιλίων (ή δύο φορές την απόσταση από την οποία τα F-16 έπληξαν
κατά λάθος την αυτοκινητοπομπή των δύστυχων αμάχων).

Το γεγονός αυτό καθιστά τα «Απάτσι» πολύ ευάλωτα, παρά την ισχυρή θωράκισή
τους.

Σε μια κλειστή περιοχή, όπως το Κόσοβο, τα ελικόπτερα μπορεί να αποδειχθούν
εύκολα θηράματα για φορητούς SAM ή ακόμη και για ελαφρά αυτόματα όπλα στα
χέρια θαρραλέων και αποφασισμένων Σέρβων.

Και η ιστορία μάς διδάσκει ότι πιθανότατα τα σερβικά στρατεύματα θα είναι
θαρραλέα και αποφασισμένα, ιδιαίτερα μετά τον βομβαρδισμό των πόλεών τους (στο
Βιετνάμ οι Αμερικανοί έχασαν 5.000 ελικόπτερα).

Μολονότι στα χαρτιά εμφανίζονται ως η ναυαρχίδα του πεδίου μάχης, το κρίσιμο
ερώτημα είναι αν ο στρατηγός Ουέσλι Κλαρκ θα θελήσει να διακινδυνεύσει έστω
και ένα «Απάτσι».

Μήπως τελικά έχουμε εναποθέσει υπερβολικές ελπίδες σε μια χάρτινη τίγρη;