Λαβύρινθος η εκλογή Επιτροπής

Την προσεχή Κυριακή οι υπουργοί Εξωτερικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα
αποφασίσουν το οριστικό χρονοδιάγραμμα για την εκλογή του αντικαταστάτη του
Ζακ Σαντέρ στην προεδρία της Κομισιόν, τη σύνθεση της ίδιας της Ευρωπαϊκής
Επιτροπής, καθώς και εάν και πότε χρειάζεται να συγκληθεί μία έκτακτη Σύνοδος Κορυφής.

Σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο (24 και 25 Μαρτίου) στο
Βερολίνο θα εστιάσει τις συζητήσεις στη μεγάλη διαπραγμάτευση για την Ατζέντα
2000 και θα αποφύγει να εισέλθει στο «παζάρι» για την εκλογή του προέδρου της
Κομισιόν. Στο Κονκλάβιο της Κυριακής, σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες, οι
επικεφαλής της διπλωματίας στις 15 χώρες θα επιχειρήσουν να ξεπεραστούν οι
δυσκολίες που έχει παρουσιάσει η αιφνιδιαστική παραίτηση της Κομισιόν και θα
εξετάσουν όλα τα σενάρια που κυκλοφορούν προς το παρόν στο παρασκήνιο των
Βρυξελλών για τις προσεχείς εξελίξεις.

Σενάρια

Πρώτο σενάριο που κυκλοφορεί είναι η σύγκληση ενός έκτακτου Συμβουλίου Αρχηγών
Κρατών και Πρωθυπουργών, αμέσως μετά τη Σύνοδο Κορυφής του Βερολίνου, το οποίο
θα έχει ως αποκλειστικό θέμα να εξετάσει όλες τις υποψηφιότητες για την
προεδρία της Επιτροπής. Τη θέση αυτή υποστηρίζει ανοιχτά ο Γερμανός υφυπουργός
για ευρωπαϊκές υποθέσεις Γκούντερ – Βεράνγκεν. Ο εκπρόσωπος της γερμανικής
προεδρίας δήλωσε με νόημα ότι οι «15» στο Βερολίνο δεν πρόκειται να λάβουν
καμία οριστική απόφαση για τον αντικαταστάτη του Ζακ Σαντέρ. Αντίθετα, όμως,
στο Βερολίνο θα υπάρξει μια ευρεία ανταλλαγή απόψεων για το θέμα αυτό, κυρίως
εάν η νέα Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα έχει ζωή 9 μηνών ή με μια «συμφωνία κυρίων» θα
ανανεωθεί η θητεία της και για τα 5 χρόνια που θα ακολουθήσουν, αφού με αυτό
συνδέονται αναπόφευκτα τα κριτήρια για το όνομα των υποψηφίων.

Ο Λεόν Μπρίταν

Δεύτερο σενάριο είναι να παραμείνει στη θέση της η ίδια Επιτροπή μέχρι τον
Σεπτέμβριο, με έναν προσωρινό πρόεδρο ο οποίος θα είναι κάποιος από τα μέλη
της Κομισιόν, με πιθανότερο τον Βρετανό σερ Λεόν Μπρίταν. Σε αυτή την
προοπτική αντιδρούν όμως πολλές πρωτεύουσες, πιστεύοντας ότι έτσι μειώνεται το
κύρος της ίδιας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, κάτι που θα επηρεάσει σοβαρά τις
θεσμικές μεταρρυθμίσεις που θα πρέπει να δρομολογηθούν.

Ορισμένοι πιστεύουν πάντως στις Βρυξέλλες ότι μια καθυστέρηση για την ονομασία
του νέου προέδρου «θα βόλευε» τον γενικό γραμματέα του ΝΑΤΟ, κ. Χαβιέ Σολάνα,
ο οποίος έχει ανειλημμένες υποχρεώσεις που δεν του επιτρέπουν άμεση ανάληψη
καθηκόντων στο εκτελεστικό κοινοτικό όργανο, όπως είναι η Σύνοδος Κορυφής του
ΝΑΤΟ στην Ουάσιγκτον, όπου πανηγυρικά θα επικυρωθεί η πρώτη διεύρυνση του
ΝΑΤΟ, όπου ο ίδιος έπαιξε πρωτεύοντα ρόλο. Ας σημειωθεί ότι την υποψηφιότητα
του Σολάνα δείχνει να υποστηρίζει πλέον η συντηρητική κυβέρνηση της Ισπανίας,
ενώ την στηρίζουν και οι ΗΠΑ.

Ο Σρέντερ

Ποιες θα είναι, ωστόσο, οι εξελίξεις θα φανούν ίσως σήμερα, καθώς ο Γερμανός
καγκελάριος Γκέρχαρντ Σρέντερ θα βρίσκεται στις Βρυξέλλες, όπου θα έχει
ξεχωριστές διμερείς συναντήσεις, κατ’ αρχήν με τον απερχόμενο πρόεδρο Ζακ
Σαντέρ και με τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου κ. Ρόμπλες. Με τον
δεύτερο θεωρείται πολύ πιθανό να εξεταστούν επίσης οι κατάλληλες ημερομηνίες
γα τη νέα ακρόαση των Επιτρόπων στην περίπτωση που αποφασιστούν και που δεν
αποκλείεται να γίνει στην Ολομέλεια 12 και 16 Απριλίου.

Είναι γνωστό ότι η Συνθήκη του Μάαστριχτ προβλέπει «κοινή συμφωνία» με το
Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για το νέον πρόεδρο της Κομισιόν, καθώς και ψήφο
εμπιστοσύνης στη νέα Επιτροπή που θα διοριστεί από τα κράτη – μέλη. Αυτό είναι
και ένα επιχείρημα όσων υποστηρίζουν να οριστεί η νέα Επιτροπή τον Σεπτέμβριο,
για να εγκριθεί από την Ολομέλεια που θα προκύψει από τις ευρωεκλογές του
Ιουνίου, ενώ ήδη θα είναι σε ισχύ και η νέα Συνθήκη του Άμστερνταμ, που δίνει
κάποιες νέες εξουσίες στο Κοινοβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Πάντως, το σίγουρο είναι, όπως επισημαίνουν κύκλοι προσκείμενοι στη γερμανική
προεδρία, ότι ο Γερμανός καγκελάριος Γκέρχαρντ Σρέντερ μέσα σε αυτό τον
λαβύρινθο του προβληματισμού θα πρέπει να ικανοποιήσει τους πάντες, δηλαδή
εκτός από τα κράτη – μέλη, τα οποία βλέπουν να παίζονται μεγάλα συμφέροντα
γύρω από τα ονόματα που προωθούνται, και τις πολιτικές ομάδες στο
κοινοβουλευτικό όργανο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.