Μήνυμα μέσω Ίντερνετ

Πρεσβευτική κατοικία. Στην κατάθεση Καλεντερίδη περιγράφονται όσα διαδραματίστηκαν στο χώρο από την άφιξη έως την αναχώρηση του Οτζαλάν

Την ημέρα εκείνη τύπωσα από το Internet τις εφημερίδες “Χουριέτ” και “Οσγκιούρ
Πολίτικα”, που εκδίδεται από τους Κούρδους στη Φρανκφούρτη της Γερμανίας και
είχε δημοσιευτεί ένα άρθρο του Γκιουνάι Ασλάν με τίτλο “Περί Οτζαλάν Νο 2”.
Όταν διάβασε το άρθρο αυτό ο Αμπντουλάχ Οτζαλάν τινάχτηκε όρθιος. Το άρθρο
αυτό, που στην ουσία ήταν ένα δελτίο πληροφοριών, του διεμήνυε ότι είναι ήδη
σε παγίδα και ότι οποιαδήποτε κίνησή του από εκεί που είναι προς οποιαδήποτε
κατεύθυνση, χωρίς διασφαλισμένες εγγυήσεις, τον οδηγούσε στην καταστροφή.
Τόνιζε ο αρθρογράφος ότι μόνο ένας τυφλός δεν θα έβλεπε αυτήν την κατάσταση.
Το άρθρο “Περί Οτζαλάν Νο 1”, από ό,τι μου είπε ο ίδιος ο Οτζαλάν, είχε γραφεί
τις παραμονές της εκδίωξής του από τη Δαμασκό, το Σεπτέμβρη του 1998, και τον
προειδοποιούσε για τον κίνδυνο που διέτρεχε τότε.

Υπό αυτές τις συνθήκες το άρθρο αυτό της 5/2/99 έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη
μετέπειτα στάση του. Αμέσως συνέταξε την αίτηση παροχής ασύλου στην πρεσβεία
της Ελλάδας στο Ναϊρόμπι και την ενεχείρησε στον πρέσβη μέσα σε ένα κλίμα
επισημότητας. Ο κ. πρέσβης αιφνιδιάστηκε. Του εξηγήθηκε με τον πιο
κατηγορηματικό τρόπο από τη μία πλευρά το μέρος της συμφωνίας που είχε ο ίδιος
αποδεχθεί και αφορούσε τη μετεγκατάστασή του σε αγροικία στο Ναϊρόμπι και από
την άλλη πλευρά η αποδοχή από τον ίδιο της δηλωμένης πολιτικής θέσης της χώρας
μας για τη μη χορήγηση ασύλου στον ίδιο για πολλούς γνωστούς λόγους, αλλά κι
ένας λόγος επιπλέον: Ήδη από τα τέλη Ιανουαρίου το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας
της Τουρκίας έχει κοινοποιήσει απόφασή του για χρησιμοποίηση βίας εναντίον
γειτονικής χώρας, η οποία θα παρείχε οποιασδήποτε μορφής προστασία στον
Αμπντουλάχ Οτζαλάν.

Εγώ ο ίδιος του τόνισα, γνωρίζοντας πολύ καλά το τουρκικό στρατιωτικό
κατεστημένο, ότι η Τουρκία δεν θα περιοριστεί σε φραστικές απειλές σε
περίπτωση που αποκαλυφθεί η κατάσταση, στην οποία βρισκόμασταν. Χαρακτηριστικά
του είπα ότι θα πρόκειται για τον πιο ανόητο πόλεμο που είχε εμφανιστεί στην
ιστορία, σε περίπτωση μιας τέτοιας εξέλιξης των πραγμάτων.

Ο ίδιος μού είπε ότι οι Τούρκοι μπλοφάρουν προσδοκώντας στην υποχωρητικότητα
της Ελλάδας, την οποία και εκμεταλλεύονται. Τελικά, πειθόμενος μέχρι ένα βαθμό
που επέτρεπε η κατάστασή του στα επιχειρήματά μου, ζήτησε να αποσταλεί η
αίτησή του στην Αθήνα και να μην κοινοποιηθεί μέχρις ότου η Ελλάδα του
εξασφαλίσει με εγγυήσεις μία αναχώρηση για μία χώρα που δεν έχει το ίδιο
πρόβλημα με την Τουρκία. Την ίδια στιγμή, ο κ. πρέσβης παρέλαβε την αίτηση και
αφού το συζήτησε και με τον κ. Διακοφωτάκη, αποφάσισε ότι δεν είχε δικαίωμα να
μην αποδεχθεί την αίτηση. Συνέταξε το σχετικό διαβιβαστικό σημείωμα προς το
γραφείο του υπουργού Εξωτερικών που μαζί με την αίτηση και πρόχειρη μετάφρασή
της το έστειλε στην Αθήνα με τον κ. Καμπίτση που ήταν στο Ναϊρόμπι για κάποια
συνεδρίαση του ΟΗΕ.