30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΝΙΚΟΣ ΚΙΑΟΣ

ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΕΣΗΕΑ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Επί Κατοχής, στη Μακεδονία.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ ΚΑΤΑ: Τα γυρίσματα των καιρών.

Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΠΟΥ ΤΟΝ ΕΠΗΡΕΑΣΕ ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥ: Φρόσω.

ΤΟ ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΠΟΥ «ΕΖΗΣΕ»: Δεν είναι ένα.

ΑΝΑΠΟΛΕΙ ΜΕ ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ: Τη φυλακή και την παρέα με τον Αντώνη.

ΑΡΙΣΤΕΡΟΣ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ, «ΡΕΑΛΙΣΤΗΣ» ΣΤΗΝ ΩΡΙΜΟΤΗΤΑ: Δεν άλλαξε.

Η ελευθεροτυπία κάθε βράδυ τουφεκίζεται στο πολύπαθο Βελιγράδι, την
«αγέρωχη» Ουάσιγκτον, τις ανερμάτιστες Βρυξέλλες.

Ο πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ, Νίκος Κιάος, δεν αναγνωρίζει στους επικριτές των
Ελλήνων ανταποκριτών στη γιουγκοσλαβική πρωτεύουσα την ιδιότητα του Θεμιστοκλή
του Αθηναίου και κάπου «διαφωνεί» με το λόγο του ποιητή, «τι κρίμα την ώρα που
ενδίδεις και πηγαίνεις για τα Σούσα…».

Πάντως διερωτάται: «Τι ψυχροί, που είναι οι υποστηριχτές της “ρεάλ πολιτίκ”…».

ΕΡ.: «… και η ελευθεροτυπία κάθε βράδυ στο Βελιγράδι τουφεκίζεται»;

ΑΠ.: Στην Ατλάντα, στην Ουάσιγκτον, στις Βρυξέλλες…

ΕΡ.: «Χις μάστερς βόις» του Μιλόσεβιτς οι Έλληνες πολεμικοί ανταποκριτές στη Γιουγκοσλαβία;

ΑΠ.: Απάντησε ο διευθυντής του BBC, που στήριξε τον απεσταλμένο του από την
επίθεση της βρετανικής κυβέρνησης.

ΕΡ.: Ο οδυρμός της Σέρβας μάνας έχει διαφορετικό «χρώμα» από εκείνον της Κοσοβάρας;

ΑΠ: Το μοιρολόι της μάνας δεν έχει χρώμα. «Γιε μου, ποια μοίρα σ’ το ‘γραφε…».

ΕΡ.: Οι Έλληνες δημοσιογράφοι «απείθαρχοι» στις… εντολές του «μεγάλου
αδελφού» της Ουάσιγκτον;

ΑΠ.: Όχι μόνο, αλλά και των «μικρών αδελφών» του.

ΕΡ.: Κρατικό συμφέρον, πολιτική σκοπιμότητα, αντικειμενική ενημέρωση ­
διαβαθμίστε τα…

ΑΠ.: Το τρίτο· και μετά κάπως το πρώτο.

ΕΡ.: «Και τι κρίμα, την ώρα που ενδίδεις και πηγαίνεις για τα Σούσα, για
σατραπείες και άλλα τέτοια…». Η πρόβλεψη του ποιητή ταιριάζει και πόσο στους
«ιθαγενείς» επικριτές των ελληνικών ΜΜΕ για τη στάση τους στον «παράλογο»
αυτόν πόλεμο;

ΑΠ.: Δεν πιστεύω ότι είναι Θεμιστοκλείς.

ΕΡ.: Μπορεί η Ελλάδα σήμερα να εγκολπωθεί τη σύσταση του ποιητή, «στο σπίτι το
δικό μου κατοικώ, ποτέ μου δεν μιμήθηκα κανένα…». Ή ας περιφρονήσουμε αυτούς
τους «λαπάδες»…

ΑΠ.: Ο λαός απέδειξε ότι έχει την ταυτότητά του.

ΕΡ.: Στις αρχές του αιώνα μας, ένας Μεγάλος του ελληνικού Πανθέου διαλάλησε:
«Η Ελλάς είναι μικρή χώρα διά να διαπράξει μίαν τόσο μεγάλην ατιμίαν», να
αθετήσει τη συμμαχία της με τη Σερβία. Μήπως υπήρξε αιθεροβάμων με τα σημερινά
«ρεαλιστικά» κριτήρια;

ΑΠ.: Τι ψυχροί, που είναι οι υποστηριχτές της «ρεάλ πολιτίκ»!

ΕΡ.: «Πόλεμος πάντων πατήρ», διατείνονται κάποιοι άλλοι. Το προσυπογράφετε;

ΑΠ.: Θα ήταν βαρβαρότητα.

ΕΡ.: Το 98% του ελληνικού λαού καταδικάζει την τιμωρία των Σέρβων. Την ίδια
ώρα τα καραβάνια της προσφυγιάς κατακλύζουν τα Βαλκάνια. Μήπως είμαστε ρατσιστές;

ΑΠ.: Όταν καταδικάζεις τον πόλεμο, αγαπάς τους ανθρώπους.

ΕΡ.: Αν συναντούσατε τον ανταποκριτή του BBC στο Βελιγράδι, Σίμψον, του οποίου
το «κεφάλι» ζητεί ο Μπλερ, τι θα του λέγατε;

ΑΠ.: Κολέγα!

ΕΡ.: Πρόεδρος της Ένωσης Συντακτών. Η γνώμη σας, για την «ποιότητα» της
ενημέρωσης στη χώρα μας;

ΑΠ.: Ο τελευταίος μήνας απέδειξε την απόσταση της χώρας μας από άλλες χώρες
εταίρων, συμμάχων.

ΕΡ.: Η ΕΣΗΕΑ περιφρουρεί και σε ποιο βαθμό την αξιοπιστία της ελληνικής δημοσιογραφίας;

ΑΠ.: Προσπαθεί στο μέγιστο βαθμό.

ΕΡ.: Η κυκλοφορία του Τύπου από χρόνο σε χρόνο περιορίζεται. Τι φταίει;

ΑΠ.: Δεν φταίνε, πάντως, οι δημοσιογράφοι.

ΕΡ.: Οι Έλληνες δημοσιογράφοι είναι οι προνομιούχοι της κοινωνίας μας;

ΑΠ.: Άλλοι έχουν προνόμια.

ΕΡ.: Οι ιδεολογικές – κομματικές θέσεις σας επηρεάζουν τη συνδικαλιστική
δραστηριότητά σας;

ΑΠ.: Δεν έχω κομματική θέση. Ναι στον ακομμάτιστο, ακηδεμόνευτο συνδικαλισμό.

ΕΡ.: Πολλά ακούγονται για «διαπλοκή» δημοσιογράφων και εξουσίας.

ΑΠ.: Ο καπνός και η φωτιά. Ας αναζητήσουμε, πάντως, μάλλον σ’ άλλα κλιμάκια
τις διαπλοκές.

ΕΡ.: Έχει ανάγκη «κάθαρσης» ο χώρος μας;

ΑΠ.: Ποιος χώρος δεν έχει;

ΕΡ.: Οι φιλοδοξίες του Νίκου Κιάου ως προέδρου της ΕΣΗΕΑ;

ΑΠ.: Να σταθεί και να προχωρήσει ο ρόλος και το κύρος του δημοσιογράφου.

ΕΡ.: Ο πόλεμος, οι διαμελισμένες ανθρώπινες σάρκες, η συναισθηματική φόρτιση
των ρεπορτάζ μάς βομβαρδίζουν καθημερινά και βέβαια «πουλάνε». Συμβαδίζουν,
όμως, με την αντικειμενική απόδοση της «είδησης»;

ΑΠ.: Η είδηση, πάντως, δεν μπορεί να είναι αφυδατωμένη.

ΕΡ.: Τα όρια δράσης του δημοσιογράφου είναι καθορισμένα ή δεν γνωρίζουν φραγμούς;

ΑΠ.: Αυτορρύθμιση.

ΕΡ.: «Αλήτες, ρουφιάνοι, δημοσιογράφοι»… αναγγέλλουν κάποιοι τοίχοι ανά την
Ελλάδα. Μας συκοφαντούν;

ΑΠ.: Φυσικά.