ΚΩΣΤΑΣ ΣΚΑΝΔΑΛΙΔΗΣ Για το «πάπλωμα» οι συγκρούσεις

«Ένα βήμα μπροστά» πρέπει να αποτελέσει το Συνέδριο για το ΠΑΣΟΚ, αν θέλει
να μην οδηγηθεί στη φθορά, τη συρρίκνωση και την ήττα. Την προειδοποίηση αυτή
απευθύνει στο παρά πέντε της κορυφαίας διαδικασίας του κόμματος ο κ. Κ. Σκανδαλίδης.
![]() |
Ο γραμματέας της απερχόμενης Κεντρικής Επιτροπής θεωρεί ότι οι αντιπαραθέσεις
και οι συγκρούσεις στο εσωτερικό της κυβερνητικής παράταξης γίνονται κυρίως
για «το πάπλωμα της κομματικής εξουσίας» και όχι για πολιτικούς στόχους που θα
έπρεπε να έχει ένα κόμμα όπως το ΠΑΣΟΚ.
Απευθυνόμενος στο Σώμα των συνέδρων ο κ. Κ. Σκανδαλίδης τονίζει ότι το
Συνέδριο πρέπει να δεσμεύσει με τις αποφάσεις του και την κυβέρνηση για όψεις
της πολιτικής της. Κι αυτές τις προσδιορίζει στο τι μέλλει γενέσθαι στη μετά
την ΟΝΕ εποχή, στο κοινωνικό κράτος και στα θέματα καθημερινότητας.
«Χρειαζόμαστε», λέει, «νέα πνοή σε ιδέες, σε πολιτικές, σε πρακτικές».
Παράλληλα, τονίζει ότι χρειάζονται απαντήσεις στα θέματα γεωστρατηγικού
προσανατολισμού της χώρας στα νέα δεδομένα.
Για τον κ. Κ. Σκανδαλίδη το σημερινό ΠΑΣΟΚ «δεν πάει άλλο» και ζητεί
επανίδρυση του κόμματος. Τα βάζει ωστόσο τόσο με εκείνους που επιδιώκουν να
κάνουν στο Συνέδριο «επίδειξη καθαρότητας» όσο και με αυτούς που αγνοούν την
αναγκαιότητα να προχωρήσει το ΠΑΣΟΚ νικηφόρα και «οραματίζονται» ήττα στις εκλογές.
ΕΡ.: Λοιπόν, κύριε Σκανδαλίδη, φτάσαμε στο παρά πέντε του
Συνεδρίου. Αύριο ανοίγει η αυλαία.
Εξακολουθείτε να υποστηρίζετε ότι έπρεπε να γίνει με όσα
συμβαίνουν τις τελευταίες ημέρες;
ΑΠ.: Ακόμη περισσότερο. Ποτέ στο παρελθόν ένα Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ δεν είχε τόση
αξία και σημασία, δεν συνδεόταν τόσο πολύ με τις ευρύτερες πολιτικές και
κοινωνικές εξελίξεις, δεν ήταν τόσο καθοριστικό για το παρόν και το μέλλον του Κινήματος.
Οδηγεί στη φθορά
ΕΡ.: Η εικόνα των εσωκομματικών αντιπαραθέσεων δεν είναι και τόσο
ειδυλλιακή. Εδώ και πολύν καιρό γινόμαστε μάρτυρες μιας διαρκούς
διελκυστίνδας που αφορά τις διαδικασίες, τα «υπαρκτά» ή
«ανύπαρκτα» μέλη, τη νομιμότητα, τελικά, του
κορυφαίου οργάνου.
ΑΠ.: Πρόκειται, κυρίως, για αντιπαραθέσεις και συγκρούσεις που αφορούν το
πάπλωμα της κομματικής εξουσίας και όχι τους ουσιαστικούς πολιτικούς στόχους
που θα έπρεπε να έχει το ΠΑΣΟΚ σε σχέση με τις πραγματικές ανάγκες του τόπου
και τα προβλήματα του λαού. Είναι αυτό το κλίμα ενδεικτικό του ότι το ΠΑΣΟΚ,
ενώ όλοι αναγνωρίζουν ότι έφτασε στο τέλος μιας ιστορικής εποχής, κινείται
ακόμη στον αστερισμό των παλιών ισορροπιών, συσχετισμών και σχέσεων εξουσίας
που το καταδικάζουν σε πολιτική αφασία. Έναν αποστεωμένο μηχανισμό
«αξιωματούχων» που διατηρεί την πολιτική και προγραμματική του ηγεμονία, αλλά
υποχωρεί ιδεολογικά και αφυδατώνεται οργανωτικά. Το Συνέδριο, κατά συνέπεια, ή
θα είναι ένα βήμα ολοκλήρωσης αυτής της πορείας που οδηγεί στη φθορά, τη
συρρίκνωση και τελικά την ήττα ή θα αποτελέσει μια νέα αφετηρία κάνοντας ένα
βήμα μπροστά.
ΕΡ.: Ποιες είναι οι προϋποθέσεις για να γίνει αυτό το βήμα, για να
μπορεί το Συνέδριο να ανταποκριθεί;
ΑΠ.: Το Συνέδριο οφείλει να επικεντρωθεί σε τρεις σημαντικούς πολιτικούς
στόχους: Πρώτο, να ανατρέψει το κλίμα ανασφάλειας των πολιτών σε σχέση με τα
υπαρκτά και σημαντικά τους προβλήματα και τη συνολική πορεία της χώρας.
Δεύτερο, να μετατρέψει το κλίμα ηττοπάθειας που φαίνεται να διαπερνά την
παράταξη σε πίστη ότι μπορεί να αναταχθεί και να επιστρέψει το ΠΑΣΟΚ σε
νικηφόρα στρατηγική. Τρίτο, να άρει τα εμπόδια που ορθώνονται στην αλλαγή εκ
βάθρων του υπάρχοντος ΠΑΣΟΚ και αφορούν τις παλιές ισορροπίες και σχέσεις.
Επιθετική στρατηγική
ΕΡ.: Ας ξεκινήσουμε από το πρώτο, την ανασφάλεια των πολιτών για την
πορεία της χώρας…
ΑΠ.: Οι σύνεδροι καλούνται να επικυρώσουν και να οριστικοποιήσουν το πολιτικό
πλαίσιο της πορείας για να μην «ψαρεύουν σε θολά νερά» διάφοροι με πρόωρες
εκλογές, αλλαγές εκλογικών νόμων, υπολογισμούς σε σχέση με το επικείμενο
«κόμμα Αβραμόπουλου», αναζήτηση δεκανικιών για να μείνει το ΠΑΣΟΚ στην
εξουσία. Η παράταξη αυτή κέρδιζε πάντα σε συνθήκες πολιτικής αυτονομίας και
επιθετικής στρατηγικής που καθόριζε την ημερήσια διάταξη της πολιτικής ζωής
και διασφάλιζε την πρωτοβουλία των εξελίξεων.
ΕΡ.: Πιστεύετε ότι στην πορεία προς τις ευρωεκλογές η διαφαινόμενη ως
σίγουρη ήττα του ΠΑΣΟΚ μπορεί να αναστραφεί;
ΑΠ.: Δυστυχώς ή ευτυχώς το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών ακόμη από μας εξαρτάται.
Και θεωρώ ανεπίτρεπτο να απεμπολούμε τη δυνατότητά μας αυτή στο όνομα
οποιασδήποτε σκοπιμότητας ή προσωπικής στρατηγικής. Να σταματήσει πάραυτα η
διαδοχολογία. Οι σύνεδροι να επιβάλουν με την ωριμότητα και την παιδεία τους
κλίμα συσπείρωσης, ενότητας και νίκης. Το μπορούν και το θέλουν. Στην ανάγκη
ας μας υποχρεώσουν να το θέλουμε και εμείς.
Μιλούν για άλλο ΠΑΣΟΚ
ΕΡ.: Κάτω από τη λογική τού «όποιος διαφωνεί να φύγει» εξωθούνται προς
την έξοδο τμήματα της λεγόμενης εσωκομματικής
αντιπολίτευσης. Κάποια στιγμή φάνηκε κι εσείς να το υπονοείτε…
ΑΠ.: Όχι βέβαια, το τελευταίο που θα μου πήγαινε ως φυσιογνωμία και πολύχρονη
πρακτική και στάση στον χώρο είναι να εξωθώ στην έξοδο συντρόφους και φίλους.
Όποιοι το λένε και το εννοούν, λένε και εννοούν το Συνέδριο ως εκκαθάριση
λογαριασμών και επίδειξη καθαρότητας, μιλούν και σκέφτονται για ένα άλλο
ΠΑΣΟΚ. Όχι το πολυσυλλεκτικό, το ενιαίο, το πλειοψηφικό, το ΠΑΣΟΚ της σύνθεσης
και της ενότητας ρευμάτων, θέσεων και ιδεών. Από την άλλη μεριά, βέβαια,
σύνθεση δεν σημαίνει διάλυση. Ούτε αναζήτηση άλλοθι για προαποφασισμένη ήττα.
Ένα είναι το κριτήριο του διαχωρισμού των δυνάμεων στο ΠΑΣΟΚ που κανείς δεν
μπορεί να υπερβεί: ότι όλοι είμαστε στην ίδια κοίτη, παλεύουμε για να
νικήσουμε και πιστεύουμε στην προοπτική του χώρου.
ΕΡ.: Και οι σημαντικές πολιτικές διαφορές; Συχνά έχετε την τάση στο
όνομα της ενότητας και της σύνθεσης να τις υποβαθμίζετε. Θα
συζητήσει το Συνέδριο, επιτέλους, πολιτικά; Και σε ποια κατεύθυνση;
ΑΠ.: Οι σύνεδροι καλούνται να διασαφηνίσουν, οριστικά, θέματα που αφορούν τη
φυσιογνωμία και τη στρατηγική του Κινήματος μέσα στις συνθήκες που αλλάζουν
ραγδαία και στην αλληλουχία των εποχών και των ιστορικών κύκλων. Και οφείλουν
να οροθετήσουν πολιτικά και να δεσμεύσουν κρίσιμες όψεις της πολιτικής μας και
για το Κίνημα, αλλά κυρίως για την κυβέρνηση.
ΕΡ.: Ποιες είναι αυτές οι όψεις της πολιτικής;
ΑΠ.: Πρώτα πρώτα ο γεωστρατηγικός προσανατολισμός της χώρας. Τόσα συμβαίνουν
γύρω μας, δεν πρέπει να απαντήσουμε, πέρα από τον αφορισμό «πατριωτών»,
«προδοτών», «υπερπατριωτών», τι θα κάνουμε; Κόσοβο, ελληνοτουρκικά, σχέση με
την Αμερική είναι στην ημερήσια διάταξη ενός νέου σκηνικού. Έπειτα, η επόμενη
μέρα της ΟΝΕ. Δεν πρέπει να ξέρει ο πολίτης τι τον περιμένει και πώς
σχεδιάζεται η πολιτική μας; Ακόμη, το κοινωνικό κράτος και η καθημερινότητα
κατάντησαν καραμέλα. Ας ιεραρχήσουμε βήματα και στόχους. Εν κατακλείδι,
χρειαζόμαστε νέα πνοή σε ιδέες, σε πολιτικές, σε πρακτικές. Χρειαζόμαστε άλλον
αέρα, φρέσκο, ζωντανό, δημιουργικό. Μόνο το Συνέδριο το μπορεί.
Συγκεκριμένα βήματα προτείνει για την «επανίδρυση» του ΠΑΣΟΚ ο κ. Κ.
Σκανδαλίδης, για τα οποία, όμως, ζητά να βάλει τη «σφραγίδα» του το Συνέδριο.
Παρ’ όλο που η πρόταση για επανίδρυση έχει πέσει στο τραπέζι του διαλόγου στο
ΠΑΣΟΚ, ο γραμματέας πιστεύει ότι τώρα μπορεί να γίνει πράξη και εξηγεί το
γιατί: «Γιατί υπάρχει από όλους πλήρης επίγνωση της αλήθειας ότι αυτό το ΠΑΣΟΚ
δεν πάει άλλο. Βήματα που αποτελούν προϋπόθεση για την αναζωογόνηση της
πολιτικής στο Κίνημα, για την επαναφορά στη συλλογική του δράση, για την
αναγέννηση και τη στροφή του στην κοινωνία, γίνονται πλέον υπόθεση επιβίωσης
αλλά και παραμονής του στην εξουσία. Το Συνέδριο δεν θα διατυπώσει γενικές και
ευχολογικές διακηρύξεις, αλλά θα πρέπει να διασφαλίσει και να εγγυηθεί με τις
αποφάσεις του αυτή την πορεία.
ΕΡ.: Μπορείτε να περιγράψετε τα βήματα αυτά;
ΑΠ.: Πρώτα απ’ όλα, να εξουσιοδοτηθεί η Κ.Ε. που θα εκλεγεί από το Συνέδριο
για εκ βάθρων αλλαγή του ΠΑΣΟΚ. Έπειτα, να κριθεί πολιτικά το εγχείρημα απ’
αυτούς που θα παλέψουν για νίκη στις ευρωεκλογές. Στη συνέχεια, θα
ανασυσταθούν οι οργανώσεις βάσης σύμφωνα με τις καταστατικές ρυθμίσεις σε
επίπεδο δήμου. Θα ξαναεγγραφούν από την αρχή τα μέλη. Και θα ολοκληρωθεί η
πρώτη φάση με την εκλογή ενδιάμεσων οργάνων το φθινόπωρο. Προϋπόθεση: τέρμα
στις διασταλτικές ερμηνείες του καταστατικού. Τέρμα στα μέλη μιάς χρήσης.
Τέρμα στην διά αντιπροσώπων εκπροσώπηση. Τέρμα στην κατά το δοκούν αντίληψη
της ιδιότητας του μέλους.














