ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Το τσίρκο Imperium

Το πανηγύρι είχε τελειώσει γι’ απόψε.

Η συναυλία είχε σταματήσει και οι μουσικοί είχαν αποχωρήσει.

Το πλήθος αποσύρθηκε και οι παράγοντες του χωριού ξανάρχισαν τις συνεδριάσεις.

Τα ξύλινα άλογα έστεκαν ασάλευτα κάτω από την πολύχρωμη τέντα και οι ψεύτικες
βαρκούλες είχαν ακινητοποιηθεί πάνω στην περιστρεφόμενη εξέδρα.

Σ’ ένα άνοιγμα πιο κει, μια αγελάδα θήλαζε ένα κλωνοποιημένο αρτιμελές
πρόβατο. Μια μαϊμού, που είχε ερωτευθεί μια κότα, την ταλαιπωρούσε κρατώντας
την ζηλότυπα στην αγκαλιά της κι ένα περιστέρι, που δεν μπορούσε να πετάξει,
έτρεχε νευρικά με τα δύο πόδια στη γη και τ’ άλλα δύο σηκωμένα στον αέρα.

Κανείς δεν πρόσεξε έναν τεράστιο γκρίζο ποντικό, που γλίστρησε με προφύλαξη
στο σκοτάδι.

Και ξαφνικά, τα άλογα άρχισαν να καλπάζουν όλο και πιο γρήγορα, όλο και πιο
γρήγορα, και οι βάρκες να στριφογυρίζουν πάνω στην εξέδρα.

Τότε σηκώθηκε δυνατός, ζεστός, πηχτός αέρας, που τρόμαξε τα ζωντανά. Αυτά
άρχισαν να στριγγλίζουν κι έτρεχαν πέρα δώθε για να κρυφτούν.

Η μουσική τού λούνα παρκ δυνάμωνε. Οι παράγοντες διέκοψαν τους υπολογισμούς,
το πλήθος βγήκε τρομαγμένο στα κατώφλια και οι πολεμιστές όπλισαν.

­ Τι θέλεις από μας;, ρώτησε τότε μια φωνή στο σκοτάδι.

­ Να χορέψτε! Το πανηγύρι αρχίζει και πάλι!, είπε ο ποντικός χορτάτος, έχοντας
μόλις ροκανίσει τη μεγάλη άρκτο.