Σώστε τώρα τους «διασώστες»

Σε ύψος 2.000 μέτρων θα παραμείνουν τα πτώματα των τριών ορειβατών μέχρις
ότου «ανοίξει ο καιρός», καθώς η κακοκαιρία «απαγόρευσε» τη μεταφορά τους, στο
επόμενο επεισόδιο της επιχείρησης – θρίλερ στον Όλυμπο.

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ.

Γραφείο Βόρειας Ελλάδας

Η κακοκαιρία. Οι ορειβάτες και η ομάδα της ΕΜΑΚ δεν κατάφεραν τελικά να φέρουν πίσω τους τρεις νεκρούς, λόγω επιδείνωσης του καιρού

Οι φόβοι που εξέφρασαν πολλοί (με το «σχηματικό»: «Σώστε τους διασώστες»)
επαληθεύτηκαν γύρω στις 3 τα ξημερώματα χθες, όταν επτά από αυτούς
αναγκάστηκαν να διανυκτερεύσουν σε υψόμετρο 1.800 μέτρων, καθώς θεωρήθηκε
παρακινδυνευμένη η απόπειρα να κατεβούν εκείνη την ώρα.

Με τη διαρκή απειλή κάποιας χιονοστιβάδας πάνω από τα κεφάλια τους και του
χιονιού που ολοένα και δυνάμωνε, με κίνδυνο να καλύψει όλα τα περάσματα, οι
εθελοντές από τις Ομάδες Διάσωσης Θεσσαλονίκης, Καβάλας και Τρικάλων έμειναν
όλο το βράδυ στην πρόχειρη κατασκήνωση που έστησαν κοντά στη θέση Ξερολάκκι. Η
ανακούφιση, στα πρόσωπα όλων, ήρθε γύρω στις 4 το απόγευμα, όταν οι ορειβάτες
φάνηκαν στην Πέτρα Ολύμπου. Τραγικές φιγούρες της υπόθεσης οι συγγενείς των
θυμάτων, που αποχώρησαν χωρίς τις σορούς των αγαπημένων τους…

Ελλείψεις

Η επιχείρηση, πάντως, κατέδειξε τις ελλείψεις και τα κενά που υπάρχουν στην
Ελλάδα στον κρίσιμο τομέα της ορεινής διάσωσης, ιδίως εάν σκεφθεί κανείς τι θα
γινόταν εάν υπήρχαν τραυματίες και όχι νεκροί. Σύμφωνα με τον συντονιστή της
Ελληνικής Ομάδας Διάσωσης, Ζαφείρη Τρόμπακα, «θα είχαμε βγάλει τα πτώματα εάν
ήμασταν εφοδιασμένοι όχι μόνο με τα ειδικά φορεία τα οποία έχουμε μόνο εμείς
και, δυστυχώς, καμία άλλη κρατική υπηρεσία, αλλά και με ένα “βεντζιρέλο”. Ένα
ειδικό διασωστικό σύστημα ορεινής ανέλκυσης με σχοινιά, ευρύτατης χρήσης στο
εξωτερικό, κόστους μόλις 600.000 δρχ. Αλλά οι ομάδες μας, που είναι
εθελοντικές, αδυνατούν να αντεπεξέλθουν σε τέτοιο κόστος. Τρέμω και μόνο με τη
σκέψη για το τι θα γινόταν εάν τα άτομα είχαν τραυματιστεί μόνο».

Σύμφωνα με τον ίδιο, αλλά και με άλλους ορειβάτες, η επιχείρηση θα μπορούσε να
τελειώσει πολύ πιο εύκολα εάν η χώρα μας διέθετε ειδικά ελικόπτερα ορεινής
διάσωσης. «Πολύ φοβάμαι ότι η αναγκαιότητα για την προμήθειά τους θα προκύψει,
δυστυχώς, ύστερα από δύο τρία παρόμοια ατυχήματα, που ίσως έχουμε στο κοντινό
μέλλον», σημείωσε ο κ. Τρόμπακας.

Όσο για τις ασυνεννοησίες και τις αντιπαραθέσεις μεταξύ των φορέων διάσωσης;
«Οι δυσκολίες του βουνού κάλυψαν τα πάντα», σχολίαζε έμπειρος ορειβάτης. Μέχρι
τις 3 το πρωί οι 33 ορειβάτες και άνδρες της Β’ ΕΜΑΚ συνέχιζαν τις αγωνιώδεις
και ριψοκίνδυνες προσπάθειες ανάσυρσης των σορών πάνω σε φορεία από το «λούκι»
βάθους 800 μέτρων. Κατάφεραν να μεταφέρουν μόνο τη μία σορό στο πλησιέστερο
πλάτωμα, σε υψόμετρο 2.000 μέτρων και να «βγάλουν» τη δεύτερη σε μονοπάτι, 300
μέτρα μακρύτερα, την οποία, όπως και την τρίτη, άφησαν κρεμασμένη με
ορειβατικά σχοινιά.

Η μεγαλύτερη επιχείρηση

«Πρόκειται για την πιο δύσκολη επιχείρηση απεγκλωβισμού που έχει ποτέ
διοργανωθεί στην Ελλάδα. Κατασκευάσαμε ένα πρόχειρο τελεφερίκ με σχοινιά, με
το οποίο οι εθελοντές ανά ομάδες τραβούσαν τα φορεία προς τα πάνω. Λόγω του
χιονιού, χρειάζονταν ώρες προσπαθειών για πορεία 100 μέτρων. Αναγκαστήκαμε
όμως να σταματήσουμε λόγω της κακοκαιρίας», κατέληξε ο κ. Τρόμπακας.

Οι επτά ορειβάτες παρέμειναν στην κατασκήνωση ούτως ώστε εάν τους επέτρεπε ο
καιρός να συνέχιζαν τις προσπάθειες χθες το πρωί. «Δεν διατρέξαμε κανέναν
κίνδυνο, άλλωστε είμαστε όλοι πολύ έμπειροι.

Δυστυχώς, δεν μπορέσαμε να συνεχίσουμε και κατεβήκαμε, για να επαναλάβουμε τις
προσπάθειές μας μόλις το επιτρέψει ο καιρός», δήλωσε ένας από τους εθελοντές,
ο Μιχάλης Καλός.