Τρέμουν τώρα την κοινή γνώμη

Προβληματίζει τους ιθύνοντες του ΝΑΤΟ η φανερή μεταστροφή στην κοινή γνώμη των
χωρών-μελών για τους βομβαρδισμούς στη Γιουγκοσλαβία.

Περισσότερο, όμως, προκαλούν ανησυχία οι επικρίσεις για την
αναποτελεσματικότητα των βομβαρδισμών, χωρίς να διακρίνεται τρόπος για να
αρθεί το διπλωματικό αδιέξοδο.

Έπειτα από επτά εβδομάδες ΝΑΤΟϊκών βομβαρδισμών, ο Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς
κερδίζει τις εντυπώσεις, ενώ τα λάθη των πιλότων του ΝΑΤΟ δημιουργούν κύμα
συμπάθειας για τα αθώα θύματα. Όσο για τις αεροπορικές επιδρομές, δεν είχαν το
ίδιο αποτέλεσμα όπως στον πόλεμο του Κόλπου, ενώ το ΝΑΤΟ δεν έχει ακόμα
αποφασίσει αν τελικά θα ακολουθήσουν οι χερσαίες επιχειρήσεις.

Απαισιοδοξία Ιβάνοφ

Απαισιόδοξος εμφανίστηκε χθες ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Ιγκόρ Ιβάνοφ, που
δήλωσε ότι δεν περιμένει να βρεθεί μια «διέξοδος» για την κρίση στο Κόσοβο,
στη διάρκεια της συνόδου των υπουργών Εξωτερικών της Ομάδας των Οκτώ στη
Βόννη, εκτιμώντας, ωστόσο, ότι «και μια μικρή πρόοδος θα είναι θετική», όπως
μετέδωσε το ρωσικό ανεξάρτητο πρακτορείο Ιντερφάξ.

Η γερμανική κοινή γνώμη μεταστρέφεται ταχύτατα εναντίον του πολέμου στη
Γιουγκοσλαβία. Αυτό παραδέχονται τόσο τα κύρια άρθρα των εφημερίδων όσο και οι
δημοσκοπήσεις: 52% των Γερμανών είναι υπέρ της άμεσης και μονομερούς
κατάπαυσης των ΝΑΤΟϊκών επιδρομών. «Η συναίνεση στον πόλεμο καταρρέει», κρίνει
ο γνωστός Γερμανός πολιτικός επιστήμων, Ερνστ Ότο Τσέμπιλ.

Σ’ αυτές τις συνθήκες, η ειρηνόφιλη πτέρυγα των Πρασίνων κατάφερε οκτώ ημέρες
πριν από το έκτακτο συνέδριο του κόμματος να συμφωνήσει σ’ ένα ψήφισμα, το
οποίο ζητεί τον άμεσο και δίχως όρους τερματισμό των βομβαρδισμών και
καταδικάζει την πολιτική της γερμανικής κυβέρνησης. Αν το ψήφισμα εγκριθεί από
το συνέδριο, η επιβίωση της κυβέρνησης γίνεται αβέβαιη, σχολιάζει το γερμανικό
πρακτορείο ειδήσεων.

Η υπομονή εξαντλείται

Η υπομονή που έχει δείξει, επί τόσες εβδομάδες, η κοινή γνώμη των Δυτικών
χωρών-μελών του ΝΑΤΟ κινδυνεύει να εξαντληθεί, επειδή σε έναν πόλεμο όπου δεν
ξεχωρίζουν οι επιτυχίες, οι αποτυχίες του ΝΑΤΟ αποκτούν ιδιαίτερο βάρος,
γράφει η «Le Monde». Από τότε που ξεκίνησε η επέμβαση του ΝΑΤΟ στη
Γιουγκοσλαβία, οι ιθύνοντες στη Γαλλία εξηγούν αναλυτικά στον κόσμο τη στάση
τους καθώς και τους παράγοντες και τα αίτια που την καθορίζουν. Για
παράδειγμα, ο πρόεδρος της Δημοκρατίας Ζακ Σιράκ έκανε το βράδυ της περασμένης
Δευτέρας την πέμπτη παρέμβασή του, που προβλήθηκε τηλεοπτικά.

Έχουν δίκιο όμως οι ιθύνοντες, διότι αισθάνονται τον κίνδυνο που υπάρχει: ότι,
δηλαδή, θα τους αποκηρύξει η κοινή γνώμη, η οποία, αν και είχε αντιδράσει πολύ
θετικά στη συμμαχική στρατιωτική επιχείρηση, τώρα βρίσκεται σε σημείο όπου τα
θεωρεί πλέον όλα ακατανόητα.

Βέβαια, αν και μιλάνε πολύ, και εξηγούν και αναλύουν, εντούτοις, οι πολιτικά
υπεύθυνοι δεν απαντούν με πειστικό τρόπο στο κεντρικό ερώτημα που
προβληματίζει την κοινή γνώμη. Και αυτό είναι, απλούστατα, κατά πόσον είναι
αποτελεσματική η συμμαχική επιχείρηση. Ο Ζακ Σιράκ έδειξε, εξάλλου, στην πιο
πρόσφατη τηλεοπτική παρέμβασή του, την δυσπιστία του απέναντι στις αληθινές
προθέσεις που κρύβονται πίσω από τις ενέργειες του Γιουγκοσλάβου προέδρου, που
έλαβαν χώρα τις τελευταίες ημέρες ­ όπως είναι, για παράδειγμα, η απελευθέρωση
των τριών Αμερικανών στρατιωτών που είχαν πιαστεί αιχμάλωτοι, καθώς και οι
«προτάσεις ειρήνης» που ο Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς έστειλε στον Μπιλ Κλίντον.

Είναι γεγονός ότι κανείς δεν γελιέται από τις μανούβρες του κ. Μιλόσεβιτς.
Αλλά, κανείς δεν μπορεί να κοιμάται ήσυχος όταν έχει μέσα στα μάτια του τα
πτώματα των παιδιών που κάηκαν ζωντανά κατά λάθος ­ με συγχωρείτε, από αυτά τα
ύψη δεν έβλεπαν και πολύ καλά οι πιλότοι των ΝΑΤΟϊκών αεροσκαφών, δεν
σκέφτηκαν πως ένα λεωφορείο ή ένα ασθενοφόρο θα μπορούσε να περάσει από μια
γέφυρα ούτε πως ένα τρένο θα μπορούσε να περάσει από τις ράγες του σιδηροδρόμου…

«Είναι λυπηρό που 150 με 200 άνθρωποι σκοτώθηκαν κατά λάθος, αλλά αυτό δεν
είναι σχεδόν τίποτε εάν λάβουμε υπόψη μας την πολύ αυξημένη συχνότητα των
αεροπορικών επιδρομών», λένε, με παγωμένο τρόπο, οι στρατηγοί του ΝΑΤΟ.

Αλλά, σε έναν πόλεμο όπου δεν ξεχωρίζουν οι επιτυχίες και δεν διαφαίνεται η
λήξη του, αυτού του είδους τα λάθη και οι αποτυχίες βαραίνουν αρνητικά πάρα
πολύ. Σε βαθμό, μάλιστα, που καταστρέφουν την υποστήριξη της κοινής γνώμης των
Δυτικών χωρών για τον πόλεμο κατά της Γιουγκοσλαβίας και δίνουν στον κόσμο την
αίσθηση του παράλογου.

«Είναι μια κατάσταση που μπορεί να παρομοιαστεί με τον τετραγωνισμό τού
κύκλου», λένε οι ιθύνοντες στο Παρίσι, «εάν, δηλαδή, δεν εντείνουμε τις
επιχειρήσεις, θα μας ψέγουν για το ότι είμαστε υπερβολικά αργοί.

Εάν τις εντείνουμε, όπως είναι η περίπτωση τώρα, αυξάνονται έτσι οι κίνδυνοι
για τους πιλότους, καθώς και οι πιθανότητες λάθους».

Στροφή στη Ρωσία

Τώρα, λοιπόν, οι Δυτικοί στρέφουν προς τη Ρωσία όλες τις προσπάθειές τους,
προκειμένου να την οδηγήσουν όχι να εγκρίνει τους βομβαρδισμούς, αλλά να
αποδεχθεί τις πέντε προϋποθέσεις που εκείνοι θέτουν στο Βελιγράδι προκειμένου
να λήξει ο πόλεμος (παύση πυρός, υποχώρηση των σερβικών δυνάμεων από το
Κοσσυφοπέδιο, επιστροφή των προσφύγων, ανάπτυξη μιάς διεθνούς δύναμης στην
περιοχή, ύπαρξη ενός καθεστώτος αυτονομίας για το Κοσσυφοπέδιο).

Στόχος των Δυτικών είναι, αφού συμφωνήσουν με τη Ρωσία πάνω στις πέντε
προϋποθέσεις του ειρηνευτικού σχεδίου, να δημιουργήσουν έναν κανονισμό που να
επιβληθεί στο Βελιγράδι υπό μορφήν μιάς υποχρεωτικής απόφασης του Συμβουλίου
Ασφαλείας του ΟΗΕ.

Με βόμβες πετρελαίου επιτέθηκαν άγνωστοι σ’ ένα εστιατόριο
«Μακντόλαντς» στη Ρώμη, ενώ δύο αμερικανικά στρατιωτικά οχήματα πυρπολήθηκαν
τις πρωινές ώρες χθες έξω από την αεροπορική βάση της Βιτσέντζα, στη Βόρεια Ιταλία.

Σε ένα χωριστό επεισόδιο, μια βόμβα βενζίνης, αναμμένη, είχε αφεθεί έξω από τα
κεντρικά γραφεία της Δημοκρατικής Αριστεράς στη Ρώμη, του κυριότερου κόμματος
στην κυβέρνηση, αλλά πρόλαβαν να τη σβήσουν πριν εκραγεί. Τον περασμένο μήνα
άγνωστοι, με τη μετονομασία Επαναστατική Κομμουνιστκή Ομάδα, είχαν επιτεθεί με
βόμβες βενζίνης σε άλλα γραφεία της Δημοκρατικής Αριστεράς, διαμαρτυρόμενοι
«εναντίον του ιμπεριαλιστικού πολέμου».