Το ξενοδοχείο ήταν γεμάτο από πράκτορες

Ο αστυνόμος Β’ κ. Ιωάννης Μπόμπος, που υπηρετεί στην ΕΥΠ, κατέθεσε στον
εισαγγελέα τα εξής:

Είμαι Αστυνόμος Β’, υπηρετώ στην ΕΥΠ απεσπασμένος από την ΔΑΑ. Το απόγευμα της
Παρασκευής, 13-2-99, έλαβα εντολή από τον κ. Σταυρακάκη, Διοικητή της ΕΥΠ,
όπως ως επικεφαλής τετραμελούς ομάδας ανδρών της υπηρεσίας μου να μεταβώ στο
Ναϊρόμπι της Κένυας με σκοπό να συναντήσω τον εκεί ευρισκόμενο Πρέσβη κ.
Κωστούλα και να τεθώ υπό τις οδηγίες του για πρόβλημα ασφάλειας που είχε
προκύψει στην εκεί ευρισκόμενη Πρεσβεία μας από την εκεί παραμονή του Κούρδου
ηγέτη Οτσαλάν. Αφιχθήκαμε στο Ναϊρόμπι 14/2/99 και ώρα περίπου 08.30. Αμέσως
με την άφιξή μας μεταβήκαμε σε κεντρικό ξενοδοχείο του Ναϊρόμπι, ειδοποιήσαμε
τον κ. Πρέσβη ο οποίος ήρθε και συναντηθήκαμε στο ξενοδοχείο, περί ώρα 12.30
με 13.00. Του ανέφερα τον λόγο αφίξεώς μου, δηλαδή να τεθώ υπό τις οδηγίες και
εντολές του για την ασφάλεια της Πρεσβείας. Αυτός μας είπε ότι τα πράγματα
είναι εξαιρετικά δύσκολα και ότι αναζητούν τρόπους για την επίλυση του
προβλήματος που έχει δημιουργήσει η παραμονή του Οτσαλάν. Τον ρώτησα πού
βρίσκεται, επειδή νόμιζα ότι ήταν στην Πρεσβεία, μου είπε ότι δεν είναι στην
Πρεσβεία αλλά στην οικία του. Του επεσήμανα του κ. Πρέσβη αμέσως ότι από την
άφιξή μας μέχρι και εκείνη την ώρα που μιλούσαμε είχαμε τεθεί υπό στενή
παρακολούθηση από τους Κενυάτες. Πράγματι, αντελήφθη τα όσα του ανέφερα
δεδομένου ότι το ξενοδοχείο ήταν γεμάτο από πράκτορες. Ο πρέσβης ακολούθως με
μένα και την ομάδα μου κατευθυνθήκαμε στην Πρεσβεία. Αμέσως επικοινώνησα με
τον κ. Σταυρακάκη στον οποίο ανέφερα ότι ήμασταν κάτω από στενή παρακολούθηση
μυστικών υπηρεσιών και πρακτόρων, διατύπωσα φόβους για τη σωματική μας
ακεραιότητα, με δεδομένο ότι δεν είχαμε πάρει και δεν υπήρχαν στην Πρεσβεία
όπλα για να μας διατεθούν στην περίπτωση που θα χρειάζονταν. Η συνομιλία αυτή
έγινε αργά το απόγευμα της ίδιας ημέρας 14/2/99 και μου είπε να αναμένω
νεώτερες οδηγίες. Νωρίς το βράδυ συνοδευόμενοι από τον Πρέσβη επιστρέψαμε στο
ξενοδοχείο. Εκεί διαπιστώσαμε ότι είχε γίνει έλεγχος στα προσωπικά μας είδη
που είχαμε αφήσει στα δωμάτιά μας και ότι η μπαλκονόπορτα του δωματίου μου δεν
ασφάλιζε όπως πριν. Προσπαθήσαμε να επικοινωνήσουμε με την Αθήνα, απ’ το
ξενοδοχείο, πλην όμως τούτο ήταν ανέφικτο καθ’ όσον υπήρχε έντονο πρόβλημα
στις επικοινωνίες, προφανώς από επέμβαση των Κενυατικών αρχών. Με τον Πρέσβη
μπορέσαμε να επικοινωνήσουμε, επειδή ήταν τοπική η επικοινωνία και τον
παρακαλέσαμε να έρθει στο ξενοδοχείο και να μας μεταφέρει πάλι στην Πρεσβεία
για να αναφέρουμε στην Αθήνα και να πάρουμε νέες οδηγίες και εντολές. Πήγαμε
στην Πρεσβεία και επικοινωνήσαμε με τον κ. Σταυρακάκη, αναφέροντάς του τα νέα
δεδομένα και ότι έπρεπε να επιστρέψουμε. Τότε αυτός μάς έδωσε εντολή ανάκλησης
και επιστρέψαμε στο ξενοδοχείο μαζί με τον Πρέσβη, με σκοπό το πρωί της
επομένης, 15-2-99 ημέρα Δευτέρα, να επιστρέψουμε εσπευσμένα στην Αθήνα. Στο
ξενοδοχείο τη φορά αυτή επιστρέψαμε περί ώρα 23.00 με 23.30. Είδαμε πάλι τα
προσωπικά μας αντικείμενα ανακατεμένα από τον έλεγχο που είχαν κάνει οι
μυστικές υπηρεσίες και οι πράκτορες. Παραμείναμε άυπνοι και τρομαγμένοι και
κάτω από το κράτος φόβου για τη σωματική μας ακεραιότητα, επειδή φοβόμασταν
μήπως μας δολοφονήσουν. Το χάραμα 15-2-99 πήραμε ένα ταξί από το ξενοδοχείο
και κατευθυνθήκαμε προς το αεροδρόμιο. Φθάσαμε εκεί και τσεκάραμε τα εισιτήρια
στα γραφεία των Αιγυπτιακών Γραμμών προκειμένου ν’ αναχωρήσουμε για Κάιρο με
πτήση της 07.50. Στο αεροδρόμιο είχαμε φθάσει από την 05.30 ώρα. Στη συνέχεια
κατευθυνόμενοι στο διαβατηριακό έλεγχο και ενώ ήμασταν από την στιγμή που
ξεκινήσαμε από το ξενοδοχείο υπό ασφτυκτικό κλοιό και παρακολούθηση των
Κενυατικών αρχών, αντιληφθήκαμε να έρχονται πλέον πολύ κοντά μας οι άνθρωποι
που μας παρακολουθούσαν.

Την στιγμή που αφήναμε τα διαβατήριά μας στον έλεγχο, ένας από τους ανθρώπους
που μας παρακολουθούσαν πλησίασε, πήρε τα διαβατήριά μας και μας διέταξε να
τον ακολουθήσουμε. Αυτός και η ομάδα του μας οδήγησαν σ’ ένα γραφείο της
Τοπικής Ασφάλειας του αεροδρομίου, όπου πλέον μας ανέφερε ότι είμασατε υπό
κράτηση και μας ζήτησε να του αποκαλύψουμε τον σκοπό της αφίξεώς μας. Μας
ανέκριναν και μεμονωμένα και ομαδικά επιμένοντας ν’ αποκαλύψουμε τον σκοπό
αφίξεώς μας. Τους δώσαμε την απάντηση ότι είμασατε Έλληνες Αστυνομικοί
επιδεικνύοντας και τα υπηρεσιακά δελτία ταυτότητος και τους δηλώσαμε ότι εμείς
δεν ήρθαμε να κάνουμε κανένα κακό στη χώρα τους και σε κανέναν άλλο.

Δεν αναφερθήκαμε καθόλου στην υπόθεση Οτσαλάν παρά τις παραπλανητικές
ερωτήσεις που μας υπέβαλαν. Φάνηκαν να μην πείθονται και να μην ικανοποιούνται
από τις απαντήσεις μας, μας αφαίρεσαν τα διαβατήρια και τα εισιτήρια και μας
είπαν ότι ήμασταν υπό κράτηση χωρίς να μας εξηγούν το λόγο της κρατήσεως. Τους
ζητούσαμε επιμόνως και παρακλητικά να μας επιτρέψουν να επικοινωνήσουμε με την
Πρεσβεία και να μας φέρουν τον Πρέσβη της Ελλάδος. Πράγμα το οποίο φυσικά δεν
έγινε από αυτούς. Στη συνέχεια, θα ήταν η ώρα 06.30 με 07.00, μας μετέφεραν σε
παρακείμενο Αστυνομικό Τμήμα όπου μας υπέβαλαν σε νέες ανακρίσεις, επιμένοντας
πλέον μετά μεγάλης φορτικότητας και ψυχολογικής πίεσης να τους αποκαλύψουμε
τον σκοπό της αφίξεώς μας.

Εμείς παρά την πίεση δεν ενδώσαμε και δεν αποκαλύψαμε τον σκοπό της επισκέψεώς
μας. Ακολούθως ενήργησαν εξονυχιστική έρευνα των αποσκευών μας και προέβησαν
και σε ανάλογη σωματική μας έρευνα. Αμέσως μετά από αυτό μας αφαίρεσαν τα
υποδήματα, τα ρούχα που φοράγαμε αφήνοντάς μας το παντελόνι και μία αθλητική
φανέλα, ενώ επικρατούσε χαμηλή θερμοκρασία και οι συνθήκες του κρατητηρίου που
μας οδήγησαν ήταν απάνθρωπες. Ήταν ένα στενό δωμάτιο 4Χ4 στο οποίο μας
στοίβαξαν. Αφού τους δώσαμε μερικά δολάρια και μετά από παράκληση μάς έδωσαν
νερό και τα ρούχα μας γιατί ήδη είχαμε παγώσει. Για τα πράγματα που μας
κατάσχεσαν, διαβατήρια κ.λπ., έκαναν λεπτομερή καταγραφή στα δικά τους
υπηρεσιακά βιβλία.

Παρά τις συνεχείς εκκλήσεις μας να μας δώσουν επικοινωνία με την Πρεσβεία και
επαφή με τον πρέσβη δεν ικανοποιούσαν το αίτημά μας.

Ξενυχτήσαμε στο κρατητήριο και την άλλη ημέρα, 16-2-99, περίπου το μεσημέρι,
μας έβγαλαν από το κρατητήριο, μας έδωσαν τα πράγματά μας και τα διαβατήρια,
μας δήλωσαν ότι είμαστε ελεύθεροι και μας διέταξαν συγχρόνως να αναχωρήσουμε
αμέσως από τη χώρα τους μέσω του αεροδρομίου του Ναϊρόμπι. Εμείς τότε πήραμε
ένα ταξί και μεταβήκαμε στην Πρεσβεία μας με σκοπό να πάρουμε εισιτήρια και να
αναφέρουμε τα όσα είχαμε υποστεί και ακόμη να επικοινωνήσουμε με την υπηρεσία
μας. Με την άφιξη στην Πρεσβεία μαθαίνουμε τα περί Οτσαλάν χωρίς να γνωρίζουμε
ή να πληροφορηθούμε για την τύχη του Οτσαλάν. Επικοινωνήσαμε με τον κ.
Σταυρακάκη, ο οποίος είχε μάθει για τη σύλληψη και φυλάκισή μας από τον
Πρέσβη, τον οποίον είχαν ενημερώσει οι Κενυατικές αρχές και προφανώς σ’ αυτόν
δεν του επέτρεψαν να έρθει σε επαφή μαζί μας. Η εντολή του κ. Σταυρακάκη ήταν
άμεση και κατηγορηματική, να επιστρέψουμε τάχιστα με την πρώτη πτήση που
υπήρχε προς Αθήνα, λέγοντας προς τον Πρέσβη να μας παράσχει κάθε δυνατή
βοήθεια για την ασφαλή αναχώρησή μας. Με ενέργειες αυτού κλείσαμε τέσσερα
εισιτήρια και την 23.05 της ίδιας ημέρας 16-2-99 με τις αερογραμμές της
αεροπορικής εταιρείες KLM που είναι Ολλανδική αναχωρήσαμε για Άμστερνταμ, από
όπου στη συνέχεια επιστρέψαμε στην Ελλάδα. Ούτε εγώ ούτε τα μέλη της ομάδας
μου ήρθαμε σε επαφή ή πλησιάσαμε την πρεσβευτική κατοικία όπου βρισκόταν ο
Οτσαλάν. Από την άφιξή μας θέλω ν’ αναφέρω ότι οι άνθρωποι των μυστικών
υπηρεσιών και οι πράκτορες που μας παρακολουθούσαν, σε πολλές στιγμές,
επιδεικτικά μας προέτειναν όπλα για εκφοβισμό μας.

Στην Πρεσβεία συνάντησα τον Καλεντερίδη κατά την άφιξή μου και είχα μαζί του
συζήτηση για την όλη κατάσταση. Δεν διετύπωσα σε αυτόν καμία θέση για βίαιη
συμπεριφορά του Οτσαλάν ή σε μέλη της συνοδείας του, άλλωστε δεν είχα τέτοια
συγκεκριμένη εντολή από την υπηρεσία που με έστειλε. Όπλα αν χρειαζόμασταν για
οτιδήποτε στην Κένυα θα μας εξασφαλίζονταν από ενέργειες της Πρεσβείας η οποία
μπορούσε να ζητήσει επίσημα από τις τοπικές αρχές με έγγραφό της, εάν κρινόταν
απαραίτητο από τον Πρέσβη. Τα όσα είδαν το φως της δημοσιότητας περί αποστολής
μας για παράδοση του Οτσαλάν στους Τούρκους ή άλλους μυστικούς πράκτορες είναι
εντελώς ψευδή και ανυπόστατα και μου προκαλούν μεγάλη θλίψη και οργή.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Σας δόθηκε ή ακούσατε κάποια εντολή σχετικά με χρήση ναρκωτικών
φαρμάκων σε βάρος του Οτσαλάν, ώστε να καταστεί αυτός ανίκανος ν’ αντισταθεί
και ν’ απομακρυνθεί ακολούθως από την Πρεσβεία;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας επαναλαμβάνω ότι δεν είχαμε καμία εντολή για χρήση βίας σε βάρος
του Οτσαλάν και εκπλήσσομαι με τα περί χρήσεως ναρκωτικών.

Τέλος, τονίζω ότι διέτρεξα άμεσο και σοβαρότατο κίνδυνο της ζωής και της
υγείας μου εκτελώντας το καθήκον μου και παρ’ όλα αυτά έγινα στόχος αδίκων επιθέσεων.

Άλλο τι δεν έχω να προσθέσω.

Αναγνώσθηκε, βεβαιώθηκε και υπογράφεται.