Είμαστε μια μίζερη χώρα

Στις σημερινές συνθήκες, όπου συρρικνώνεται, de jure ή de facto, η κυριαρχία
των κρατών ­ κατ’ εξοχήν των μικρών ­ ενώ, αντιθέτως, αναδεικνύεται απειλητικά
επικυρίαρχη η παντοδύναμη αμερικανική αυθαιρεσία, η κυβέρνηση Σημίτη
αγωνίζεται να διαφυλάξει κεκτημένα και να βελτιώσει καταστάσεις.

ΤΟΥΤΟ στο δυσμενές πλαίσιο παλαιών και νέων δεσμεύσεων έναντι του ΝΑΤΟ, της
Ε.Ε., των ΗΠΑ διμερώς και των όρων που δημιουργεί η τουρκική διεκδικητικότητα
και υπεροπλία. Σε τέτοιο κλίμα επιδιώκει ­ συναινούσης της μείζονος
αντιπολιτεύσεως ­ την ολοκλήρωση της οικονομικής ένταξής μας στην Ε.Ε.

Και δεν διαγράφει μεν πλήρως προτεραιότητες, που θα ‘πρεπε να θεωρούνται οι
κορυφαίες, αλλά, ωστόσο, τις υποβαθμίζει επικίνδυνα. Συγκεκριμένως, αναφέρομαι
στην αεροπορική ένοπλη ισχύ και μάλιστα εξ αφορμής της πρόσφατης απόφασης του
ΚΥΣΕΑ να παραγγείλει πολεμικά αεροσκάφη.

* Ο σχολιασμός μου στηρίζεται σε όσα δημοσιοποιήθηκαν επισήμως, ή
ανεπισήμως (Μ.Μ.Ε.): δηλαδή ότι θ’ αγορασθούν 50 μαχητικά αεροσκάφη F-16 αντί
των 35 υπερσύγχρονων F-15, που όμως θα εκόστιζαν 120 δισ. δρχ. περισσότερο από
τα παραγγελθέντα. Προσέτι ότι η επιλογή των F-16 πλεονεκτεί λόγω
αντισταθμιστικών ωφελημάτων και περιορισμού ανεπιθύμητης πολυτυπίας. Η
παραγγελία περιλαμβάνει και αντικατάσταση απολεσθέντων Μιράζ και άλλων
μικρότερων μονάδων. Παλαιότερα ελέγετο ότι τα F-15 θα σμίκρυναν καθοριστικά το
έλλειμμα αεροπορικής ισχύος μας έναντι της Τουρκίας και ότι γι’ αυτό η
εισήγηση του ΓΕΑ ήταν υπέρ των F-15. Τούτο όχι μόνον δεν διαψεύσθηκε, αλλά,
εμμέσως, επιβεβαιώθηκε και από δηλώσεις του υπουργού Εθνικής Άμυνας.

* Δεν πρόκειται, βεβαίως, να εμπλακώ σε επιχειρήματα τεχνικού
χαρακτήρα. Όμως, αν είναι ακριβές ότι τα F-15 μάς έδιδαν πράγματι τέτοιο
πλεονέκτημα, εύλογο θα είναι το ερώτημα του μέσου πολίτη, αν τόση πια είναι η
αδυναμία μας, ώστε να μη μπορούμε να βρούμε το ­ πράγματι σοβαρότατο ­ ποσό
των 120 δισ. δρχ., προκειμένου να βελτιώσουμε αποφασιστικά την ζωτικής
σημασίας αεροπορική – αποτρεπτική ισχύ μας. Αν η απάντηση στο ερώτημα είναι
καταφατική σχηματίζεται μια άκρως αποθαρρυντική εικόνα όχι απλώς οικονομικής
καχεξίας, αλλά, γενικότερα νοσογόνου, μιζέριας, που καλύπτει ένα πολύ ευρύτερο
ορίζοντα εκείνου των εξοπλισμών. Προσθέτω, προς ενίσχυση του συλλογισμού ότι
εσχάτως είχε αρχίσει να γίνεται ευρύτερα αποδεκτό ότι η Ελλάς μόνο με έμφαση
στην προωθημένη ποιότητα θα μπορούσε να ελπίσει εξισορρόπηση της ποσοτικής
υπεροχής της Τουρκίας, που μάλιστα τελευταίως καθίσταται και ποιοτικά αξιόλογη.

Να δοθεί απάντηση

Αν η κυβέρνηση θέλει να πείθει τον λαό οφείλει ν’ απαντήσει στο προεκτεθέν
ερώτημα με λόγια απλά, κατανοητά. Και αν, ως λόγο αυτών των επιλογών της,
επικαλεσθεί την ανάγκη οικονομιών προς επίτευξη της «περιπόθητης» ολοκλήρωσης
της ένταξης, τότε πολλοί θα διερωτηθούν πόσο σκόπιμος είναι στόχος που
προϋποθέτει υποβάθμιση της ένοπλης ικανότητας της χώρας και μάλιστα όταν και
τα οικονομικά πλεονεκτήματα της οικονομικής ολοκλήρωσης είναι, κατά πολλούς,
επισφαλή, όπως επισφαλές είναι και το μέλλον της ίδιας της ΟΝΕ.

Και όλα αυτά συμβαίνουν σε ατμόσφαιρα τουρκικής απειλής για την ακεραιότητα
της χώρας. Και προσέτι μείζονος απειλής που προκύπτει από την καλλιεργούμενη
συστηματικά από την Ουάσιγκτον (ΝΑΤΟ) δεκτικότητα ενός ασύδοτου
αμερικανονατοϊκού παρεμβατισμού προς ρύθμιση διεθνών καταστάσεων κατά τα
αμερικανικά συμφέροντα, παρά πάσαν αρχήν διεθνούς νομιμότητας. Νόμιμο εφεξής
είναι ό,τι συμφέρει στις ΗΠΑ.

Οι «πεφωτισμένοι»

Σημειωτέον συναφώς ότι κάποιοι ημέτεροι «πεφωτισμένοι» βρήκαν τώρα την ώρα ν’
αναλύουν εμβριθώς γνωστές κοινοτοπίες περί σχετικότητας της εθνικής κυριαρχίας
και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ως υπέρτερης αξίας του έθνους. Τώρα τα
θυμήθηκαν; Αυτά τους μάραναν;

Την αλήθεια

Αν θέλουμε να βγούμε από την χρόνια μιζέρια, η κυβέρνηση πρώτα απ’ όλα να πει
στον λαό όλη την αλήθεια. Γυμνή. Να του αποκαλύψει αδυναμίες αντιστάσεων και
τις ποικίλες απειλές. Να τον προετοιμάσει για θυσίες, που θα χρειασθούν, ίσως
σύντομα. Και προπαντός να εξοπλισθούμε αποτελεσματικά και ταχύρρυθμα. Φθάνουν
πια τα ηρεμιστικά.