Μία γραμμή στην άμμο που κερδίζει τον σεβασμό

Μέχρι στιγμής τα αποτελέσματα της στρατιωτικής επέμβασης του ΝΑΤΟ στη
Γιουγκοσλαβία είναι πολύ κακά. Οι βομβαρδισμοί έδωσαν στον πρόεδρο Μιλόσεβιτς
μία άνευ προηγουμένου ευκαιρία να οδηγήσει στην εξορία περί το ένα εκατομμύριο
Κοσοβάρους. Για πρώτη φορά, εδώ και χρόνια, ένωσε τους Σέρβους πίσω από τον
δικτάτορά τους. Έθεσε σε κίνδυνο τις θαρραλέες προσπάθειες του Μαυροβουνίου να
αποστασιοποιηθεί από τον κ. Μιλόσεβιτς. Και μπορεί να έβαλε το τελευταίο καρφί
στο φέρετρο των φιλελεύθερων και των φιλοδυτικών της Ρωσίας. Υπάρχει ένα
βασικό ελάττωμα στη μέχρι στιγμής στρατηγική και έχει κανείς καθήκον να το
αναφέρει. Εφόσον το ΝΑΤΟ θέλει να επιβάλει μία πολιτική συμφωνία, ήταν ανόητο
να αποκλείσει τόσο κατηγορηματικά τη χρήση χερσαίων δυνάμεων. Ο κ. Μιλόσεβιτς
και οι Σέρβοι γνωρίζουν ότι αν αντέξουν τους αεροπορικούς βομβαρδισμούς,
ουδείς θα τους διώξει από το Κόσοβο. Κατά τη γνώμη μου, το ΝΑΤΟ έχει τρεις
επιλογές: Αν ο Μπιλ Κλίντον και ο Τόνι Μπλερ πιστεύουν πραγματικά ότι μόνον οι
βομβαρδισμοί θα αναγκάσουν τον κ. Μιλόσεβιτς να αποδεχθεί όλες τις απαιτήσεις
τους, πρέπει να τους συνεχίσουν και ο καιρός θα δείξει αν έχουν δίκιο ή άδικο.
Αν, έστω και ιδιωτικά, έχουν χάσει την πίστη τους στη στρατηγική των
βομβαρδισμών και μόνο, αλλά εξακολουθούν να μην θέλουν χερσαίες δυνάμεις,
πρέπει να προετοιμάσουν το κοινό για το γεγονός ότι οι Σέρβοι θα παραμείνουν
στο Κόσοβο και ότι το ΝΑΤΟ θα υποστεί σημαντική ήττα. Ένα τέτοιο τέλος θα ήταν
καταστροφή τόσο για το ΝΑΤΟ όσο και για τους Κοσοβάρους. Μένει η τρίτη
επιλογή, αυτή των χερσαίων δυνάμεων. Πριν από τρεις εβδομάδες, θα ήμουν
αντίθετος στην ανάπτυξή τους. Εξακολουθώ να πιστεύω ότι το αποτέλεσμα μιας
πιθανής ανάπτυξής τους θα είναι χρόνια στρατιωτικής κατοχής, ανταρτοπόλεμος
από τους Σέρβους και σημαντικές δυτικές απώλειες. Αλλά το ΝΑΤΟ έχει προχωρήσει
πολύ για να δεχθεί κάτι λιγότερο από μια σαφή ήττα του κ. Μιλόσεβιτς. Η
αξιόπιστη απειλή για μια χερσαία εισβολή. Μια λύση με διαπραγματεύσεις θα
περιέχει αναπόφευκτα ένα στοιχείο συμβιβασμού, το οποίο όμως δεν πρέπει να
είναι απαράδεκτο για το ΝΑΤΟ ή για τη δυτική κοινή γνώμη. Οι Σέρβοι έχουν
νόμιμα και ιστορικά συμφέροντα στο Κόσοβο, το οποίο ήταν τμήμα της χώρας τους
στο μεγαλύτερο μέρος του αιώνα. Μια σημαντική μειονότητα του φυσικού πληθυσμού
του Κοσόβου είναι Σέρβοι και τα δικαιώματά τους πρέπει να είναι σεβαστά. Τα
αιτήματα του κ. Μπλερ ή του προέδρου Κλίντον για παράδοση άνευ όρων είναι τόσο
απερίσκεπτα όσο και μη ρεαλιστικά. Η βάση για μια διευθέτηση με
διαπραγματεύσεις θα πρέπει να είναι η διαίρεση του Κοσόβου, με το μεγαλύτερο
μέρος να γίνεται ένα ανεξάρτητο κράτος για τους Αλβανούς του Κοσόβου, και μια
μικρή περιοχή στην οποία να περιλαμβάνονται οι τοποθεσίες με τη μεγαλύτερη
ιστορική και πολιτιστική σημασία για τους Σέρβους, να ενσωματώνεται στη
Γιουγκοσλαβία. Οι διαπραγματεύσεις με τους Σέρβους θα πρέπει να διεξαχθούν από
κοινού από το ΝΑΤΟ και τη Ρωσία. Και μόνον η απειλή χερσαίας εισβολής από το
ΝΑΤΟ θα επιτύχει τις παραχωρήσεις που είναι απαραίτητες για να αρχίσουν οι διαπραγματεύσεις.

Ο σερ Μάλκολμ Ρίφκιντ του Συντηρητικού Κόμματος έχει διατελέσει υπουργός
Άμυνας και υπουργός Εξωτερικών του Ηνωμένου Βασιλείου.