ΡΙΠΕΣ Η ντροπή

ΑΝ η ενημέρωση του κοινού ­ η κατά το δυνατόν πληρέστερη ­ αποτελεί τη
βασική υποχρέωση του Τύπου…

ΤΟΤΕ τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης ­ στη μεγάλη πλειοψηφία τους ­ και ­
στο σύνολό τους ­ οι απεσταλμένοι τους στα μέτωπα του πολέμου στη
Γιουγκοσλαβία επιτέλεσαν ­ και με το παραπάνω ­ το καθήκον τους…

ΜΕ την πολυφωνία και τη σφαιρικότητα που κάλυπταν κάθε πτυχή της τραγωδίας.

ΚΑΙ αν επρόκειτο να συγκριθεί αυτή η ενημέρωση με την απροκάλυπτη
μονομέρεια και προπαγάνδα του δυτικού Τύπου…

ΟΠΟΥ ­ με σπάνιες εξαιρέσεις ­ η χειραγώγηση της κοινής γνώμης με
παραπληροφόρηση κατέλυσε κάθε δεοντολογική αρχή…

ΤΟΤΕ οι κάθε λογής τιμητές, που επέκριναν τον ελληνικό Τύπο για αγνόηση
­ τάχατες ­ της εθνοκάθαρσης στο Κόσοβο, θα πρέπει να ντρέπονται.

ΓΙΑΤΙ ασφαλώς ο Τύπος στη χώρα μας που ούτε την εθνοκάθαρση δικαίωσε
ούτε τον Γιουγκοσλάβο ηγέτη αγιοποίησε…

ΣΤΑΘΗΚΕ ­ και ήταν ο μόνος ­ με υπευθυνότητα απέναντι σε όσα τρομακτικά
συντελέσθηκαν και συντελούνται ακόμη…

ΔΙΧΩΣ να παραβλέψει πως τα πρώτα θύματα του παραλογισμού και της
βαρβαρότητας ήταν οι δήθεν προστατευόμενοι με τους βομβαρδισμούς Κοσοβάροι…

ΑΛΛΑ και δίχως να υποβαθμίσει τη γενοκτονία αμάχων από «λάθη» και
«ατυχήματα», όπως έπραξε κατά σύστημα ο δυτικός Τύπος.

ΚΑΙ υπήρξαν ­ μόνα επίσης ­ τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης που εξαρχής το θύμισαν…

ΠΩΣ η προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων δεν υπάγεται στη δικαιοδοσία
στρατιωτικών Οργανισμών που…

ΚΑΤΑΛΥΟΥΝ ­ με την αλαζονεία της ισχύος τους ­ την διεθνή νομιμότητα.

ΟΙ τιμητές «το λησμόνησαν»…