Θύμα και θύτης του θετού πατέρα

Την απουσία του αληθινού πατέρα που ποτέ δεν γνώρισε ο 22χρονος Ηλίας
Σκέλλας δεν κατάφερε να αντικαταστήσει η «θετή» πατρική αγάπη που του
προσέφερε ο νέος σύζυγος της μητέρας του.

Ηλίας Σκέλλας: μίλησε για τα προβλήματα που αντιμετώπιζε η οικογένειά του και για την άσχημη συμπεριφορά του θύματος απέναντι στη μητέρα του και στον ίδιο.

Τι κι αν του έδωσε το όνομά του για να εξαφανίσει από τη νεανική του ψυχή το
στίγμα τού… εξώγαμου τέκνου; Το τυπικόν της σχέσης αποδείχθηκε πως δεν
μπορούσε να αντικαταστήσει ­ όπως συνήθως συμβαίνει ­ το ουσιαστικό της μέρος.
Και έτσι οι σχέσεις ανάμεσα στον Νίκο Σκέλλα και στον θετό του γιο Ηλία δεν
άργησαν να διαρραγούν.

Τα προβλήματα άρχισαν να συσσωρεύονται. Και ήταν προβλήματα ψυχής.

Αγκάθια στον καθημερινό τους βίο που προσπαθούσε να τα ξεριζώσει με την
παρουσία της και της απλόχερη αγάπη της η μητέρα και σύζυγος, η Ανδριάννα
Τζιτζιλώνη, η οποία πάσχιζε να κρατήσει όλα αυτά τα χρόνια τις ισορροπίες
μεταξύ των δύο ανδρών της ζωής της.

Οι ισορροπίες όμως αποδείχθηκαν εύθραυστες. Και κάποια μέρα, εκεί που κανείς
δεν το περίμενε, ο 22χρονος Ηλίας ξεπερνώντας τα όρια της νομιμότητας, αλλά
και τα όρια του εαυτού τους, άδειασε την κυνηγετική καραμπίνα που είχε
αγοράσει πάνω στο σώμα του θετού του πατέρα. Έτσι, από τη μια στιγμή στην άλλη
έγινε δολοφόνος, γιατί δεν άντεχε άλλο να βλέπει εκείνον να συμπεριφέρεται
άσχημα στη μητέρα του, αλλά πολλές φορές και στον ίδιο.

Οι ζωές όλων ανατράπηκαν στις 29 Σεπτεμβρίου 1995. Η βαρύτητα της εγκληματικής
του πράξης ήταν δεδομένη από την αρχή για όλους και κυρίως για τους δικαστές,
που έπρεπε να τον κρίνουν. Αυτοί ήταν πάλι που έπρεπε να ψάξουν τα μυστικά που
έκρυβε στην ψυχή του αυτός ο άνθρωπος, που μετέβη το κατώφλι της εφηβικής
ηλικίας με βίαιο τρόπο.

Για τον ίδιο, για τη μητέρα του που λάτρευε και θεωρούσε πρόσωπο «ιερό», αλλά
κυρίως για τον Νίκο Σκέλλα, του οποίου αφαίρεσε τη ζωή.

Η ενοχή του ήταν κι αυτή δεδομένη, καθώς ούτε ο ίδιος ο δράστης δεν
αποποιήθηκε για μία στιγμή τις ευθύνες του. Έμενε λοιπόν να βρουν όχι κάποιο
άλλοθι, ούτε ο ίδιος εξάλλου δεν το ζήτησε, αλλά πιθανά ελαφρυντικά.

Σε πρώτο βαθμό μόνο οι τέσσερις ένορκοι αναγνώρισαν στο πρόσωπό του το
ελαφρυντικό της μετεφηβικής ηλικία, σώζοντάς τον από την ποινή της ισόβιας κάθειρξης.

Η τιμωρία για το έγκλημά του ήταν τότε κάθειρξη 22 ετών, ενώ σε δεύτερο βαθμό
καταδικάστηκε σε 17 χρόνια κάθειρξης για την πράξη του.

Στη δίκη ακούστηκαν όλες οι πλευρές. Οι γείτονες, οι φίλοι του νεαρού
κατηγορουμένου είχαν μόνο καλά να λόγια να πουν για τον νεαρό κατηγορούμενο,
που ποτέ δεν είχε προκαλέσει με τη συμπεριφορά του και δεν είχε δημιουργήσει
προβλήματα σε κανέναν. Οι συγγενείς του θύματος, από τη δική τους πλευρά,
υποστήριξαν πως το κίνητρο της δολοφονίας ίσως να ήταν οικονομικό.

Όταν έφτασε η ώρα της απολογίας, ο Ηλία Σκέλλας μίλησε για τα προβλήματα που
αντιμετώπιζε η οικογένειά του και για την άσχημη συμπεριφορά του θύματος
απέναντι στη μητέρα του και στον ίδιο. Χρόνια ολόκληρα υπέμενε όσα έβλεπε. Και
κάποια στιγμή δεν άντεξε και ξέσπασε.

Παραδέχθηκε ότι είχε αγοράσει την καραμπίνα, αλλά μόνο για να εκφοβίσει τον
θετό του πατέρα. Και επανέλαβε πως δεν είχε προσχεδιάσει το έγκλημα, το οποίο
απέδωσε στην κακιά ώρα.

Έχει μετανιώσει ­ όπως είπε ­ γι’ αυτό που έκανε και ένιωσε την ανάγκη να
ζητήσει συγγνώμη από τους συγγενείς του θύματος, αλλά και από τη μητέρα του.

Είναι το τρίτο πρόσωπο αυτής της ιστορίας που βρέθηκε στο επίκεντρο του
δράματος. Το μόνο που της δίνει δύναμη είναι η ελπίδα πως σε λίγα χρόνια θα
έχει κοντά της και πάλι τον μονάκριβο γιο της. Είναι ό,τι έχει απομείνει στη
ζωή, ο ένας για τον άλλον.