Ξεσηκώθηκαν για τη σύμπλευση Γαλλίας – ΗΠΑ

Οι Γάλλοι πολιτικοί θέτουν ερωτήματα για τις συνθήκες και τα επακόλουθα της
δράσης του ΝΑΤΟ κατά της Σερβίας. Το Κομμουνιστικό Κόμμα και το Κίνημα των
Πολιτών του Ζαν-Πιερ Σεβενεμάν από τα αριστερά, ο πρώην υπουργός Εσωτερικών
Σαρλ Πασκουά, ο Φιλίπ ντε Βιλιέ του Κινήματος για τη Γαλλία και ο Μπρινό
Μεγκρέ του Εθνικού Μετώπου-Εθνικού Κινήματος από τα δεξιά, κατήγγειλαν την
ευθυγράμμιση της Γαλλίας με τις ΗΠΑ.

Η συζήτηση στη Γαλλία για τους βομβαρδισμούς του ΝΑΤΟ στη Σερβία έχει πάρει
διαστάσεις. Ο Ζορζ Σαρ, προεδρεύων του Κινήματος των Πολιτών (πρόεδρός του
είναι ο υπουργός Εσωτερικών Σεβενεμάν), αμφισβήτησε δημόσια την
αποτελεσματικότητά τους. «Στρατιωτικές επιχειρήσεις χωρίς σαφώς καθορισμένο
στόχο (…) χωρίς προετοιμασμένη διέξοδο, δεν θα επιτρέψουν την επίλυση της
κρίσης», εξήγησε.

Ο Φρανσουά Μπαϊρού, πρόεδρος της κεντροδεξιάς Ένωσης για τη Γαλλική Δημοκρατία
(UDF), εξέφρασε «ανησυχία μήπως επικρατήσει το χειρότερο σενάριο»: να
επωφεληθεί δηλαδή ο Μιλόσεβιτς «απ’ αυτή την ευκαιρία που του δίνεται για να
σερβοποιήσει, φανερά αυτή τη φορά, το Κόσοβο». Οι ηγέτες των Πρασίνων δήλωσαν
ότι «επείγει να επιστρέψουμε το συντομότερο στην αναζήτηση μιας πραγματικά
πολιτικής λύσης».

Η λογική της στρατιωτικής επέμβασης έχει πάντως και τους υποστηρικτές της.
«Πρέπει κανείς να αναλαμβάνει τις ευθύνες του», δήλωσε ο (Πράσινος) Ντανιέλ
Κον-Μπεντίτ. «Δεν έχουμε το δικαίωμα να αφήνουμε έναν δικτάτορα όπως ο
Μιλόσεβιτς να κάνει και να ξανακάνει πρόσφυγες δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους
χωρίς να του απαντάμε». Το συναίσθημα αυτό συμμερίζεται ο Εντουάρ Μπαλαντίρ
του νεογκωλικού Συναγερμού για τη Δημοκρατία (RPR), για τον οποίο «η αντίδραση
της διεθνούς κοινότητας και ειδικότερα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ήταν τόσο νόμιμη
όσο και επιθυμητή». Ο σοσιαλιστής Τζακ Λανγκ, πρόεδρος της επιτροπής
εξωτερικών υποθέσεων της Βουλής, κάλεσε όλους όσοι συμμερίζονται την άποψη
αυτή «να συσπειρωθούν γύρω από τον πρωθυπουργό και τον πρόεδρο της
Δημοκρατίας» επειδή «οι στρατιωτικές επιχειρήσεις δεν φιλοδοξούν παρά να
υπηρετήσουν το δίκαιο και τη δικαιοσύνη».

Την άποψη αυτή αμφισβητούν οι Αλέν Κριβίν (Επαναστατικός Κομμουνιστικός
Σύνδεσμος) και η Αρλέτ Λαγκιγέ (Εργατική Πάλη). Η Λαγκιγέ δεν βλέπει στις
επιχειρήσεις αυτές παρά μια «νέα ιμπεριαλιστική ατιμία». Η κυριαρχία των ΗΠΑ
μέσω του ΝΑΤΟ, οι αδυναμίες της Ευρώπης και η θέση της Γαλλίας σε όλα αυτά
προσέφεραν ένα ακόμη θέμα στη διένεξη. Για τον ντε Βιλιέ, «η Γαλλία αφέθηκε να
της υπαγορεύσουν τη συμπεριφορά της οι Αμερικανοί και οι Ευρωπαίοι εταίροι
της». Ο Σαρλ Πασκουά είπε τα ίδια, όταν εξέφρασε τη λύπη του για «την
ευθυγράμμιση της Γαλλίας πίσω από τις ΗΠΑ». Για τον Μπρινό Μεγκρέ, «οι κ.κ.
Σιράκ και Ζοσπέν είναι σήκω-σήκω, κάτσε-κάτσε μπροστά στους Αμερικανούς, σαν
να ‘ναι τα σκυλάκια τους». Τέλος, πολλά στελέχη της πλειοψηφίας και της
αντιπολίτευσης εξέφρασαν τη λύπη τους γιατί το θέμα δεν συζητήθηκε στο
Κοινοβούλιο πριν από τα πλήγματα και χαρακτήρισαν υπερβολικά καθυστερημένη τη
συζήτηση που διεξήχθη το πρωί της Παρασκευής στο γαλλικό κοινοβούλιο.