Σκέψεις για τη ΝΑΤΟϊκή επίθεση

Πλήθος τα γράμματα των αναγνωστών σχετικά με τους βομβαρδισμούς της Σερβίας
από το ΝΑΤΟ. Οι επιστολογράφοι μας θίγουν τις πολιτικές, τις διπλωματικές και
τις ηθικές διαστάσεις της κρίσης στο Κοσσυφοπέδιο, ενώ έντονα τους απασχολεί
και το ζήτημα της υποδοχής των προσφύγων. Σήμερα γράφουν οι κ.κ. Κώστας Ε.
Σκανδαλίδης (πρόεδρος του Διεθνούς Κέντρου Λογοτεχνών και Μεταφραστών Ρόδου),
Χαρ. Ν. Νταβάκος (από του Γκύζη), Περικλής Γκόγκος, Παναγιώτης Μπούρας
(φιλόλογος-συγγραφέας από τα Άνω Πατήσια), Δ. Ελευθεριάδης, Νίκος Βουρβουλίδης
(από τη Νίκαια), Σ. Μπώκος (από την Κέρκυρα) Βασ. Τσούπρας
(θεολόγος-κοινωνιολόγος, από την Αθήνα) και ο Ι. Θ. Χαΐνης καθηγητής του
Εθνικού ­ Μετσόβιου Πολυτεχνείου.

Οι βομβαρδισμοί της Σερβίας από το ΝΑΤΟ θέτουν ένα τεράστιο πρόβλημα πολιτικής
ηθικής, επισημαίνει ο κ. Σκανδαλίδης:

«Είσαι υποχρεωμένος να ζεις (τρόπος του λέγειν), χωρίς κανόνες ηθικού δικαίου
­ και όχι μόνον ­ πειθαναγκασμένος, ανελεύθερος, αναξιοπρεπής, δουλοπάροικος.
Ίσως και ανέστιος, αφού τα σύνορα της πατρίδας που σε γέννησε άλλος τα
καθορίζει. Δεν χρειάζεσαι πια Καραϊσκάκηδες, Μιαούληδες, Μπουμπουλίνες και
Κανάρηδες. Άλλοι σε “φροντίζουν”. Αν διαφωνείς, ως φύσει ελεύθερος άνθρωπος,
τότε ο θάνατος σε περιμένει, με την αιτιολογία του μη υποτακτικού. Τοπίο
θλίψης πραγματικό, τρομακτικό! Φαρ Ουέστ! Επικράτηση ανιστόρητων εγκληματιών,
που, για να παινεύονται για τις πρωτιές τους, πρέπει να δείχνουν το μπόι τους,
πατώντας σε ανθρώπινα πτώματα. Μπορεί δύο ηγέτες (Μιλόσεβιτς, Ρουγκόβα) που
ερίζουν για μια πράγματι αμφισβητούμενη περιοχή (Κοσσυφοπέδιο), τελικά να
συνομιλήσουν και να συμφωνήσουν πως η διέξοδος στην κρίση είναι η διπλωματική
οδός (δηλαδή η ανθρώπινη συνεννόηση).

Ο Παντοκράτωρ, όμως, και το ΝΑΤΟ (Αμυντικό Σύμφωνο ­ άκουσον άκουσον!),
επιθυμούν να “σμικρύνουν” τη Γιουγκοσλαβία έτι περαιτέρω. Επιθυμούν να δώσουν
μεγαλύτερο ρόλο στην περιοχή, στους Ισλαμιστές. Λες και η Οθωμανική
Αυτοκρατορία με ευρωπαϊκό όριο την Αυστρο-Ουγγαρία είναι… απόμακρη!

Είναι σίγουρο πως ο Βρετανός πρωθυπουργός, κ. Μπλερ, της Γηραιάς Αλβιώνος,
δίδαξε αρκούντως την πολιτική της στην υπερατλαντική δύναμη: “Διαίρει και
βασίλευε”! Ο ίδιος φαίνεται να αρκείται στον ρόλο του προωθημένου χωροφύλακα
της Αμερικής, στην Ενωμένη Ευρώπη. Και δεν είναι πολλά χρόνια από τότε που ο
αείμνηστος καθηγητής μου Ιωάννης Στεφανίδης, περιγράφοντας αυτή την πείσμονα
πολιτική ανά τους αιώνες, μας έλεγε: “Οι φίλοι μας οι Άγγλοι! μας
ενηγκαλίσθησαν τόσο σφιχτά που μας… έσκασαν!”».

Δεν μπορούν να ευοδωθούν οι μεσολαβητικές προσπάθειες της Ρωσίας και της
Ελλάδας, έτσι ώστε να βρεθεί πολιτική λύση στο Κοσσυφοπέδιο, σημειώνει ο κ. Χ. Νταβάκος:

«Ο Ρώσος πρωθυπουργός που γνωρίζει τις καταστροφικές συνέπειες των
βομβαρδισμών από τον προηγούμενο πόλεμο, προσπαθεί να δώσει μια λύση,
επικαλούμενος και την θρησκευτική συγκυρία του Πάσχα, αλλά οι Αμερικανοί
βιάζονται να δώσουν τέλος στην καταστροφή του επικίνδυνου Μιλόσεβιτς, αν και
θα πληρώσουν πολύ ακριβά την αυτονομία τους οι Κοσοβάροι Αλβανοί.

Η προσπάθεια της Ελλάδας να προσφέρει καλές υπηρεσίες για την πολιτική λύση
της ανωμαλίας, φαίνεται, είναι τελείως αδύναμη, διότι οι Αμερικανοί μάς
εκβιάζουν με τον κίνδυνο πολεμικής εμπλοκής με τους στρατοκράτες της Άγκυρας,
επιζητώντας να μας φέρουν σε ρήξη, όταν προσπαθούν να βοηθήσουν στη διέλευση
Τούρκων από τη χώρα μας! Είναι μια πράξη καθαρά προκλητική και αυτή θα δώσει
αφορμή σε ρήξη, την οποία προέβλεψε ο άνθρωπος της φτηνής ηθικής αξιοπρέπειας
“γκόμενος” της Μόνικα, γι’ αυτό και μας κάνει και ανησυχούμε πολύ με τις
ανώριμες σκέψεις του πλανητάρχη».

«Δύο είναι τα σημεία στα οποία συγκεντρώνονται οι ελληνικές δημοσιογραφικές
αντιδράσεις στην κρίση του Κοσσυφοπεδίου», γράφει ο κ. Π. Γκόγκος:

«Το ένα, απόλυτα σωστό, πως κάθε αλλαγή συνόρων ανοίγει τους ασκούς του
Αιόλου. Όμως, αυτοί που προβάλλουν αυτό το επιχείρημα, μόλις πριν από 15
ημέρες υποστήριζαν με φανατισμό τον αγώνα των Κούρδων, που αποσκοπεί ακριβώς
σ’ αυτό· στη μεταβολή των τουρκικών συνόρων… Το άλλο επιχείρημα, ότι δηλαδή
το θέμα είναι εσωτερικό θέμα της Σερβίας, που σαν ανεξάρτητο και κυρίαρχο
κράτος μπορεί να κάνει ό,τι θέλει, δεν είναι μόνο γελοίο αλλά και τραγικά
επικίνδυνο, αν λάβουμε υπόψη πως στην εξίσου ανεξάρτητη Αλβανία υφίσταται και
ζει η ελληνική μειονότητα της Β. Ηπείρου. Την σκεφτήκαμε καθόλου;

Τι θα λέγαμε σε ανάλογη περίπτωση;».

Ιστορικές είναι οι αιτίες του προβλήματος στο Κόσοβο, παρατηρεί ο κ. Π. Μπούρας:

«Είναι βέβαιο ότι εκτός από τον “μικρό” πολιτικά Κλίντον, άλλος υπεύθυνος, και
κύρια εκείνος, για την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί είναι ο “μεγάλος”
στρατιωτικός και πολιτικός στρατάρχης Τίτο. Ο οποίος μπορεί να ήταν “πολύς”
στα πεδία των μαχών και της διπλωματίας, υπήρξε όμως “λίγος” όσον αφορά τον
σεβασμό των εθνοτήτων. Κι έτσι οραματίστηκε το μωσαϊκό της Μεγάλης
Γιουγκοσλαβίας, αδιαφορώντας ίσως για το τι θα μπορούσε να προκύψει μετά τον
θάνατό του. Γι’ αυτό κράτησε για τη δική του πλευρά και το Κόσοβο, στις
συνθήκες που ακολούθησαν τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ενώ όφειλε να το παραχωρήσει
στην Αλβανία, ώστε να μη διαπραχθεί και το άλλο πολιτικό έγκλημα: η Βόρειος
Ήπειρος να παραμείνει στην Αλβανία».

Κάτω από ποιες συνθήκες καλείται ο Μιλόσεβιτς να σταματήσει τις
εκκαθαρίσεις στο Κόσοβο; αναρωτιέται ο κ. Χαΐνης, που σημειώνει:

«Ποιοι εξόπλισαν τους Κοσοβάρους, τους 10.000 μισθοφόρους, για ν’ ανέβουν στα
βουνά και να ζητούν την απόσχιση του Κόσοβου από τη Νέα Γιουγκοσλαβία; Ποιοι
κρύπτονται πίσω απ’ αυτή τη θλιβερή ιστορία;

Όλοι το θέλουμε να σταματήσει ο Σλ. Μιλόσεβιτς τις εκκαθαρίσεις και να
επιστρέψουν οι πρόσφυγες στις εστίες των, αλλά αυτοί θα παραμείνουν
ανενόχλητοι, για να συνεχίσουν στα βουνά το καταστροφικό έργο της απόσχισης;
Υπό την απειλή του ανελέητου βομβαρδισμού να συρθεί ο Μιλόσεβιτς να υπογράψει
τη συμφωνία, όπως την θέλουν οι Αμερικανοί; Δεν είναι παρανοϊκό; Την 6η
Απριλίου, ο Μιλόσεβιτς έκανε μια ουσιαστική πρόταση εκεχειρίας και επιστροφής
στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, αλλά οι Αμερικανοί, οι Γάλλοι, οι Άγγλοι την
απέρριψαν, στο ΝΑΤΟ, στις Βυρξέλλες, ως “ανεπαρκή” και συνέχισαν τους
βομβαρδισμούς με αμείωτη ένταση!! Φοβερό!! Όλοι γνωρίζουμε ότι τα σύνορα ενός
κράτους είναι απαραβίαστα. Αν όμως αρχίσουν αυτές οι ένοπλες αποσχιστικές
τάσεις σε κάθε χώρα, με διάφορες αιτιολογίες, τότε πού θα οδηγηθεί η
ανθρωπότητα και ειδικότερα τα Βαλκάνια; Αποσταθεροποίηση θέλουν; Η Συνθήκη του
Ραμπουγιέ, που ασφυκτικά οι Αμερικανοί πίεζαν να υπογράψει ο Μιλόσεβιτς, σε τι
αποσκοπούσε; Σε τρία χρόνια να έχουν αποσχιστεί από τη Γιουγκοσλαβία, να
δημιουργήσουν δικό τους κράτος ή να ενωθούν με την Αλβανία! Ποιος ηγέτης
κράτους θα διέπραττε αυτή την πράξη για τη χώρα του; Το Κόσοβο δεν ήτο επαρχία
της Σερβίας από το 1353; Η δημογραφική υπεροχή των Αλβανοφώνων του Κοσόβου
οφείλεται στον κάκιστο χειρισμό του Τίτο από το 1945. Τα κτυπήματα που δέχεται
το κράτος αυτό είναι ανελέητα! Οι Αμερικανοί θέλουν “σώνει και καλά” το Κόσοβο
να αποσχιστεί από τη Νέα Γιουγκοσλαβία! Γιατί αυτό το “μεγάλο ενδιαφέρον” των
Αμερικανών και των συμμάχων τους προς το Κοσσυφοπέδιο; Μήπως κάτι άλλο
βαθύτερο υποκρύπτεται; Τώρα ετοιμάζουν χερσαίες επεμβάσεις. Θα πρέπει να
γνωρίζουν ότι ένας Σέρβος ισοδυναμεί με δέκα Αμερικανούς ή στρατιώτες άλλης
εθνικότητας. Και τούτο, διότι ο Σέρβος, όπως και ο Έλληνας, αψηφά τον θάνατο,
όταν μάχεται για την πατρίδα του. Ας το επιχειρήσουν και θα δημιουργήσουν ένα
δεύτερο Βιετνάμ οι “φίλοι” μας οι Αμερικανοί και οι “σύμμαχοί” μας του ΝΑΤΟ,
εγκλωβισμένοι του Κλίντον και της κυρίας Ολμπράιτ. Αφού με τους πυραύλους
εκτοξευόμενους από τα μαχητικά τους αεροπλάνα, που σου προκαλούν δέος, δεν
πέτυχαν τα επιθυμητά τους αποτελέσματα, ας ρίξουν τώρα στη χερσαία μάχη τα
επιθετικά ελικόπτερα “Απάτσι” και στρατιώτες ­ φυσικά όχι Αμερικανούς ­ και θα
δουν τι θα πετύχουν…».

Εκτός Ελλάδος θα πρέπει να κατευθυνθούν οι Κοσοβάροι πρόσφυγες, υποστηρίζει
ο κ. Δ. Ελευθεριάδης.

«Να πάνε στην Αλβανία, στα Σκόπια, στη Βουλγαρία, στη Ρουμανία, στις χώρες της
Ε.Ε. και στις ΗΠΑ. Επίσης, να πάνε στην Τουρκία και στις άλλες μουσουλμανικές
χώρες, Σαουδική Αραβία, Αίγυπτο, Τυνησία κ.λπ. Και να μη μας πουν ότι οι χώρες
αυτές είναι μακριά. Μας έχουν έρθει εδώ στρατιές μεταναστών από πολύ μακρινές
χώρες, της Ασίας και της Αφρικής».

«Γιατί οι Αμερικανοί δεν βομβαρδίζουν και την Τουρκία υπέρ των Κούρδων;»,
αναρωτιέται ο κ. Βουρβουλίδης, που αναφέρει:

«Γιατί το μέλημά τους είναι να διαιρέσουν τεχνοκρατικά την Ευρώπη που πέφτει
στην παγίδα τους. Αφού το πρόγραμμα είναι η ένωση της Ευρώπης, ποιος ο λόγος
πρώτα η καταστροφή;».

Το θέμα της υποδοχής των προσφύγων στις ΗΠΑ απασχολεί τον κ. Σ. Μπώκο:

«Η Αμερική είναι μια αχανής χώρα, πλουσιότατη, χωρίς ανεργία. Άνετα κάθε
Πολιτεία της μπορεί να χωνέψει 2.000 πρόσφυγες, ήτοι 100.000 κεφάλια».

Μεροληπτικές θεωρεί τις επικριτικές δηλώσεις του υπουργού Εθνικής Άμυνας κ.
Άκη Τσοχατζόπουλου για τον Μιλόσεβιτς ο κ. Τσούπρας, ζητώντας από την
κυβέρνηση να αλλάξει στάση και να τις ανασκευάσει.