Έχουμε ήδη χάσει αυτόν τον πόλεμο

Όλα πήγαν απελπιστικά άσχημα. Αν θυμηθούμε τους αρχικούς στόχους, τότε
πραγματικά έχουμε χάσει αυτόν τον πόλεμο. Και δεν είναι μόνον η βιβλική
τραγωδία στις βαλκανικές βουνοκορφές που αποδεικνύει πόσο ανώφελο είναι αυτό
που κάναμε. Το ΝΑΤΟ ­ ας μην το ξεχνάμε ­ υποτίθεται ότι έπρεπε να στηρίξει τη
συμφωνία του Ραμπουγέ, να υποχρεώσει τον Μιλόσεβιτς να αποδεχτεί περιορισμένη
αυτονομία του Κοσσυφοπεδίου και να τερματίσει τη σφαγή και την «εθνική
κάθαρση» των Αλβανοφώνων. Ύστερα, στρατεύματα της Συμμαχίας θα έμπαιναν στο
Κοσσυφοπέδιο για να προστατέψουν τους μουσουλμάνους αλβανοφώνους και τους Σέρβους.

Και τι απέγινε;

Το Ραμπουγέ έχει πια ναυαγήσει. Η Σερβία δεν το βάζει κάτω ύστερα από 13
μερόνυχτα αεροπορικών επιδρομών. Εκείνοι που υποσχεθήκαμε να προστατέψουμε,
διώχνονται από τα σπίτια τους στη μεγαλύτερη μετακίνηση πληθυσμών στην Ευρώπη
από το 1945. Οι 12.000 στρατιώτες που υποτίθεται ότι έπρεπε να προστατέψουν
τους Αλβανοφώνους το κάνουν, βέβαια, αλλά σε λάθος χώρα, την ΠΓΔΜ. Οι Σέρβοι
πολίτες του Κοσσυφοπεδίου, που υποτίθεται ότι θα προστατεύονταν και αυτοί από
τους ΝΑΤΟϊκούς στρατιώτες, τώρα βομβαρδίζονται από εμάς. Η αποσταθεροποίηση
στα Νότια Βαλκάνια, για την αποτροπή της οποίας πολεμήσαμε, τώρα έχει πάρει
τον δρόμο της.

Και αντί να παραδεχτούν την αλήθεια, οι ηγέτες μας ψεύδονται συνεχώς.

Στην αρχή, μας είπαν ότι ο Σέρβος ηγέτης θα εξαναγκαζόταν να τερματίσει την
«εθνική κάθαρση». Συνέβη το αντίθετο. Τώρα μας λένε ότι ο Μιλόσεβιτς θα
υποχρεωθεί «να πληρώσει το τίμημα» ­ που δεν είναι το ίδιο πράγμα. Το ΝΑΤΟ
είχε υποσχεθεί πως θα έπληττε μόνο στρατιωτικούς στόχους. Και όμως κάνει ό,τι
ακριβώς έκαναν οι Αμερικανοί στο Ιράκ: βομβαρδίζουν πολιτικούς στόχους,
γέφυρες, εργοστάσια παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, διυλιστήρια.

«Αυτή η επιχείρηση δεν λογαριάζαμε ποτέ ότι θα κρατήσει μόνο δυο τρεις
ημέρες», μας είπε ο εκπρόσωπος του ΝΑΤΟ Τζέιμς Σι. Αλήθεια; Και τότε γιατί δεν
μας το είπατε πριν αρχίσει ο πόλεμος; Γιατί δεν μας είπαν ότι οι βομβαρδισμοί
θα μπορούσαν να συνεχιστούν για πολλές εβδομάδες και να εγκαταλειφθούν στην
τύχη τους οι Αλαβνόφωνοι, σε περίπτωση που ο Μιλόσεβιτς δεν θα υποχωρούσε;
Γιατί μόλις τώρα μαθαίνουμε ότι ο πόλεμος μπορεί να κρατήσει τέσσερα χρόνια;
Και γιατί ­ για τον Θεό ­ ούτε ο πρόεδρος Κλίντον και ο Χαβιέρ Σολάνα ούτε ο
Ρόμπιν Κουκ και ο Ουέσλι Κλαρκ δεν παραδέχονται ότι οι βομβαρδισμοί πρέπει να
υποστηριχτούν με χερσαίες δυνάμεις;