Πού βρίσκεται η Γκρίνπις;

Η κυρία Ελένη Αλεξάνδρου απευθύνεται στην «άφαντη» οργάνωση Γκρίνπις, σχετικά
με τις ΝΑΤΟϊκές επιδρομές στη Σερβία, ενώ η κυρία Παρασκευή Κοψίδη – Βρεττού
κάνει έκκληση στην οργάνωση να δραστηριοποιηθεί:

«Ο πόλεμος στη Γιουγκοσλαβία είναι αιτία και λόγος να φανούν οι πολιτικές,
πολιτισμικές, ανθρωπιστικές και περιβαλλοντικές ευαισθησίες όλων μας. Ο
πόλεμος συνεχίζεται και θα συνεχιστεί, δυστυχώς, όπως φαίνεται, και εκείνο που
ξεχωρίζει είναι ότι στις συνεχείς και καθημερινές συζητήσεις, επεμβάσεις και
αγωνίες ειδικών και μη από τα ΜΜΕ, ακούγονται χιλιάδες διαφορετικές απόψεις
και φωνές πλην μίας: εκείνης των διεθνών και πανίσχυρων περιβαλλοντολογικών
οργανισμών, μεγαλύτερη των οποίων είναι η Γκρίνπις. Μία οργάνωση, που από την
ονομασία της γίνεται σήμερα πιο επίκαιρη από ποτέ, μια και μιλάμε για πράσινο
και ειρήνη και που, δυστυχώς, η παντελής απουσία εκπροσώπων, δηλώσεων και
κινητοποιήσεων μάς οδηγεί στο συμπέρασμα πως σε καίρια ζητήματα με μαζική
καταστροφή ειδών και πολεμική επέμβαση καταστροφής του περιβάλλοντος είναι απούσα.

Απούσα και σιωπηλή, τόσο ώστε να ακυρώνει κάθε ελπίδα μας και να μας πείθει
πως μία έντονη αντίδραση σε πυρηνικές δοκιμές μικρού βεληνεκούς από τους
Γάλλους είναι κατά την οργάνωση μεγίστης σημασίας γεγονός, ενώ η καταστροφή
των βιοτόπων, του περιβάλλοντος, της πανίδας και χλωρίδας των Βαλκανίων, ως
αποτέλεσμα των βομβαρδισμών του ΝΑΤΟ, είναι μείζονος αξίας ζήτημα για
ουσιαστική επέμβαση και έντονη διαμαρτυρία.

Αν ισχύει αυτό που ακούγεται ότι το κέντρο διοίκησης της εν λόγω οργάνωσης
βρίσκεται στην Ελβετία, τότε καλώς οι υπεύθυνοι της Γρίνπις τηρούν σιωπή και
στάση ιχθύος, όμοια με εκείνη που γενικώς και ιστορικώς τηρεί σε κάθε πολεμική
κατάσταση και η Ελβετία, ως τραπεζικός υποθηκοφύλαξ των διεθνών κεφαλαίων και
όσων θα παραχθούν από την πολεμική κρίση στη Γιουγκοσλαβία σήμερα.

Επειδή τα πρόσωπα και οι διαθέσεις φαίνονται σε ιδιαιτέρως δύσκολους καιρούς
και καταστάσεις, λυπάμαι που η πανίσχυρη από οικονομική, πολιτική και
ακτιβιστική άποψη οργάνωση αποδεικνύει και στον τελευταίο ανησυχούντα, ως προς
τα θέματα περιβάλλοντος, ότι τα μεγάλα λόγια είναι φτώχεια. Τελικώς, η
περίφημη Γκρίνπις με δίκτυο σε όλον τον κόσμο, και κυρίως στην Ευρώπη και στις
ΗΠΑ, απέδειξε στην παρούσα εντονότατη περιβαλλοντική καταστροφή στα Βαλκάνια,
πόσο ούτε για το πράσινο ενδιαφέρεται ούτε βεβαίως και για την ειρήνη.

Κατά τα άλλα, πράσινες βαρκούλες και κρεμασμένοι Γκρινπισίτες πάνω σε
καραβάκια, που κινδυνεύουν να μολύνουν τις θάλασσες, στο μέλλον δεν θα μας
συγκινούν για να ρίξουμε τον… οβολό μας στο Μεγάλο Ελβετικό Ταμείο».

Και έκκληση

Έκκληση στην Γκρίνπις να δραστηριοποιηθεί για την αντιμετώπιση των οικολογικών
συνεπειών του πολέμου στη Γιουγκοσλαβία απευθύνουν οι περιβαλλοντολογικές
ομάδες των σχολείων της Μέσης Εκπαίδευσης της Λευκάδας και η δρ Παρασκευή
Κοψιδή-Βρεττού, υπεύθυνη Π.Ε. Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης του Νομού Λευκάδας:

«Αυτές τις ώρες της αγωνίας και της οργής, αυτές τις ώρες του μοχθηρού
πολιτισμού και των διεστραμμένων αξιών, όπου ο αφειδώλευτος θάνατος γίνεται
έμβλημα ανθρωπισμού· όπου ο σαρκασμός της σύγχρονης πολιτικής στην παγκόσμια
σκηνή εξουθενώνει και κουρελιάζει τις αξίες και τις πίστεις μας· απορρυθμίζει
την αθώα σχέση μας με το Καλό και το Κακό. Αυτές τις ώρες, που παλινδρομεί η
Ιστορία στις πρωταρχικές της αφετηρίες: του τυφλού ενστίκτου και της δόλιας
παραπλάνησης· αυτές τις ώρες, που ο άνθρωπος αποβάλλει την ατομική του
ταυτότητα ­ το κέρδος του μακρόχρονου εκπολιτισμού του ­ και μετατρέπεται σε
άμορφη μάζα σκοπιμοτήτων στη δολερή ανοσία των εξουσιών.

Αυτές τις ημέρες, που μεθοδεύονται και υλοποιούνται ευρηματικά σενάρια
αποτρόπαιου θανάτου, με διάφορα μέσα και ποικίλες παραλλαγές, διαφορετικά για
τους “κατασκευασμένους ενόχους”, άμεσα και ακαριαία αυτά, και διαφορετικά για
τους αμήχανους θεατές του μεγάλου θρίλερ, μακροπρόθεσμα και υπομονετικά τα
δεύτερα, “κοκτέιλ” ραδιενεργών με τοξικά, που θα εμπλουτίσουν δραματικά τις
λίστες των μελλοθανάτων και θα βάλλουν σε δοκιμασία την αισιόδοξη κατάφαση του
ανθρώπου στη ζωή.

Τούτη την ώρα, κάνουμε έκκληση σε σας που διαμορφώσατε μίαν άλλη συνείδηση και
ένα πνεύμα αλληλεγγύης ανάμεσα στον άνθρωπο και τη φύση, ανάμεσα στο άτομο και
την κοινωνία· που δώσατε, με συνείδηση αποστολής, σκληρούς αγώνες σε λιγότερο
τραγικές ώρες· που είδατε τον άνθρωπο με αγωνιστική ευγένεια μέσα στα καθαρά
τοπία της ειρήνης και παλέψατε για το κέρδος της ζωής σε αυτά».