Τρία ερωτήματα για τις «ανθρωπιστικές επιχειρήσεις»

Τρία ερωτήματα σχετικά με τους βομβαρδισμούς της Γιουγκοσλαβίας από το ΝΑΤΟ
θέτει ο κ. Στ. Παπαντώνης, από το Άστρος:

«1) Πώς δικαιολογείται το γεγονός: Ένας μεγάλος λαός ­ ο αμερικανικός ­
με πολιτισμό και ανάπτυξη υψίστου βαθμού στη μια περίπτωση να επικρίνει και να
εγκαλεί τον πρόεδρό του για το… λεκέ της Μόνικας (!) ενώ στην άλλη να του
επιτρέπει τους βομβαρδισμούς των κάθε φορά ατακτούντων, ενέργειες που έχουν
στοιχίσει ανυπολόγιστα και έχουν προκαλέσει ποτάμια αίματος αμάχων και αθώων;

2) Αν έστω και μία από τις πολλές βόμβες είχε ριχθεί σε αμερικανικό
έδαφος θα παρακολουθούσαν οι φίλοι και σύμμαχοί μας με την ίδια ψυχραιμία;

3) Κατηγορείται, δίκαια, ο Μιλόσεβιτς για επιχειρούμενη εθνοκάθαρση.

Αναρωτιέται όμως ο κοινός νους: Με τους βομβαρδισμούς να συνεχίζονται και με
τα ασταμάτητα κύματα των αλβανοφώνων προσφύγων να εγκαταλείπουν τις εστίες
τους μειώνεται ή αυξάνει ο ξεριζωμός; Κατά ποίαν λογική λοιπόν οι σύμμαχοί μας
(!) βάφτισαν τις επιχειρήσεις τους ανθρωπιστικές;».